Ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος αποτελεί υπόδειγμα απλότητας και ταπείνωσης, δύο αρετών που λείπουν από την εποχή μας.
Δεν ζήτησε ποτέ τιμές ή εξουσία. Αντίθετα, προτίμησε να μείνει σιωπηλά στον στάβλο, δίπλα στα ζώα, μακριά από την ανθρώπινη προβολή, ζώντας ασκητικά.
Η επιλογή αυτή δεν ήταν προϊόν αδυναμίας αλλά πνευματικής δύναμης. Μέσα από την ταπεινή του ζωή, απέκτησε παρρησία προς τον Θεό. Πολλοί Τούρκοι της εποχής του θαύμαζαν την πραότητά του και τον σεβασμό που έδειχνε σε όλους, ακόμα και σε αυτούς που τον κακομεταχειρίζονταν.
Η ταπείνωσή του δεν ήταν παθητικότητα, αλλά ενεργή άσκηση της αγάπης και της υπομονής. Δεν αντιδρούσε με μίσος ή εκδίκηση, αλλά με σιωπή και εσωτερική προσευχή. Έτσι, κατέκτησε πνευματικά ύψη, παραμένοντας “κρυμμένος” από τον κόσμο.
Σήμερα, σε μια κοινωνία που επιβραβεύει την αυτοπροβολή και τον ανταγωνισμό, ο Άγιος Ιωάννης μας διδάσκει ότι η αληθινή δύναμη βρίσκεται στη σιωπή, στην απλότητα και στη βαθιά εμπιστοσύνη στον Θεό. Είναι ένα ζωντανό παράδειγμα του “ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται”.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Ἐκ γῆς ὁ καλέσας σε πρὸς οὐρανίους μονάς, τηρεῖ καὶ μετὰ θάνατον ἀδιαλώβητον τὸ σκῆνός σου ὅσιε. Σὺ γὰρ ἐν τῇ Ἀσία ὡς αἰχμάλωτος ἤχθης, ἔνθα καὶ ὠκειώθης τῷ Χριστῷ Ἰωάννη. Αὐτὸν οὖν ἱκέτευε, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
