Στον ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου της Κωμοπόλεως του Ν. Αγιονερίου του Δήμου Κιλκίς, ιερούργησε, σήμερα, Κυριακή 11 Φεβρουαρίου 2024, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος, ημέρα κατά την οποία, η Αγία μας ορθόδοξος Εκκλησία, τιμά λειτουργικώς την ιερά μνήμη του Αγίου ενδόξου ιερομάρτυρος Βλασίου, Επισκόπου Σεβαστείας.
Έναν μεγάλο ένδοξο Ιεράρχη που ανεδείχθη Άγιος και οι απόγονοι των προσφύγων από το Μιστί της Καππαδοκίας που κατοικούν στο Ν. Αγιονέρι θυμούνται τις πατρογονικές εστίες που δεν ξερίζωσαν από την καρδιά τους και όλα αυτά που τους ένωναν και τους κρατούσαν όρθιους στην πίστη και στη ζωή τους, μέσω της τιμή στον Άγιο Βλάσιο.
Ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε του Όρθρου και προέστη της λαμπρής Θείας Λειτουργίας πλαισιούμενος από τους Διακόνους του και τον Εφημέριο του περικαλλούς Ιερού Ναού ενώ λαμβάνοντας αφορμή από την σημερινή Ευαγγελική περικοπή «των ταλάντων», κατέθεσε ωφέλιμο και επιστηρικτικό λόγο προς τους ευλαβείς πιστούς που μετείχαν προσευχητικώς των Ιερών Ακολουθιών και Μυστηρίων.
“Ο άρχοντας της σημερινής παραβολής είναι ο ίδιος ο Θεός, τα δε τάλαντα συμβολίζουν «πάσαν Θεού δωρεά», κατά τον Μέγα Βασίλειο. Είναι δηλαδή τα διάφορα χαρίσματα, με τα οποία προίκισε ο Θεός τον καθένα από εμάς” τόνισε ο σεπτός Ποιμενάρχης του Κιλκίς και πρόσθεσε: “Δυστυχώς μερικοί σπεύδουν να κατηγορήσουν τον Θεό για κοινωνική αδικία, ότι δηλαδή δεν μοίρασε δίκαια τα αγαθά του και τα τάλαντά Του. Ξεχνούν όμως, ότι ο Θεός γνωρίζοντας τις δυνάμεις και τις δυνατότητες του καθενός, μοιράζει ανάλογα και τα χαρίσματα «εκάστω κατά την ιδίαν δύναμιν» (Ματθ. κε΄, 15).
Τα χαρίσματα υπάρχουν για να βοηθούμε τους εαυτούς μας, αλλά και τους γύρω μας. Αν θέλουμε να μη βρεθούμε και εμείς στη θέση του πονηρού δούλου, ας παύσουμε να ασχολούμαστε με τα χαρίσματα των άλλων και ας φροντίσουμε να αξιοποιήσουμε το δικό μας χάρισμα που μας εμπιστεύθηκε ο Θεός. Και το πρώτο και μεγαλύτερο δώρημα που έδωσε σε όλους μας είναι η ίδια μας η ζωή. Δεν πρέπει επ’ ουδενί λόγω να την αφήσουμε να περάσει ανεκμετάλλευτη χωρίς να κάνουμε τίποτε, αλλά πρέπει να φροντίσουμε να την γεμίσουμε με έργα αγαθά, ωφέλημα και σωτήρια, τόσο για μας όσο και για τους γύρω μας.
Ο δούλος που έθαψε το τάλαντο τιμωρείται όχι γι’ αυτά που έκανε, αλλὰ γι’ αυτά που, ενώ είχε τη δυνατότητα να κάνει, δεν έκανε! Ο Θεός τον βρήκε άκαρπο, με άδεια τα χέρια και ανενεργό το χάρισμα, που του εμπιστεύθηκε”.
Ολοκληρώνοντας το λόγο του είπε: “Αδελφοί μου, ό,τι μας δίνεται στη ζωὴ, μας δίνεται υπὸ το πρίσμα της αιωνιότητας. Ο πιστός ο άνθρωπος δεν κάθεται παθητικὰ να περιμένει την Ημέρα της Κρίσεως, αλλὰ ενεργεί εποικοδομητικά, αξιοποιώντας τα χαρίσματά του, κερδίζοντας έτσι τον έπαινο του Δεσπότου Χριστού, όπως και οι δύο πρώτοι δούλοι με το «ευ, δούλε αγαθέ και πιστέ! επὶ ολίγα ης πιστός, επὶ πολλών σε καταστήσω· είσελθε εις την χαρὰν του κυρίου σου» (Ματθ. κε΄, 21)! Αυτή την χαρά εύχομαι να απολαύσουμε όλοι μας αγαπητοί μου, την ημέρα και την ώρα που Εκείνος ορίσει!”.
Προ της απολύσεως ευλόγησε το κόλλυβο του Αγίου καθώς και τους καρπούς του καρπουζιού, τα οποία διαμοιράστηκαν στους πιστούς, αφενός διότι ο Άγιος Βλάσιος θεωρείται προστάτης των παραγωγών που είναι πολλοί στην περιοχή, αφετέρου συνδέεται με θαύμα που επιτέλεσε μέσω των φρούτων και ιδίως του καρπουζιού.
