Η ιστορία της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής είναι μια πορεία από τη σκοτεινιά της αμαρτίας στο φως της Θείας Χάριτος. Δεν είναι μόνο μία από τις Μυροφόρες, ούτε απλώς μια ακόλουθος του Ιησού. Είναι το σύμβολο της μετάνοιας, της λύτρωσης και της ελπίδας ότι ο κάθε άνθρωπος μπορεί να αλλάξει, να λυτρωθεί και να φτάσει στην αγιότητα.
Η Αγία Μαρία αναφέρεται στα Ευαγγέλια ως γυναίκα «αφ’ ης εξεληλύθει επτά δαιμόνια» (Λουκ. 8:2), γεγονός που δηλώνει βαθύ πνευματικό ή ψυχικό πόνο. Ωστόσο, ο Χριστός δεν την απέρριψε. Τη δέχτηκε, τη θεράπευσε και της έδειξε αγάπη. Αυτή η συνάντηση άλλαξε τη ζωή της. Από εκείνη τη στιγμή, η Μαρία ακολούθησε τον Χριστό με αφοσίωση, θάρρος και αγάπη.
Στα μάτια των ανθρώπων, μπορεί να είχε ένα «παρελθόν». Στα μάτια του Θεού, όμως, είχε ένα μέλλον. Και αυτό το μέλλον την οδήγησε στον Γολγοθά, όπου στάθηκε δίπλα στον Εσταυρωμένο, όταν οι περισσότεροι μαθητές είχαν φύγει. Δεν έφυγε. Δεν πρόδωσε. Δεν δίστασε. Και αυτή η αφοσίωσή της ανταμείφθηκε με την πρώτη εμφάνιση του Αναστημένου Χριστού. Ήταν εκείνη που άκουσε τη φωνή Του να της λέει το όνομά της: «Μαρία!» – και Τον αναγνώρισε.
Η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή γίνεται έτσι το αιώνιο παράδειγμα της μεταμόρφωσης. Δεν έμεινε στο παρελθόν της, αλλά έγινε αγία. Δεν περιορίστηκε στο λάθος της, αλλά περπάτησε στο φως της αλήθειας. Η Εκκλησία δεν θυμάται την αμαρτία της – αν υπήρξε ποτέ – αλλά τιμά τη μετάνοια και την προσφορά της.
Το μήνυμά της είναι δυνατό και σύγχρονο: κανείς δεν είναι χαμένος για τον Θεό. Ακόμα και αν ο κόσμος σε βλέπει με σκληρότητα ή προκατάληψη, ο Χριστός βλέπει την καρδιά σου. Η Μαρία η Μαγδαληνή έσπασε τα στερεότυπα, στάθηκε στο ύψος της πίστης και αναγνωρίστηκε ως ισότιμη των Αποστόλων.
Είναι η γυναίκα που από τη θλίψη πέρασε στη χαρά, από το σκοτάδι στο φως, και από την αμαρτία στην αιωνιότητα.
