Στο μέσον της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η Εκκλησία προβάλλει μπροστά μας τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό. Σαν μια γλυκιά ανάπαυση μέσα στον πνευματικό αγώνα της νηστείας, μας καλεί να σταθούμε για λίγο μπροστά Του και να αντλήσουμε δύναμη.
Οι πιστοί πλησιάζουν με ευλάβεια για να προσκυνήσουν και να στολίσουν τον Σταυρό με τα ευωδιαστά λουλούδια της άνοιξης — με βιολέτες, μενεξέδες, δάφνη και βασιλικό.
Όμως το μεγαλύτερο άνθος που μπορούμε να προσφέρουμε είναι η ταπεινή προσευχή της καρδιάς μας.
Ο Σταυρός δεν είναι μόνο σύμβολο θυσίας· είναι σύμβολο ελπίδας. Είναι η απόδειξη ότι μέσα από τον πόνο γεννιέται η ζωή και ότι μετά τη δοκιμασία έρχεται πάντοτε το φως της Αναστάσεως.
Ας γονατίσουμε λοιπόν μπροστά στον Σταυρό του Κυρίου και ας Του ζητήσουμε να μας δίνει δύναμη να σηκώνουμε τον δικό μας σταυρό με πίστη, υπομονή και ελπίδα.
Γιατί εκεί όπου υψώνεται ο Σταυρός, αρχίζει ήδη να χαράζει η Ανάσταση.
