Αναγνώσαμε με θυμηδία το αναμενόμενο άλλωστε, δημοσίευμα του Πέτρου Τατσόπουλου με τίτλο «Η επέλαση της ηλιθιοκρατίας» και σπεύδουμε να ευχαριστήσουμε για τη δωρεάν επικοινωνία του σπουδαίου γεγονότος του ερχομού της χειρός του Μεγάλου Βασιλείου στην πόλη μας.
Βέβαια, οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι το άρθρο χρησιμοποιεί τον μουμιοποιημένο τρόπο μιας από καιρού ξεπερασμένης επιχειρηματολογίας που, καθώς δεν έχει άλλα στηρίγματα, φθάνει να επικαλείται ονόματα του 19ου αιώνα για να πλασαριστεί ως κάτι «αξιοπρόσεκτο».
Δεν ξέρουμε αν είναι ο τρόπος για να βγει από την αφάνεια και να επιστρέψει στην πολιτική επικαιρότητα ο κάποτε βουλευτής, μιας που η ανάλυσή του δίνει αφορμές για κάτι τέτοιο. Περιοριζόμαστε μόνο στο να απορούμε. Τόσος τρόμος από ένα λείψανο;
Τόση αγωνία να καλλιεργήσουμε κοινωνικές προκαταλήψεις και στερεότυπα για να προσβάλουμε παραδόσεις αιώνων και να αποτρέψουμε από μια πνευματική ευκαιρία που ευτυχώς μπορεί να αφήσει αποτύπωμα; Τόσο φόβο μπορεί και προξενεί τεμάχιο λειψάνου του Μεγάλου Βασιλείου 17 αιώνες μετά τόν θάνατό του;
Επί της ουσίας. Δεν είδαμε κανέναν να αντιδρά όταν ο «Άη-Βασίλης» πλασαριζόταν ως ο μπουλούκος ασπρομάλλης που τριγυρνά με ελάφια και ξωτικά… Ο μύθος βολεύει την κατανάλωση και την εμπορευματοποίηση εορτών με ουσιαστικό πνευματικό περιεχόμενο.
Γιατί λοιπόν, κάποιοι αντιδρούν όταν έρχεται η ώρα να συνειδητοποιήσουν τα παιδιά πως «Αη-Βασίλης» δεν υπάρχει, υπάρχει όμως, ο Βασίλειος ο Μέγας, Επίσκοπος Καισαρείας, Πατέρας και Διδάσκαλος της Εκκλησίας μας, ο ιδρυτής της Βασιλειάδας, ο συντάκτης χιλιάδων επιστολών, ο συγγραφέας εκατοντάδων έργων, ο εκφωνητής τόσων ομιλιών, με τα οποία όλα πολέμησε την αυθαιρεσία της εξουσίας, απέτρεψε την υποδούλωση της Εκκλησίας στο Κράτος, υπερασπίστηκε την Αλήθεια και το Ήθος, ένωσε την Οικουμένη, οργάνωσε τον μοναχικό βίο, εργάστηκε υπέρ της Συνοδικότητας κι εναντίον της κυριαρχίας του ενός, ενώ άφησε υποδειγματικό ποιμαντικό έργο σε σημείο που να είναι ακόμη πρότυπο Επισκόπου και μάλιστα άφθαστο και απαράμιλλο;
Η σκοπιμότητα πρόδηλη γι´ αυτό κι αναγκαζόμαστε να επιστρέψουμε το άρθρο και τον τίτλο στον αγαπητό μας κατά τα λοιπά συντάκτη του. Ευχόμαστε η σοφία και ο πλούτος των γνώσεων και του ήθους του Μεγάλου Βασιλείου κάπως να επηρεάσει ὄχι μόνον όσους τόν σέβονται, αλλά και όσους τον αδικούν.
“Δεν είδαμε κανέναν να αντιδρά όταν ο «Άη-Βασίλης» πλασαριζόταν ως ο μπουλούκος ασπρομάλλης που τριγυρνά με ελάφια και ξωτικά”
Ο Άη-Βασίλης παρουσιάζεται ως πραγματικό πρόσωπο σε, το πολύ, πεντάχρονα παιδιά. Για όλους τους άλλους είναι μία Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση. Μπορούμε να πούμε το ίδιο για το λείψανο; Παρουσιάζεται σαν ένα απλό αντικείμενο που εμείς του αποδίδουμε συμβολισμό;
ΑπάντησηΔυστυχώς δεν με πείθετε. Είστε κολλημένοι, για να μην πω το βαρύτερο, συνειδητοποιημένοι απατεώνες εις βάρος του αμαθούς ποιμνίου σας. Πολύ κρίμα για μια παράδοση που κράτησε ζωντανή την Ελληνική γλώσσα.
ΑπάντησηΔεν προκαλεί φόβο, αηδία προκαλεί να προσκυνάτε τεμαχισμένα πτώματα. Σοβαρή θρησκεία επιλέξετε και σας πληρώνουμε και από πάνω….
Απάντηση