Κυριακή του Ασώτου: Άσωτος σημαίνει μη σωζόμενος. Αλλά ο άσωτος της παραβολής σώθηκε. Και σώθηκε, όταν εγκατέλειψε τις ασωτίες, όταν επέστρεψε στον πατέρα του, ο οποίος τον αγαπούσε, ακόμη κι όταν εκείνος απομακρύνθηκε από κοντά του. Και το ενδιαφέρον του πατέρα ήταν σίγουρα μεγαλύτερο, όταν ο γιός του βρισκόταν σε ξένη γη. Έτσι είναι συχνά οι γονείς· χαίρονται, όσο τα παιδιά τους είναι κοντά, και πονούν, αγωνιούν γι’ αυτά, όταν εκείνα τους εγκαταλείπουν. Πικραίνονται, μα περιμένουν...

Κυριακή του Ασώτου: Η σωτηρία μας χρειάζεται μετάνοια

Δεν τον μάλωσε, που ζήτησε τη μισή κληρονομιά· δεν τον εμπόδισε να ανοίξη τα φτερά του και να πετάξη· γνώριζε καλύτερα από τον καθένα τον παρορμητισμό και ίσως την επιπολαιότητα του γιού του παιδιόθεν και πιθανώς να υποψιαζόταν τον οικονομικό του και κοινωνικό κατήφορο, όμως δεν τον εμπόδισε να φύγη, κι ας καταλάβαινε ότι όλα τα χρήματα που έδινε στον γιό του αργά η γρήγορα θα ήταν χαμένα. Γι’ αυτό και τον περίμενε στο κατώφλι του σπιτιού· κι όταν τον είδε, έτρεξε να τον καταφιλήση. Δεν υπολόγισε ούτε τα παλιά, ούτε τα καινούρια έξοδα. Ήταν ο ένας γιός του, πολύτιμη περιουσία του που χάθηκε και ξανακερδίθηκε.

Περιουσία του Θεού είμαστε οι άνθρωποι, αδελφοί μου. Και αυτήν την περιουσία έρχεται ο διάβολος να κλέψη και να ατιμάση. Περιουσία ανεκτίμητη, με την οποία τίποτε δεν μπορεί να συγκριθή, γιατί είναι αιώνια και ποτέ δεν χάνει την αξία της, ακόμη κι αν βρεθή ανάμεσα σε ακαθαρσίες. Αυτήν την περιουσία την πανάκριβη ο Θεός την αντάλλαξε με τον μονάκριβο θησαυρό Του, τον Συνάναρχο και μονογενή Υίό Του, έτσι ώστε να την αποθησαυρίση στα μέχρι τότε άδεια ταμεία του ουρανού.

Ο εύσπλαχνος πατέρας προσκαλεί σε πανηγύρι τους φίλους και συγγενείς. Παραθέτει πλούσιο τραπέζι με ορχήστρα και χορό. Τέτοιο πανηγύρι γίνεται και στον ουρανό, όταν ένας αμαρτωλός επιστρέφη στον Θεό Πατέρα. Και τα πανάκριβα ρούχα, το πολύτιμο δαχτυλίδι, τα καινούρια υποδήματα, έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι η πατρική αγάπη είναι συνεχής και αληθινή, όπως τέτοια είναι και η αγάπη του Θεού προς τον καθένα μας. Αλλά υπάρχει ένας παράγοντας που καθορίζει, αν αυτή η αγάπη θα μείνη ανεκμετάλλευτη η αν θα αξιοποιηθή προς όφελος του αγαπημένου· κι αυτός ο παράγοντας είναι η έμπρακτη απόφαση.

Η έμπρακτη μετάνοια είναι σωτηρία

Ναί! έμπρακτη απόφαση να επιστρέψουμε με μετάνοια προς τον Θεό χρειαζόμαστε, αδελφοί μου, για να απολαύσουμε αυτήν την αγάπη· έμπρακτη απόφαση που ξεκινά, μόλις έλθη ο άσωτος εαυτός μας «εις εαυτόν» μέσα στη λάσπη των χοίρων παθών και τα ξυλοκέρατα της ηδονής, και φτάνει έως τον μόσχο τον σιτευτό.

Δεν αρκεί να νοσταλγούμε τον παράδεισο· η ζωή μας, η σωτηρία μας, χρειάζεται κίνηση, ώθηση, ανακατεύθυνση.

Ο άσωτος νοσταλγούσε την ασφάλεια και θαλπωρή του πατρικού του σπιτιού, αλλά όσο έβοσκε χοίρους, η νοσταλγία δεν τον χόρταζε. Βουτήξτε, αδελφοί μου, το παξιμάδι της νοσταλγίας του παραδείσου στο λασπωμένο τσάι της αμαρτίας και θα δήτε ότι αυτό που θα μείνη στο στόμα θα είναι η απαίσια γεύση της λάσπης. Όσο μένουμε στη βρωμιά της αμαρτίας, δεν μας καθαρίζει η λαχτάρα του παραδείσου. Θέλει ένα αποφασιστικό «κλικ», ένα γενναίο δευτερόλεπτο, μια μεγαλειώδη στιγμή του χρόνου, για να γίνη η καλή αρχή. Από‘κεί και πέρα το τέρμα είναι κοντά. Ο Θεός συντέμνει την διαδρομή, απλώνει τα χέρια Του, τρέχει και αγκαλιάζει τα χαμένα παιδιά Του.

Ο άσωτος μάλλον δεν ήξερε καλά τον πατέρα του· δεν περίμενε ότι θα τον δεχόταν ως υιό, ούτε ήταν σίγουρος ότι θα τον δεχόταν ως μίσθιο, ως έμμισθο εργάτη, γιατί δεν είπε: «ο πατέρας μου σίγουρα θα με δεχθή ως ένα των μισθίων του», αλλά «θα του ζητήσω να με κάνη έμμισθο εργάτη του». Ίσως να είχε κατά νού να επιστρέψη μέσα από την έμμισθη εργασία όσα είχε πριν απαιτήση, αλλ’ αυτός δεν είναι βέβαια ο λόγος, για τον οποίο θέλει να γυρίση σπίτι· είναι η ανάγκη, η προσωπική ανάγκη της επιβίωσης, το θλιβερό γεγονός ότι «λιμώ απόλλυται».

Οι χριστιανοί δεν γνωρίζουμε καλά τον Θεό. Έχουμε επιφυλάξεις και ενδοιασμούς για την αγάπη Του, νομίζουμε πως, αν επιστρέψουμε κοντά Του, θα μας επιπλήξη, θα μας ζητήση να δουλέψουμε ως εργάτες Του, θα απαιτήση να πληρώσουμε στο ακέραιο τα χρέη μας. Εκείνος όμως δεν ζητά τίποτε άλλο, παρά μονάχα και μόνο να βρεθούμε κοντά Του, όχι για δικό Του όφελος, ως εκτός πάσης ανάγκης, αλλά για όφελος δικό μας.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (2 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.