Μνήμη των οσίων Ιωάννου και Συμεών του δια Χριστόν σαλού (21 Ιουλίου)

Το έτος 518 μ.Χ. επισκέφθηκαν τα Ιεροσόλυμα και, μετά από προσκύνημα στους Τόπους όπου γεννήθηκε και έζησε, σταυρώθηκε, ετάφη, Ανέστη τριήμερος και Ανελήφθη στους Ουρανούς ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός, αποφάσισαν να ακολουθήσουν την ασκητική οδό. Κατέφυγαν στο μοναστήρι του αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτη, όπου και παρέμειναν υποτασσόμενοι, με ταπείνωση και διάκριση, στον σοφό γέροντα Νίκωνα.

Μεταγενέστερα, με τη συγκατάθεση του πνευματικού τους πατέρα, αναχώρησαν σε ερημική περιοχή της Νεκράς Θάλασσας, όπου ασκήτεψαν για σαράντα χρόνια, φθάνοντας στην ακρώρεια των αρετών. Στη συνέχεια, ο Συμεών επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα, όπου, με τη χάρη του Παναγίου Πνεύματος βοήθησε πολλούς Ιουδαίους και αιρετικούς χριστιανούς να μεταστραφούν και να ομολογήσουν την αληθινή Ορθόδοξο Πίστη στον Τριαδικό Θεό.

Κατόπιν, πήγε στην πατρίδα του και αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στην υπηρεσία των πασχόντων και των φτωχών συνανθρώπων του. Η βαθιά ταπείνωση και η απλότητά του, καθώς και κάποιες φαινομενικά ακατανόητες ενέργειες, στις οποίες προέβαινε, για να κρύβει την αρετή του, ήταν η αιτία να θεωρηθεί από τους πολλούς ως σαλός.

Ο Πανάγαθος και Παντογνώστης Κύριος, όμως, που γνωρίζει τα μύχια της ψυχής των ανθρώπων, όπου κρύβονται τα κίνητρα και τα ελατήρια, τον αξίωσε να επιτελεί θαύματα και να προβλέψει ακόμη και την αναχώρησή του από τον μάταιο τούτο κόσμο.

Ο Άγιος Συμεών ο δια Χριστόν σαλός, κοιμήθηκε οσιακά στην πατρίδα του, σε μεγάλη ηλικία, παραμένοντας πρεσβευτής στον θρόνο του Θεού με την παρρησία και την αγιότητά του.

Παρόμοια αγωνίστηκε και ο όσιος Ιωάννης, παραμένοντας και οι δύο φωτεινά παραδείγματα ταπείνωσης και αφοσίωσης στο θέλημα του Χριστού. Προτροπή της Εκκλησίας να μην κρίνουμε κατ’ όψη τον άνθρωπο, διότι κινδυνεύουμε να απωλέσουμε το χάρισμα της διακρίσεως.

Τῇ πρεσβεία Κύριε, πάντων τῶν ἁγίων,καί τῆς Θεοτόκου, τήν σήν εἰρήνην δός ἡμῖν, καί ἐλέησον ἡμᾶς, ὡς μόνος οἰκτίρμων.