Η Πεντηκοστή, η πεντηκοστή ημέρα μετά την Ανάσταση του Κυρίου, σηματοδοτεί την έλευση του Αγίου Πνεύματος στους Αποστόλους και τη γέννηση της Εκκλησίας. Την επόμενη ημέρα, τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος, η Εκκλησία αφιερώνει εξ ολοκλήρου τη λειτουργική της ζωή στη δοξολογία του Τρίτου Προσώπου της Αγίας Τριάδας.
Είναι η ημέρα που τονίζει τη συνεχή παρουσία και δράση του Θεού μέσα στην Εκκλησία και τις ψυχές των ανθρώπων.
Το Άγιο Πνεύμα εμφανίστηκε «ως πνοή βιαία» και ως «πύρινες γλώσσες», δίνοντας στους Αποστόλους το χάρισμα να μιλούν γλώσσες που δεν ήξεραν, ώστε να μπορούν να διαδώσουν το Ευαγγέλιο σε όλα τα έθνη. Αυτό δεν ήταν απλώς ένα θαύμα επικοινωνίας, αλλά η απόδειξη ότι η χάρη του Θεού δεν περιορίζεται σε έθνη, γλώσσες ή σύνορα. Η Εκκλησία γεννήθηκε καθολική – δηλαδή οικουμενική και ανοικτή για όλους.
Από τότε και μέχρι σήμερα, η Εκκλησία υπάρχει και λειτουργεί δια του Αγίου Πνεύματος. Εκείνο εμπνέει τους Πατέρες, φωτίζει τους Αγίους, καθοδηγεί τους ποιμένες, ενισχύει τους πιστούς και ενώνει τα μέλη της Εκκλησίας σε μια κοινή πίστη. Είναι η πνευματική ανάσα της Εκκλησίας, η ουσία της πνευματικής ζωής.
Η γιορτή του Αγίου Πνεύματος είναι κάλεσμα προς κάθε Χριστιανό να αναζητήσει αυτή τη ζωντανή σχέση με το Πνεύμα. Μέσα από τη συμμετοχή στα Μυστήρια, την προσευχή, την ταπείνωση και τη μετάνοια, ο πιστός γίνεται κατοικητήριο της Χάριτος και συνεργός στο έργο του Θεού στον κόσμο. Η Εκκλησία, χωρίς το Άγιο Πνεύμα, παύει να είναι Εκκλησία· γίνεται θεσμός χωρίς φλόγα, κίνημα χωρίς ουσία.
Το Πνεύμα, όμως, πνέει όπου θέλει. Και καλεί όλους – ιερείς και λαϊκούς, νέους και ηλικιωμένους – να γίνουν φως μέσα στο σκοτάδι, ειρήνη μέσα στην ταραχή και αγάπη μέσα στην αδιαφορία.
