ου Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Ελπιδοφόρου, αποκλειστικά για τον «Εθνικό Κήρυκα» . Η ώρα έφθασε. Ο Ιούδας προδίδει τον διδάσκαλο. Αυτός είναι ο άνθρωπος. Αλλοτε προδίδει τον αδελφό του, άλλοτε προδίδει τον Θεό του. Ετσι συμβαίνει και στη ζωή. Η αγάπη και η φιλία να πληρώνονται με βία και προδοσία. Ο δίκαιος πάντοτε να υποφέρει και να πάσχει. Ο άδικος πάντοτε να κυριαρχεί και να απολαμβάνει.

Ο Ιησούς μετά από την προδοσία συλλαμβάνεται. Οδηγείται κατόπιν, βάσει ενός καλά μελετημένου σχεδίου, αρχικά σε θρησκευτική και σε πολιτική δίκη, και με τη συγκατάθεση του όχλου σε καταδίκη. Ο Πόντιος Πιλάτος νίπτει τας χείρας του και ο Ιησούς οδηγείται στον σταυρό. Η σταύρωση ήταν τιμωρία για τους δούλους και η έσχατη ποινή για τους επαναστάτες.

Ο Ιησούς έπρεπε να πεθάνει ως δούλος επάνω στον σταυρό. Ως τότε, πολλές φορές είχε διαφύγει θάνατο δια λιθοβολισμού. Μετά από εντολή του Πιλάτου οδηγείται έξω από τα τείχη της Ιερουσαλήμ, σε μικρό λόφο, τον Γολγοθά, για να σταυρωθεί από ειδικό στρατιωτικό απόσπασμα με επικεφαλής εκατόνταρχο.

Υποχρεώνεται να μεταφέρει επί των ώμων του τον βαρύ ξύλινο σταυρό. Μόνο για λίγο, όταν εξαντλημένος από τις μαστιγώσεις και την κόπωση, αδυνατεί να συνεχίσει την ανοδική πορεία, επιβάλλεται η αγγαρεία της μεταφοράς σε κάποιον περαστικό που άκουγε στο όνομα Σίμων ο Κυρηναίος. Ο σταυρός για να βαστάξει το σώμα ενός ανθρώπου έπρεπε να είναι μεγάλος και βαρύς. Η εκκλησιαστική παράδοση αναφέρει πως ο σταυρός του Κυρίου κατασκευάσθηκε από τριπλό ξύλο (κυπαρίσσι, πεύκο και κέδρο). Οι ταπεινώσεις και οι οδύνες του Ιησού συνεχίζονται μέχρι το τέλος. Στον Γολγοθά, στον καθορισμένο τόπο της σταύρωσης του αφαιρούν τα ενδύματα. Τον αφήνουν γυμνό και τον εμπαίζουν. Δίπλα του οι στρατιώτες παίζουν στα ζάρια τα ενδύματά του. Τα Ευαγγέλια πολύ λιτά και χωρίς επιτήδευση αναφέρονται στη σταύρωση του Ιησού.

Ο μεγάλος άγιος της Εκκλησίας μας Γρηγόριος Θεολόγος σχολιάζοντας τα γεγονότα αυτά έγραφε: «Πολλά λοιπόν είναι τα θαύματα εκείνης της εποχής. Ο Θεός σταυρώνεται, ο ήλιος σκεπάζεται από σκοτάδι και κατόπιν ανατέλλει πάλι, (διότι έπρεπε και τα δημιουργήματα να συμπάσχουν με τον Δημιουργό), το καταπέτασμα του ναού σχίζεται, αίμα και ύδωρ χύνεται από την πλευρά (το μεν επειδή ήταν άνθρωπος, το δε επειδή ήταν ανώτερος από τον άνθρωπο), η γη συγκλονίζεται, οι πέτρες σχίζονται, οι νεκροί ανασταίνονται» (Λόγος ΜΕ, Εις το Πάσχα, § 29).

Μετά την αποκαθήλωση από τον σταυρό το σώμα του Ιησού κατατίθεται σε συγκεκριμένο τάφο, μετά από αίτημα του από Αριμαθαίας Ιωσήφ και αφού ο υπεύθυνος στρατιωτικός διαβεβαίωσε ότι ο Ιησούς είναι ήδη νεκρός. Με τις προβλεπόμενες διαδικασίες του ενταφιασμού κατετέθη το νεκρό σώμα του Ιησού σε λαξευμένο και αχρησιμοποίητο τάφο. Το μνήμα σφραγίσθηκε με ογκώδη λίθο. Περίλυποι οι συγγενείς και φίλοι αποχωρούν.

Είμαστε μάρτυρες ενός κόσμου που δεν μπορεί πια να κατοικηθεί από τους ανθρώπους και μιας ζωής πραγματικά αβίωτης. Η ευτυχία, η ευημερία και ο κορεσμός των καταναλωτικών αγαθών καταστρέφουν την ελευθερία του ανθρώπου και τον οδηγούν σε ένα απέραντο κενό. Ο σταυρός του Ιησού είναι η φανέρωση της νέας τάξης πραγμάτων που έχει την αρχή της πέρα από κάθε ιδεολογία, ιδεοληψία ή θρησκοληψία. Είναι ο δρόμος που διάλεξε για να έρθει κοντά στους ανθρώπους. Πέρα από τον τάφο αρχίζει η ελπίδα ότι ξεκινά μια νέα πραγματικότητα που γίνεται προσδοκία και συγκεκριμένη βεβαιότητα για την ανθρωπότητα.

ekirikas

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.