Κάποτε ένας Ασκητής πήγε κι έφτιαξε την καλύβα του μακριά από την πηγή του νερού ούτως ώστε να περπατά μεγάλη απόσταση, να υποπιάζει το σώμα του, να κακοπαθεί και μ' αυτό τον τρόπο να ασκείται και να δουλαγωγεί τα πάθη του.

Κάποτε αυτά τα καλά παιδιά, οι εξαποδίτες, του φύτεψαν ένα λογισμό:
– Τι κάθεσαι και παιδεύεσαι, κάνε πιο κοντά την καλύβη σου, φτιάξτην πιο κοντά να μην ταλαιπωρείσαι.
Και εκείνος, όπως κι εμείς πολλές φορές την πατάμε, – ανοίγουμε διάλογο με το λογισμό που μας υποβάλει ο δαίμονας – τον αποδέχθηκε και έφτιαξε την καλύβα του πιο κοντά.
Σε λίγο καιρό νέος λογισμός :
– Το ίδιο δεν είναι; Φτιάξτην ακόμη πιο κοντά την καλύβα σου.
Και πάλι αποδέχθηκε το λογισμό και πάλι έφτιαξε την καλύβα πιο κοντά.
Όταν κάποια φορά περπατούσε για να πάει να πάρει το νερό συνάντησε έναν αστραπόμορφο νέο, με ολόλευκα ενδύματα, που ήταν Άγγελος Κυρίου και του είπε :
– Τι θέλεις εσύ Άγιε Άγγελε εδώ;
κι η απάντηση του Αγγέλου ήταν:
– Μ’ έστειλε ο Θεός να μετρήσω τα βήματά σου , για να σε ανταμείψει, να σε πληρώσει.
Είδατε , λοιπόν;
Ό,τι κάνομε για το Θεό, το παραμικρό, μετράει.
Και μας υποβάλλει ο διάβολος το λογισμό της ραθυμίας, να κάνομε ό,τι λιγότερο μπορούμε.
Όμως ο Θεός σε όλους μας απευθύνεται και λέει :
Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΒΙΑΖΕΤΑΙ
ΚΑΙ ΒΙΑΣΤΑΙ ΑΡΠΑΖΟΥΣΙΝ ΑΥΤΗΝ!
Θέλει να ασκούμε βία στο καθετί , όπως έκαναν ο Άγιος Δαυίδ, ο Άγιος Ιάκωβος κι ο άγιος Γέροντας Κύριλλος , που τους ζήσαμε αυτούς τους δύο Γεροντάδες, τους τελευταίους.Βία στο καθετί…
Αυτό έκαναν και οι σήμερον εορταζόμενοι Άγιοι.
Ο Άγιος Απόστολος Φίλιππος ήταν ένας απ’ τους επτά Διακόνους της πρώτης Εκκλησίας των Ιεροσολύμων. Διακονούσε, έτρεχε, να διακονήσει τον Θεό και τον λαό του Θεού.
Στην Καισάρεια της Παλαιστίνης γεννήθηκε ,αλλά δεν έμεινε εκεί.
Πήγε στη Σαμάρεια, εδίδαξε το Λόγο του Θεού, κατήχησε και μετήλλαξε τον Σίμωνα, τον μάγο, τον περίφημο και τον εβάπτισε Χριστιανό. Το ίδιο έκανε και για τον ευνούχο της Κανδάκης, της Βασιλίσσης των Αιθιόπων, τον οποίον βρήκε να διαβάζει τον Προφήτη Ησαΐα, τον κατήχησε και τον εβάπτισε.
Πήγε στην πόλη των Τράλλεων , στη Μικρά Ασία. Όλους τους κατοίκους τους κατήχησε και τους εβάπτισε Χριστιανούς .
Και αυτά δεν γίνονται με ανάπαυση…
Αυτά θέλουν κόπο, θέλουν ιδρώτα.
Εμείς, μόλις λιγάκι κουραστούμε ,το εκμεταλλεύεται ο διάβολος και μας αρχίζει τη γκρίνια ή τα παράπονα ή οτιδήποτε άλλο.
Ενώ είδατε τι είπε ο Άγγελος;
“Μ’ έστειλε ο Θεός να μετρήσω τα βήματά σου”, το καθετί μας, για να μας ανταμείψει.
Το ίδιο και οι αδελφές Ζηναΐδα και Φιλονίλλα , που μερικοί λένε ότι ήταν και συγγενείς του Αποστόλου Παύλου, αλλά τα στοιχεία τους, τα ονόματά τους και λοιπά δεν δείχνουν να είναι εβραϊκής καταγωγής.
Πάντως ήτανε πολύ πιστές γυναίκες, γιατροί το επάγγελμα, το οποίο όμως ασκούσαν με φιλανθρωπία.
Σπεύδανε στον κάθε πονεμένο άνθρωπο και βρίσκαν ευκαιρία να διδάξουν στον ίδιο και στην οικογένεια του πονεμένου , το Λόγο του Θεού κι έτσι ενισχύονταν οι άνθρωποι, παρηγορούνταν, μαλάκωνε η καρδιά τους.
Έχει πολύ μεγάλη σημασία το ηθικό των ασθενών.
Ακούμε πολλές φορές ή μας στέλνουν μηνύματα ασθενείς που είναι σήμερα κατακεκλιμένοι, λόγω της πανδημίας αυτής, σε Νοσοκομεία ή αλλού, σε Κλινικές και λοιπά, που αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι πολλές φορές και έχουν την ανάγκη της στήριξης του ηθικού τους, πράγμα που παίζει σπουδαίο ρόλο για την επιβίωση του ανθρώπου.
Αυτό κάναν μ’ όλη τους τη δύναμη οι αδελφές Ζηναΐδα και Φιλονίλλα και όταν -στην Ταρσό ήταν οι αδελφές αυτές, της Κιλικίας- όταν πήγαν στην πόλη της Δημητριάδος, επήγαν σ’ ένα σπήλαιο και ζούσαν ως ασκήτριες. Αλλά και πάλι οι πάντες που έμαθαν για το όνομά τους τρέχανε κοντά τους και βρίσκανε την ίαση και την υγεία της ψυχής και του σώματος.
Οι Άγιοι, ο Άγιος Θεοφάνης ο Γραπτός που έγινε μετέπειτα Επίσκοπος Νικαίας ήταν και αυτός και ο αδελφός του, ο Άγιος Θεόδωρος ο Γραπτός, μοναχοί στη Μονή του Αγίου Σάββα, στα Ιεροσόλυμα.
Γράψανε πλήθος κανόνων και ασμάτων που κοσμούν τα Μυστήρια και τις τελετές της Αγίας μας Εκκλησίας.
Τί υπέστησαν ,όμως , για την ομολογία της πίστεώς τους.
Ο τελευταίος των εικονομάχων Βασιλεύς, ο Θεόφιλος, προκειμένου να τους αλλάξει την πίστη τους, τους έγραψε στα πρόσωπά τους με πυρακτωμένα σίδηρα 13 ιαμβικούς στίχους, γι’ αυτό και λέγονται Γραπτός, Θεόδωρος ο Γραπτός και Θεοφάνης ο Γραπτός ,που γιορτάζει σήμερα. Γιατί έγραψε με πυρακτωμένο σίδηρο ο Θεόφιλος στο πρόσωπό τους αυτούς τους ιαμβικούς στίχους.
Υπέμειναν όμως γι’ αυτό λέγεται η φράσις
ΕΔΩΣΑΝ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΕΛΑΒΑΝ ΠΝΕΥΜΑ .
Κι όχι πάντα αίμα μαρτυρικό αλλά και αίμα συνειδήσεως. Όταν κανείς υπομένει τα δεινά και τα βάσανα της εποχής του, τα οποία απειλούν και στρέφονται εναντίον της Ορθοδόξου πίστεώς του, τί άλλο κάνει παρά να υφίσταται μαρτύριο συνειδήσεως για την αγάπη του Χριστού και για τη Σωτηρία της δικής του, της αθάνατης, της αιώνιας ψυχής.
Αυτό υπέμειναν και οι Άγιοι Θεοφάνης και Θεόδωρος οι Γραπτοί και όλοι οι Άγιοί μας.
Τους εξόρισε τελικά ο Θεόφιλος.
Στην εξορία πέθανε ο Θεόδωρος.
Ο Θεοφάνης επέζησε και μετά τον θάνατο του Θεοφίλου, η Χάρις του Θεού τον ανέβασε στον Επισκοπικό θρόνο της Νικαίας, όπου εποίμανε με αγάπη, με στοργή, με πίστη, με πραότητα το ποίμνιό του και το οδήγησε εις Νομάς Σωτηρίους.
Αυτήν την πίστη, αυτήν την ομολογία, αυτήν την υπομονή, αυτήν την καρτερία, αυτήν την αγάπη τη διπλή προς το Θεό και τον άνθρωπο τη διδαχθήκαμε και από τους συγχρόνους Αγίους Γέροντάς μας, τον Άγιο Ιάκωβο, τον σύγχρονο Άγιο της Εκκλησίας μας και το διάδοχό του, το μακαριστό Γέροντα Κύριλλο.
Αυτές είναι οι αρετές, αυτός είναι ο δρόμος που κι εμείς, αν με τη Χάρη του Θεού τον ακολουθήσομε, θα φτάσομε κι εμείς όταν θα έρθει η ώρα για τον καθένα μας, ώρα που είναι άγνωστη.
Είπαμε και χθες είπε και το Ευαγγέλιο σήμερα, στον Όρθρο:
” Ουδείς οίδε την ημέραν, ουδέ την ώραν,
εν η ο Υιός του Ανθρώπου έρχεται”.
Και όπως εχθές είπαμε, πρέπει να είμαστε έτοιμοι και να απορρίπτομε τους λογισμούς που μας υποβάλλει ο διάβολος:
-Ε ! έχεις καιρό, τώρα γλέντησε τη ζωή σου.
Έτσι και σήμερα διάβασα σ’ ένα μήνυμα που μου έστειλαν αγαπητοί αδελφοί , κάτι που αναφέρει ο Μέγας Αθανάσιος στο βίο του αγαπητού του, Αγίου Αντωνίου.
Κάποτε, λέει, πορευόταν ο Άγιος Αντώνιος και συνήντησε σύναξη δαιμόνων και ρώτησε:
– Ποιος είναι ο ισχυρότερος από σας;
Ο δαίμονας της πορνείας;
Ο δαίμονας της μοιχείας;
Ο δαίμονας του ψεύδους;
Ο δαίμονας της υπερηφανείας;
Κανένας δεν απαντούσε.
– Εγώ είμαι, είπε ένας.
– Ποιος είσαι εσύ;
-Ο δαίμονας της αναβολής. Εγώ λέω σε όλους να αναβάλουν τον αγώνα τους και έτσι τους τακτοποιώ όλους.
Ιδού, λοιπόν, νυν καιρός ευπρόσδεκτος..
Ιδού ημέρα μετανοίας, χωρίς αναβολή.
Ας βάλομε όλοι με τη Χάρη της Παναγίας μας, των Αγίων μας, με την βοήθεια του Παντοκράτορος Θεού , εδώ και τώρα αρχή μετανοίας.
Το ευχόμεθα σε όλους σας κι εσείς ευχηθείτε το για μας , ώστε η Αγάπη του Θεού, δωρεάν, εν εκείνη τη ημέρα να μας σώσει όλους.Αμήν!》
ΓΕΡΩΝ ΓΑΒΡΙΗΛ
ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ Ι.Μ.ΟΣΙΟΥ ΔΑΥΙΔ
Ι.Μ.Οσίου Δαυίδ, 11/10/2021

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.