Η Κυριακή του Παραλύτου είναι η τέταρτη Κυριακή από το Πάσχα και ανήκει στην περίοδο του Πεντηκοσταρίου, της πιο χαρμόσυνης και φωτεινής περιόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Κατά την ημέρα αυτή, διαβάζεται στην Εκκλησία το Ευαγγέλιο του Ιωάννη (κεφ. 5, στ. 1-15), το οποίο περιγράφει τη θαυματουργική θεραπεία του παραλυτικού που επί 38 χρόνια βρισκόταν στο προαύλιο της κολυμβήθρας της Βηθεσδά.
Η ιστορία έχει βαθύτατο πνευματικό και θεολογικό μήνυμα. Ο Χριστός επισκέπτεται την Ιερουσαλήμ και πηγαίνει στην κολυμβήθρα της Βηθεσδά, όπου πολλοί άρρωστοι περίμεναν τη θαυματουργική κίνηση του νερού για να θεραπευτούν. Σύμφωνα με την παράδοση, άγγελος Κυρίου κατέβαινε κατά καιρούς και τάραζε το νερό. Ο πρώτος που έμπαινε στην κολυμβήθρα μετά την ταραχή του νερού θεραπευόταν από οποιαδήποτε ασθένεια. Ο παραλυτικός, ωστόσο, δεν είχε άνθρωπο να τον βοηθήσει να μπει στο νερό. Ο Χριστός τον πλησιάζει και τον ρωτάει: «Θέλεις να γίνεις υγιής;». Εκείνος απαντά με πόνο πως δεν έχει κανέναν να τον βοηθήσει. Τότε ο Χριστός του λέει: «Σήκω, πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα». Και αμέσως ο άνθρωπος θεραπεύεται.
Η Κυριακή του Παραλύτου δεν είναι απλώς ανάμνηση ενός θαύματος. Είναι μια υπενθύμιση ότι ο Χριστός παραμένει παρών σε κάθε μορφή «παράλυσης» που βιώνουμε: στη θλίψη, στην απόγνωση, στη μοναξιά, στην αμαρτία. Είναι Εκείνος που πλησιάζει πρώτος, ακόμα κι όταν εμείς έχουμε χάσει την πίστη μας ή δεν βρίσκουμε τη δύναμη να Τον καλέσουμε.
Κοντάκιον
Ἦχος γ΄. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Τὴν ψυχήν μου Κύριε, ἐν ἁμαρτίαις παντοίαις, καὶ ἀτόποις πράξεσι, δεινῶς παραλελυμένην, ἔγειρον, τῇ θεϊκῇ σου ἐπιστασίᾳ, ὥσπερ καὶ τὸν Παράλυτον, ἤγειρας πάλαι, ἵνα κράζω σεσωσμένος· οἰκτίρμον δόξα, Χριστὲ τῷ κράτει σου.
