Σύμφωνα με τα κείμενα για τους βίους των Αγίων, ο Δημήτριος έζησε και μαρτύρησε στη Θεσσαλονίκη την εποχή του Διοκλητιανού.

Πιο συγκεκριμένα, λέγεται ότι ο Άγιος Δημήτριος μαρτύρησε επί Διοκλητιανού (δηλαδή το 284-305 μ.Χ.) εποχή κατά την οποία έλαβε χώρα ο πιο σκληρός διωγμός των Χριστιανών στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, με την παρακίνηση ενός μέλους της Τετραρχίας, με το όνομα Γαλέριος.

Ωστόσο, για το πότε, το πως, αλλά και το που ξεκίνησε να λατρεύεται η μνήμη του Αγίου έχουν αναπτυχθεί διάφορες θεωρίες.

Η επικρατέστερη άποψη (χωρίς αυτό να είναι βέβαια απολύτως εξακριβωμένο) ότι ο Δημήτριος δεν μαρτύρησε στη Θεσσαλονίκη, αλλά στο Σίρμιο της Παννονίας, μια αρχαία περιοχή στην κεντρική Ευρώπη, πάνω από τον Δούναβη, εκεί που σήμερα βρίσκεται η Ουγγαρία.

Παρόλα αυτά, το κέντρο της λατρείας του σύμφωνα με την Ορθόδοξη Παράδοση, βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη από την πρωτοχριστιανική κιόλας περίοδο, όπου μάλιστα έχει ανεγερθεί προς τιμήν του η διάσημη βασιλική, ίσως ο εντυπωσιακότερος και πιο επιβλητικός ναός της συμπρωτεύουσας.

Μάλιστα, σύμφωνα με την παράδοση, η ταφή του έγινε στον μεγαλοπρεπή ναό που χτίστηκε προς τιμήν του τον 5ο αι. μ.Χ., δηλαδή στον ίδιο χώρο όπου μετά από πολλές αλλαγές,αλλά και καταστροφές στέκει ο σημερινός Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη.

Από τον τάφο του εικάζεται ότι αναβλύζει άρωμα από μύρο, ένα αρωματικό ρετσίνι που ήταν ένα από τα δώρα που έδωσαν οι Τρεις Μάγοι στον Χριστό, εξ ου και το προσωνύμιο “Μυροβλύτης” που του αποδόθηκε.

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.