Στον Ιερό Ναό Αγίας Άννας Περιβολίων (Ταύρου) εορτάζεται κατ´αυτάς η επέτειος της εκατονταετηρίδος της ιδρύσεως της Ενορίας.
Ο σημερινός Ναός κτίσθηκε μεταγενέστερα (1970).
Με αυτήν την ευκαιρία προσεκλήθη, ως υπεύθυνος Επίσκοπος της Δ´ Αρχιεπισκοπικής Περιφερείας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων, ο οποίος την Κυριακή 23 Νοεμβρίου χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θείας Λειτουργίας.
Τον πλαισίωσαν ο εκλεκτός προϊστάμενος Πρωτοπρ. Σπυρίδων Οικονομίδης και ο ευλαβής συνεφημέριός του Πρωτοπρ. Ιωάννης Ζιάγκος.
Επίσης, συνελειτούργησε και ο Αρχιμ. Θεοφάνης που εκόμισε εξ Αγίου Όρους (Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα) την χαριτόβρυτο χείρα της Αγίας Άννης, που τίθεται εις προσκύνηση κατ ´ αυτάς.
Εξ αφορμής αυτής της επετείου ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμά του απάντησε στο ερώτημα: Τί μάς χρειάζονται οι Ναοί. Διότι ορισμένοι προβάλλουν κάποιες ενστάσεις:
α. Δεν θα ήταν καλύτερα, λέγουν, αντί να κτίζουμε Ναούς και να ιδρύουμε ενορίες, να κάνουμε φιλανθρωπικά ιδρύματα; Αυτό είναι το επιχείρημα του Ιούδα. Όταν είδε την γυναίκα να πλένει με πανάκριβο μύρο τα πόδια τού Χριστού, δυσανασχέτησε. Δεν θα ήταν καλύτερα να πουληθεί το μύρο και να δίνονταν τα χρήματα στους φτωχούς; Ο Κύριος τού απαντά: «τοὺς πτωχοὺς πάντοτε ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε». Άλλωστε, ποιός φτωχός δεν βρήκε ανοιχτή την πόρτα τής Εκκλησίας;
β. Γκρεμίστε τους ναούς και κτίστε σχολεία, είπαν και το έκαναν κάποιοι προ ετών αλλού! Όμως υπάρχει μεγαλύτερο σχολείο από τους Ναούς με όσα εμπνέουν και διδάσκουν; Σχολεία έχουμε. Όμως διερωτηθήκαμε γιατί τόσες βιεοπραγίες μεταξύ ανηλίκων,ενώ τα ναρκωτικά φθείρουν την νεότητα; Διότι απομακρύνουμε τα παιδιά και τους νέους από την Εκκλησία. Μάλλον, λοιπόν, αν γκρεμίσουμε τους Ναούς, θα πρέπει να χτίσουμε περισσότερες φυλακές.
γ. Τί χρειάζονται οι Ναοί; Ο Θεός είναι παντού! Πράγματι ο Θεός δεν χρειάζεται Ναούς. «Ὁ οὐρανός μοι θρόνος, ἡ δὲ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου· ποῖον οἶκον οἰκοδομήσετέ μοι;» (Ἡσαΐας 6, 1). Ο Ναός είναι για μάς. Εδώ τελούμε το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Εδώ βρίσκουμε στιγμές περισυλλογής και προσευχής, μέσα στον ανήσυχο και ταραγμένο κόσμο μας. Εδώ προγευόμαστε τη χαρά τής Βασιλείας του Θεού. «Ἐν τῷ Ναῷ ἑστῶτες τῆς δόξης Σου, ἐν οὐρανῷ ἑστάναι νομίζομεν!»
δ. Αυτήν την χαρά και την πρόγευση της Βασιλείας τού Θεού ας απολαύσουμε αδιαφορώντας για τυχόν ενστάσεις ορισμένων. Εδώ συνειδητοποιούμε ότι είμαστε ένα σώμα, το Σώμα του Χριστού «σὺν πᾶσι τοῖς Ἁγίοις». Εδώ ακούμε το «ὑμεῖς ἐστε ναὸς Θεοῦ ζῶντος». Εδώ ο Χριστός «σύσσωμος ἡμῖν γίνεται καὶ ναὸν τῆς ὅλης θεότητος ἡμᾶς ἀπεργάζεται» (Γρηγόριος Παλαμάς).
Όμως μια μέρα όλοι οι ναοί δεν θα χρειάζονται πιά. Όταν θα βλέπουμε τον Θεό πρόσωπο προς πρόσωπο. Μέχρι τότε όμως έχουμε τους ναούς. Γι ´αυτό ας τους αξιοποιούμε. Γιατί ο δρόμος για τον Θεό περνάει απ’ τον Ναό!
