Με την δέουσα εκκλησιαστική λαμπρότητα εόρτασε και εφέτος η Εκκλησία της Ελλάδος την ιερά μνήμη του Ιδρύτη της, Αποστόλου των Εθνών Παύλου.
Την Παρασκευή 28 Ιουνίου 2024, στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αποστόλου Παύλου Κορίνθου, τελέσθηκε Μέγας Πανηγυρικός Συνοδικός Εσπερινός, με την συμμετοχή του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, Μελών της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου και άλλων Μητροπολιτών, επ’ ευκαιρία των εορταστικών εκδηλώσεων υπό τον τίτλο «ΙΗ’ Κορίνθου Παύλεια 2024».
Στην Ακολουθία του Εσπερινού χοροστάτησε ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος. Συμμετείχαν οι Σεβασμιώτατοι Συνοδικοί Μητροπολίτες Ελασσώνος κ. Χαρίτων, Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Νικηφόρος και Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός, οι προσκεκλημένοι του επιχωρίου Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κορίνθου κ. Διονυσίου Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Πειραιώς κ. Σεραφείμ, Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος, Ζιχνών και Νευροκοπίου κ. Ιερόθεος, Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος και Ηλείας κ. Αθανάσιος, ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Φαναρίου κ. Αγαθάγγελος, οι Θεοφιλέστατοι Επίσκοποι Κεγχρεών κ. Αγάπιος, Τεγέας κ. Θεόκλητος, Λακεδαιμονίας κ. Θεόφιλος και Σκοπέλου κ. Νικόδημος, καθώς και ο Αρχιγραμματεύς της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Ιωάννης Καραμούζης.
Κατά την Ακολουθία του Εσπερινού ομίλησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Νικηφόρος, ο οποίος προσέγγισε το ζήτημα του σύγχρονου πλουραλισμού με οδοδείκτη τις κατευθύνσεις του Αποστόλου Παύλου στην Α’ προς Κορινθίους Επιστολή. Αφού αναφέρθηκε συνοπτικά στο συγκρητιστικό περιβάλλον της Ελληνορωμαϊκής εποχής και της πρωτοχριστιανικής κοινότητας της Κορίνθου, το παραλλήλισε προς την σύγχρονη πραγματικότητα, τονίζοντας ότι παρουσιάζει σαφείς ομοιότητες με την εποχή μας. Η θεοποιημένη επιστήμη, η τεχνητή νοημοσύνη, ο πανσεξουαλισμός, ο ακραίος θρησκευτικός συγκρητισμός με τις απειράριθμες ειδωλικές εκφράσεις του, η έξαρση της μαγείας και άλλα «συνιστούν τον ογκόλιθο της σύγχρονης ειδωλολατρείας, που βιάζει και ζητά να αφανίσει το ανθρώπινο πρόσωπο», τόνισε χαρακτηριστικά.
Ο Απόστολος Παύλος, απέναντι στον θρησκευτικό, φιλοσοφικό και πολιτειολογικό πλουραλισμό της εποχής του αλλά και κάθε εποχής, απαντά: Και αν όλοι οι άλλοι λατρεύουν την απάτη των ειδώλων, σε εμάς τους Χριστιανούς ένας μόνο Θεός υπάρχει, ο Πατήρ, από τον οποίο προέρχονται όλα και εμείς ανήκουμε σε αυτόν, και ένας Κύριος Ιησούς Χριστός, διά του οποίου έγιναν τα πάντα και εμείς δι’ Αυτού (Α’ Κορ. 8,6). Οι Χριστιανοί, λοιπόν, ανέφερε ο Σεβασμιώτατος, δεν ακολουθούν τη σοφία του κόσμου και τα κάθε είδους είδωλα που υποδουλώνουν τους ανθρώπους, αλλά ακολουθούν την «σοφία του Θεού» και την «μωρία του Σταυρού». Τηρώντας τις εντολές του Χριστού και μετανοώντας διηνεκώς, είναι ελεύθεροι εν Χριστώ, ζώντας δε διά βίου αυτήν την ασκητική της ανατροπής της αμαρτίας και της ένωσής τους με τον Θεό σε μια κοινωνία αγάπης, προσφέρουν αυτή στους εν Χριστώ αδελφούς και «εις πάντας».
Επίσης, την ίδια ημέρα και ώρα, στον Ιερό Ναό Αγίου Παύλου επί της οδού Ψαρών της πόλεως των Αθηνών, τελέσθηκε Πανηγυρικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μονεμβασίας και Σπάρτης κ. Ευσταθίου.
Συμπροσευχόμενος εκ του Ιερού Βήματος παρέστη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρας. Κατά τον Εσπερινό ομίλησε ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Νικόδημος Αθανασίου, Β’ Γραμματεύς της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο οποίος αναφέρθηκε στον Απόστολο Παύλο ως τον Απόστολο των Ελλήνων, λαμβάνοντας αφορμή από την φράση του: «Εἰ ἄλλοις οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος, ἀλλά γε ὑμῖν εἰμι· ἡ γὰρ σφραγὶς τῆς ἐμῆς ἀποστολῆς ὑμεῖς ἐστε ἐν Κυρίῳ» (Α΄ Κορ. 9,2), και απάντησε στα ερωτήματα, εάν αυτή η σφραγίδα του Αποστόλου Παύλου, η σφραγίδα του έργου του στην Ελλάδα μας, διατηρείται σήμερα σε εμάς τους Νεοέλληνες και τι θα μπορούσε να μας πει εκείνος ερχόμενος στην Ελλάδα του εικοστού πρώτου αιώνα.
Δανειζόμενος μερικά σημεία από τις προς Τιμόθεον Επιστολές, ο ομιλητής απάντησε εμπεριστατωμένα στα ως άνω ερωτήματα αναφέροντας ότι τα μηνύματα του Αποστόλου προς εμάς είναι: 1) Η διαφύλαξη ως πολύτιμου θησαυρού της «παρακαταθήκης» (Α’ Τιμ. 6,20), η οποία είναι το ίδιο το Ευαγγέλιο. 2) Η αποφυγή της «ψευδωνύμου γνώσεως» (Α’ Τιμ. 6,20), η οποία έρχεται σε αντίθεση με την «παρακαταθήκη». 3) Οι «υγιαίνοντες λόγοι» του Ευαγγελίου (Β’ Τιμ. 1,13). 4) Η επιδίωξη της δικαιοσύνης, της ευσέβειας, της πίστης, της αγάπης, της υπομονής και της πραότητας (Α’ Τιμ. 6,11). 5) Ο καλός αγώνας της πίστεως (Α’ Τιμ. 6,12) για να μπορέσουμε να την διατηρήσουμε. 6) Η αιώνια ζωή (Α’ Τιμ. 6,12) που μας δόθηκε διά της Αναστάσεως του Χριστού. 7) Η τήρηση της εντολής (Α’ Τιμ. 6,14) «να διατηρήσουμε ανόθευτη και ακατηγόρητη την Ορθοδοξία μας μέχρι της Δευτέρας Επιφανείας του Κυρίου».
