Την Κυριακή της Τυρινής ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Ορθρο και προέστη της Θ. Λειτουργίας στον Ι. Ναό Αγ. Αποστόλου Παύλου Σταθμού Λαρίσης πλαισιωμένος από τον δραστήριο προϊστάμενο του Ναού Αρχιμ. Φιλόθεο Ορφανουδάκη και τον συνεφημέριό του π. Εμμανουήλ Χριστοφόρου.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος πήρε αφορμή από την αποστολική περικοπή της ημέρας και μάλιστα από τον στίχο :
1. «Ο εσθίων τον μή εσθίοντα μη εξουθενείτω» (Ρωμ. ιδ, 3).
Στην πρώτη χριστιανική Εκκλησία, όπως ακούσαμε στην σημερινή αποστολική περικοπή,είπε ο Σεβασμιώτατος,είχε προκύψει ένα θέμα: Αν οι χριστιανοί επιτρέπεται να τρώγουν απο τά κρέατα, που προσφέρονταν ως θυσίες από τους ειδωλολάτρες ή όχι.
Υπήρχαν οι πιστοί, που υποστήριζαν ότι «όλα τα κτίσματα του Θεού είναι καλά» και επομένως «ουδέν απόβλητον» (Α Τιμ. δ, 4).
Άλλοι έλεγαν ότι τα «ειδωλόθυτα» είναι μιασμένα και δεν έπρεπε οι Χριστιανοί να τα χρησιμοποιούν.
Ο Απ. Παύλος αντιμετωπίζει το θέμα με θαυμαστή ευρύτητα! Το θέμα το χαρακτηρίζει δευτερεύον και επουσιώδες.
Το πρωτεύον τους λέει είναι οι μεταξύ σας σχέσεις, που πρέπει να βασίζονται στην αγάπη και στο πνεύμα του Χριστού και να μη αφήνετε την διχόνοια να σάς χωρίζει.
2. Η διχόνοια δυστυχώς χαρακτηρίζει την ζωή των ανθρώπων γενικά.
Αν αρχίσουμε απο τις μικρές ιδιωτικές φιλονικίες μέχρι τις φοβερές συγκρούσεις μεταξύ ομάδων και οργανισμών, τους εμφύλιους αλληλοσπαραγμούς και φθάσουμε μέχρι το μίσος μεταξύ φυλών, τους τοπικούς πολέμους και τις διεθνείς ένοπλες ολέθριες συρράξεις…
Το τραγικό είναι ότι και οι πιστοί από τότε με τα «ειδωλόθυτα» και μέχρι σήμερα βρίσκουν, δυστυχώς, αφορμές διχόνοιας.
Όμως αυτή διαψεύδει την πνευματική ενότητα των πιστών,ως μελών του ιδίου Σώματος, της Εκκλησίας.
Πόσες φορές το ίδιο το οικογενειακό περιβάλλον γίνεται θέατρο φιλονικιών και συγκρούσεων!
Πόσες φορές ανάμεσα σε πιστούς εισχωρεί η διχόνοια και τους χωρίζει, ώστε να συγκρούονται με άκαμπτο φανατισμό και κανείς να μη θέλει να υποχωρήσει. Ας αναφέρουμε τι συνέβη πρόσφατα με τους αντιεμβολιαστές ή παλαιότερα με το θέμα του ημερολογίου ή στις αρχές του προηγούμενου αιώνα με τα «Ευαγγελικά» (Αν επιτρέπεται η μετάφραση του Ευαγγελίου).
Και κάθε φορά οι αιτίες είναι τόσο μικρές ή και παράλογες,εποχικής φύσεως θα λέγαμε. Όπως η διένεξη των πρώτων χριστιανών για τα ειδωλόθυτα.
3. Οι συγκρούσεις, συχνά, ξεκινούν από λανθασμένη αφετηρία.
Σ’ αυτές τις περιπτώσεις πρέπει εμείς οι πιστοί να αναλογιζόμαστε τις ευθύνες μας απέναντι στον κόσμο και να περιορίζουμε τους προσωπικούς εγωϊσμούς μας.
Αυτοί τις πιό πολλές φορές βρίσκονται στην ρίζα των συγκρούσεων, έστω και αν τους «καμουφλάρουμε» με διάφορα προσχήματα.
Ας θυμόμαστε το «μη εξουθενείτω» και το μη «κρινέτω» του Απ. Παύλου σε όποια πλευρά και αν βρισκόμαστε. Αυτό μάλιστα εν όψει της νηστείας,που αρχίζει,έχει εφαρμογή στους νηστεύοντες ή όχι.
Και ας προχωρούμε ανοιχτοί με αγάπη και κατανόηση προς τους άλλους. Ο Χριστός μάς ενώνει.
Αυτή η πραγματικότητα πρέπει να επικρατεί πάνω από τις ανθρώπινες διαφορές.
