Στην ετήσια επισκοπική συνέλευση της Εκκλησίας της Ρωσίας, ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος έκανε λόγο για εκατοντάδες διώξεις και δεκάδες φυλακίσεις κληρικών της Ουκρανίας που πρόσκεινται στη Ρωσική Εκκλησία. Η δήλωσή του, όπως και πολλές άλλες παρόμοιες τοποθετήσεις, εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό προπαγάνδας του Πατριαρχείου Μόσχας, ο οποίος αποσκοπεί στην παραποίηση της πραγματικότητας και στην κατασκευή ενός αφηγήματος μαρτυρίου γύρω από τη λεγόμενη «κανονική» Εκκλησία της Ουκρανίας.
Ο ίδιος ο Πατριάρχης Κύριλλος, έχοντας επανειλημμένα ευλογήσει και δικαιολογήσει έναν αιματηρό πόλεμο, επιχειρεί να εμφανιστεί ως υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της θρησκευτικής ελευθερίας. Όμως, στην ουσία, παρατηρούμε μια κυνική εργαλειοποίηση της Εκκλησίας για την εξυπηρέτηση γεωπολιτικών συμφερόντων. Για να στηριχθεί η εικόνα των γενικευμένων και αδιάκριτων διώξεων, χρησιμοποιείται αθροιστική λογική στους αριθμούς δίχως καμία σαφή διευκρίνιση. Ο Πατριάρχης αναφέρθηκε σε περισσότερες από 200 ποινικές υποθέσεις χωρίς να εξηγήσει τους λόγους. Οι δικαστικές διώξεις, ωστόσο, αφορούν συγκεκριμένες πράξεις και ενέργειες που σχετίζονται με ζητήματα εθνικής ασφάλειας και συνεργασίας με τους εισβολείς, όχι με την πίστη.
Αποτελεί ρητορική υπερβολή η μετατροπή των ποινικών διαδικασιών σε θρησκευτικό μαρτύριο, τη στιγμή που αποσιωπούνται απαγωγές, βασανισμοί, εξαφανίσεις και δολοφονίες κληρικών της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας, οι οποίοι αρνήθηκαν να συνταχθούν ή να μνημονεύσουν τη Μόσχα. Επιπροσθέτως, ναοί και εκκλησιαστικές περιουσίες έχουν κατασχεθεί ή παραδοθεί βίαια στη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Μόσχας, γεγονός που ενισχύει την αίσθηση της αυθαιρεσίας και της μονομέρειας στην παρουσίαση των γεγονότων.
Η ερμηνεία των δικαστικών διώξεων ως «γνήσιων διωγμών» αποτελεί αυθαίρετη και μονομερή προσέγγιση, ενώ το γεγονός πως η μοναδική πηγή καταγγελιών είναι το ίδιο το Πατριαρχείο Μόσχας εγείρει σοβαρά ερωτήματα μεροληψίας. Όσον αφορά στην αφαίρεση ιθαγένειας συγκεκριμένων Ιεραρχών ως δήθεν θρησκευτική δίωξη, αξίζει να σημειωθεί πως το ουκρανικό κράτος, υπό πολεμικές συνθήκες, έχει το δικαίωμα να εξετάζει ζητήματα πίστης και αφοσίωσης προς το Σύνταγμα και το Κράτος, ανεξαρτήτως θρησκευτικής ιδιότητας.
Τέλος, η πρόσκληση σε προσευχή από τον Πατριάρχη Κύριλλο «για εκείνους που υπομένουν φυλακίσεις και διωγμούς» χρησιμοποιείται ως συναισθηματικός μοχλός χειραγώγησης, καθώς δεν περιλαμβάνει όλους όσοι πραγματικά υφίστανται διώξεις. Πρόκειται για μια στοχευμένη ρητορική που υπηρετεί συγκεκριμένες σκοπιμότητες, παραγνωρίζοντας την πολυπλοκότητα και την αλήθεια των γεγονότων.
Αννόβερο Γερμανίας
Του Αρχιμανδρίτου του Οικουμενικού Θρόνου Γεράσιμου Φραγκουλάκη
