Κυριακή του Θωμά: Η σημερινή Κυριακή ονομάζεται Κυριακή του Θωμά ή ακόμη ονομάζεται Αντίπασχα ή Καινή Κυριακή.

Από σήμερα εορτάζουμε την πρώτη ημέρα της εβδομάδος, την Κυριακή ως ημέρα της Αναστάσεως του Κυρίου. Η ονομασία Κυριακή του Θωμά οφείλεται στην εορτή του πανίερου γεγονότος της ψηλάφησης του Θωμά, οκτώ ημέρες μετά την Ανάσταση του Χριστού.

Η συνάντηση των μαθητών με τον αναστημένο Διδάσκαλο, παρουσία και του Θωμά, θεωρείται από την Εκκλησία η ισχυρότερη μαρτυρία της Αναστάσεως του Θεανθρώπου.

Ο Θωμάς ποθούσε να βεβαιωθεί ότι ο Ιησούς αναστήθηκε, όμως με την πρόσκληση του Κυρίου να ψηλαφίσει, ομολόγησε «ο Κύριός μου και ο Θεός μου». Η φράση αυτή είναι η πιο άμεση μαρτυρία για τη θεότητα του Χριστού και δίκαια θεωρείται ως μια από της σημαντικότερες αλήθειες της Καινής Διαθήκης.

Δικαιολογημένα οι πιστοί αναφωνούν μαζί με τον υμνογράφο: «ω καλή απιστία του Θωμά!».

Κυριακή του Θωμά – έθιμα

Σύμφωνα με τα έθιμα της Κυριακή του Θωμά συγγενείς και φίλοι των νεκρών πήγαιναν στα μνήματα να συναντήσουν τους εκλιπόντες. Η παράδοση μας ήθελε τις ψυχές να ανεβαίνουν από τον Άδη την ημέρα της Ανάστασης και να παραμένουν στη γη έως και την Πεντηκοστή.

Τα μνήματα πλένονταν και φαγητά ετοιμάζονταν. τα κεράσματα έδιναν και έπαιρναν. Σε αυτούς που δεν μπορούσαν να παραβρεθούν στέλνονταν τα εδέσματα στο σπίτι. Την τελευταία ημέρα οι καθαροί στην ψυχή αποτολμούσαν να δουν και τα πρόσωπα των πεθαμένων.

Συνήθως ήταν τα παιδιά που με έναν καθρέφτη μέσα στα πηγάδια προσπαθούσαν να συλλάβουν τις νεκρικές μορφές, λίγο πριν την επιστροφή τους στον Άδη.

Τα ταφικά αυτά έθιμα, την Κυριακή του Θωμά, ήταν πολύ διαδεδομένα στην ευρύτερη περιοχή της Τραπεζούντας όπου μεγάλη σημασία δίνονταν στην υστεροφημία του νεκρού. Πέρα από την τέλεση των ορθόδοξων μνημόσυνων και την περιποίηση των μνημάτων οι συγγενείς του νεκρού φρόντιζαν να τακτοποιούν και την όποια οικονομική η ηθική υποχρέωση είχε αφήσει μισοτελειωμένη.

Μετά τον ξεριζωμό και την εγκατάσταση στην Ελλάδα τα έθιμα αυτά εγκαταλείφθηκαν. Ήταν οι Πόντιοι πρόσφυγες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης που τα επανέφεραν. Σήμερα τα συναντάμε στην Κομοτηνή, τη Ροδόπη και στα Σούρμενα Αττικής.

Οι ρίζες αυτών των εθίμων,  είναι προχριστιανικές και ανάγονται στην αρχαία Ελλάδα. Για παράδειγμα, οι συμβολισμοί του νερού και του καθρέπτη είναι συνδεδεμένοι με την αρχαία δοξασία ότι οι νεκροί κατέβαιναν στον Άδη μέσω των νερών του Αχέροντα ποταμού.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.