Την Πέμπτη 28 Αυγούστου 2025, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων εόρτασε στη Γεθσημανή, στον Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και στο Θεομητορικό Μνήμα, τη μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας.
Την παραμονή της εορτής τελέστηκε Αρχιερατικός Εσπερινός, προεξάρχοντος του Αρχιεπισκόπου Γεράσων κ. Θεοφάνη, με τη συμμετοχή τοπικών πιστών και ολίγων προσκυνητών.
Το πρωί τελέστηκαν Όρθρος και Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ. Θεοφίλου. Συλλειτούργησαν οι Αρχιερείς του Πατριαρχείου: ο Μητροπολίτης Καπιτωλιάδος κ. Ησύχιος, ο Σεβ. Μητροπολίτης Βόστρων κ. Τιμόθεος, οι Αρχιεπίσκοποι Γεράσων κ. Θεοφάνης, Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχος, Λύδδης κ. Δημήτριος, Πέλλης κ. Φιλούμενος, ο Βοηθός Επίσκοπος Τροτουσανούλ κ. Θεόφιλος του Πατριαρχείου Ρουμανίας, καθώς και εκπρόσωποι άλλων Πατριαρχείων: ο Αρχιμανδρίτης Βασιανός του Πατριαρχείου Μόσχας και ο Αρχιμανδρίτης Ιωάννης του Πατριαρχείου Ρουμανίας.
Συμμετείχαν επίσης πολλοί Ιερομόναχοι και Ιερείς, ο Αρχιδιάκονος π. Μάρκος, οι Ιεροδιάκονοι Ευλόγιος και Πρόδρομος, ενώ έψαλλε ο Πρωτοψάλτης διάκονος π. Ευστάθιος και η αραβική χορωδία του Ναού, με τη συμμετοχή ευλαβούς εκκλησιάσματος. Παρών ήταν και ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στα Ιεροσόλυμα κ. Δημήτριος Αγγελόπουλος.
Στο τέλος, ο Πατριάρχης κήρυξε τον θείο λόγο ως εξής:
«Την εν πρεσβείαις ακοίμητον Θεοτόκον, και προστασίαις αμετάθετον ελπίδα, τάφος και νέκρωσις ουκ εκράτησεν· ως γαρ ζωής Μητέρα, προς την ζωήν μετέστησεν, ο μήτραν οικήσας αειπάρθενον», αναφωνεί ο υμνωδός της Εκκλησίας.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Ευλαβείς Χριστιανοί και προσκυνηταί,
Η Χάρις του Θεομητορικού τούτου Μνήματος της Υπερευλογημένης δηλονότι Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, συνήθροισεν πάντας ημάς σήμερον, εν τω ιερώ τούτω τόπω της Γεθσημανής, ίνα πανηγυρικώς εορτάσωμεν την εκ γης προς ουρανόν σεβασμίαν μετάστασιν αυτής.
Αι αγγελικαί δυνάμεις, κατά τον Ιερόν Δαμασκηνόν, εκπληττόμεναι εκ της μεταστάσεως ταύτης της Θεοτόκου υποδέχονται αυτήν αναφωνούσαι τους λόγους του ποιητού του «ασματος των ασμάτων»: «Σοι μεθ’ ιερών ύμνων και φαιδράς τελετής προσυπαντώσι δυνάμεις μονονουχί λέγουσαι: Τις αύτη η αναβαίνουσα λελευκανθισμένη, εγκύπτουσα ωσεί όρθρος, καλή ως σεληνη, εκλεκτή ως ο ήλιος», (ασμ. 8, 5 και ασμ. 6,10)
Εσένα προϋπαντούν αι (αγγελικαί) δυνάμεις με ιερούς ύμνους και χαρμόσυνη τελετή, λέγοντας κατά κάποιο τρόπο· «ποία είναι αυτή που ανεβαίνει λευκοντυμένη, που σκύβει επάνω μας σαν την αυγή, ωραία σαν την σελήνη, φωτεινή ως ο ήλιος;» (Ε.Π.Ε. 9,262).
Ο δε υμνωδός λέγει: «Η γαρ εκ σπέρματος Δαυΐδ, δι’ ης ημείς εθεώθημεν, εν ταίς χερσί του εαυτής Υιού και Δεσπότου, ενδόξως και υπέρ λόγον μετατίθεται, ην ως Μητέρα Θεού ανυμνούμεν».
Ανυμνούμεν ως μητέρα του Θεού την αειπάρθενον κεχαριτωμένην Μαρίαν, διότι εκ των αγνών αυτής αιμάτων και τη επελεύσει του Αγίου Πνεύματος ο Θεός Λόγος προσέλαβε την ανθρωπίνην ημών σάρκα, την οποίαν και εθέωσεν· «εν ταυτώ την ανθρωπίνην αναλαβών ουσίαν». Τούτου ένεκεν η Αγία του Χριστού Εκκλησία σήμερον ιδιαιτέρως μας καλεί προτρεπτικώς λέγουσα: «Δεύτε ανυμνήσωμεν λαοί, την Παναγίαν Παρθένον αγνήν, εξ ης αρρήτως προήλθε, σαρκωθείς ο Λόγος του Πατρός, κράζοντες και λέγοντες· Ευλογημένη συ εν γυναιξί, Μακαρία η γαστήρ, η χωρήσασα Χριστόν. Αυτού ταίς αγίαις χερσί, την ψυχήν παραθεμένη, πρέσβευε άχραντε, σωθήναι τας ψυχάς ημών».
Αξιοσημείωτον το γεγονός ότι η Θεοτόκος και Μητέρα του Θεού υπέστη τον θάνατον όπως ακριβώς εκουσίως εδέξατο τον θάνατον ως άνθρωπος θνητός ο Θεός Λόγος και ο Υιός αυτής Ιησούς Χριστός.
Αλλ’ ως λέγει ο Ιερός Δαμασκηνός: «ου κατελήλυθε η ψυχή αυτής εις τον άδην, αλλ ουδέ η σαρξ αυτής είδε διαφθοράν». Και τούτο διότι, κατά τον ψαλμωδόν: «ηγίασε το σκήνωμα αυτού ο Ύψιστος», (Ψαλμ. 67, 16-17).
Ο δε Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, εγκωμιάζων το απερίγραπτον μεγαλείον της Θεοτόκου και την ασυγκρίτως υπερτέραν θέσιν, την οποίαν κατέχει εν ουρανοίς μεταξύ των αγγελικών δυνάμεων, επικαλείται τους Προφήτας Ησαΐαν και Δαυΐδ, λέγων: «Και περί μεν της τούτων ανωτάτω Ταξιαρχίας Ησαΐας γράφει: «Και τα Σεραφείμ ειστήκεισαν κύκλω αυτού», (Ησ. 6,2), περί δε αυτής αύθις Δαυΐδ, «παρέστη η βασίλισσα εκ δεξιών σου» (Ψαλμ. 44,10). Είδες την διαφοράν της στάσεως (της Θεοτόκου); Και συνεχίζει ο ιερός Γρηγόριος λέγων: «Ουκούν αύτη μόνη μεθόριόν εστι κτιστού και ακτίστου φύσεως, και ουδείς αν έλθοι προς Θεόν, ει μη δι’ αυτής τε και του εξ αυτής τεχθέντος μεσίτου (Χριστού) και ουδέν αν εκ του Θεού των δωρημάτων, ει μη διά ταύτης (της Θεοτόκου) γένοιτο και αγγέλοις και ανθρώποις».
Ημείς δε, αγαπητοί μου αδελφοί, οι αξιωθέντες να προσέλθωμεν εις τον προκείμενον κενόν τάφον της Θεοτόκου, ένθα μυστικώς οι Άγιοι Απόστολοι συνέδραμον, ίνα κηδεύσωσιν Αυτήν και ανεβόων την φωνήν του Αρχαγγέλου Γαβριήλ· Χαίρε Κεχαριτωμένη, Παρθένε Μήτερ ανύμφευτε ο Κύριος μετά σου, παρακαλέσωμεν αυτήν, ίνα ικετεύη τω Υιώ και Θεώ Αυτής υπέρ των ψυχών ημών και υπέρ ειρήνης της περιοχής ημών. Έτη πολλά ευλογημένα και ειρηνικά».
Μετά την Απόλυση, ο Ηγούμενος και ανακαινιστής του Ιερού Προσκυνήματος, Μητροπολίτης Ελενουπόλεως κ. Ιωακείμ, παρέθεσε φιλοξενία με φρούτα στο Ηγουμενείο.
Προς τιμήν της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου τελέστηκαν επίσης Ιερές Πανηγύρεις στους Ιερούς Ναούς του Πατριαρχείου στις περιοχές Αμπούντ, Σάλτ, Ερμαμίν, Μάφρακ και Άιν Αρίκ.





































