Οι επισκέψεις του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Πρωθυπουργού της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη, όπου συμμετείχαν με επιτυχία στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, επισκιάστηκαν, δυστυχώς, από την παράλογη απόφαση του Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Ελπιδοφόρου.

Παρά τις εκκλήσεις και παρακλήσεις των ελληνικών διπλωματικών Αρχών, συμμετείχε στη φιέστα του Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος πραγματοποίησε τα εγκαίνια του «Τουρκικού Κέντρου», στην παρουσία του κατοχικού ηγέτη, Ερσίν Τατάρ. Ο εν λόγω Αρχιεπίσκοπος, που στηρίχθηκε όσο κανένας άλλος από την Αθήνα, τη Λευκωσία και τους ηγέτες της Ομογένειας, δεν άκουσε κανένα. Αντίθετα, μίλησε σε όλους με προκλητικό τρόπο λέγοντας ότι δεν είναι τσιράκι κανενός και κάνει ό,τι θέλει.

Η παρουσία του στα τουρκικά εγκαίνια, στο πλευρό του Ερντογάν και του Τατάρ, προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων αρχικά στην Ομογένεια. Οι πιστοί ξεσηκώθηκαν. Ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Αναστασιάδης ακύρωσαν τις επισκέψεις τους στην Ιερά Αρχιεπισκοπή και οι σχέσεις τους με τον Ελπιδοφόρο επιδεινώθηκαν ακόμα περισσότερο, όταν άρχισαν να γίνονται γνωστές πτυχές της υπόθεσης που «αγγίζουν» τα εθνικά θέματα της Ελλάδας και βεβαίως της Κύπρου.

Ο κ. Ελπιδοφόρος «είδε» διαφορετικά τον ρόλο του ως ηγέτης της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας της Αμερικής. Πιστεύει, προφανώς, ότι η δράση της Ομογένειας εναντίον της κατοχικής Τουρκίας, δημιουργεί πραγματικά προβλήματα στον Ερντογάν, ο οποίος με τη σειρά του πιέζει -κατ’ άλλους εκβιάζει- τους Ιεράρχες του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Και λόγω αυτού, ο Αρχιεπίσκοπος ανέλαβε να… «ηρεμήσει» την Ομογένεια. Αυτό βεβαίως δεν πρόκειται να συμβεί.

Όμως, εάν όντως είδε τον ρόλο του στην Ιερά Αρχιεπισκοπή όχι ως «εθναρχικό» τότε το πρόβλημα είναι τεράστιο.

Οι γνωστοί υποστηρικτές της «όποιας λύσης» στην Κύπρο και στην Ελλάδα, έσπευσαν να προσφέρουν υποστήριξη στον κ. Ελπιδοφόρο, βασικά επειδή σκέφτονται «εθνομηδενιστικά». Ξαφνικά ανακάλυψαν… «εθνικιστές» πριν από την απόφαση του κ. Μητσοτάκη και του κ. Αναστασιάδη να ακυρώσουν τις επισκέψεις τους στην Ιερά Αρχιεπισκοπή. Από πότε ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας έγινε εθνικιστής και δεν το πήραμε είδηση.

Όλη η υπόθεση είναι αποτέλεσμα μίας έρευνας για τις (πιθανές) σχέσεις του κ. Ελπιδοφόρου με τον Ταγίπ Ερντογάν. Από καιρό υπήρχε η υποψία ότι κάτι δεν πάει καλά. Ο κ. Ελπιδοφόρος φρόντιζε να συναντά τον Τούρκο πρόεδρο στη Νέα Υόρκη -ίσως και αλλού- και επίσης να συναγελάζεται με τον πρέσβη της κατοχικής δύναμης στην Ουάσιγκτον, έναν αρρωστημένο εθνικιστή, ο οποίος είναι στενός συνεργάτης του Ερντογάν.

Αυτές οι συναντήσεις δημιούργησαν υποψίες σε αρκετούς ανθρώπους στην Ομογένεια και όχι μόνο. Στην Αθήνα και τη Λευκωσία κινητοποιήθηκαν, αλλά συνέχισαν να αντιμετωπίζουν τον κ. Ελπιδοφόρο με σεβασμό, ελπίζοντας ότι οι υποψίες δεν θα είχαν επιβεβαιωθεί.

Όταν έγινε γνωστό από δημοσιογραφικές πληροφορίες ότι ο κ. Ελπιδοφόρος είχε αποδεχθεί την πρόσκληση των Τούρκων, κινητοποιήθηκαν οι πάντες. Όπως προανέφερα, ο Αρχιεπίσκοπος ήταν ανένδοτος. Και αυτή η επιμονή υποψίασε ακόμα περισσότερο τις Αρχές της Ομογένειας, της Ελλάδας και της Κύπρου.

Οι άνθρωποι του κ. Ελπιδοφόρου εκστόμισαν ένα μεγάλο ψέμα: ότι δεν γνώριζε πως στα τουρκικά εγκαίνια θα έδινε το «παρών» του ο κατοχικός ηγέτης. Ο Ερσίν Τατάρ το είχε ανακοινώσει και οι δημοσιογράφοι γνωρίζαμε πως είχε εξασφαλίσει και συνάντηση με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες. Οι διπλωματικές Αρχές της Ελλάδας και της Κύπρου, όταν κινητοποιήθηκαν ενημέρωσαν νωρίς τον Αρχιεπίσκοπο για την παρουσία του κατοχικού ηγέτη. Άρα δεν είχε την παραμικρή δικαιολογία να εμφανιστεί στα εγκαίνια.

Η απάντηση του στους διπλωμάτες που του τηλεφώνησαν, αλλά και ηγετών της Ομογένειας, ήταν ότι θα πάει (στα εγκαίνια) βρέξει-χιονίσει. Πίστευε μάλιστα ότι δεν θα αντιδράσει η Ομογένεια. Τόσο λίγο γνωρίζει τους ομογενείς μας, οι οποίοι 47 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή, επιμένουν να ΜΗΝ ΞΕΧΝΟΥΝ. Και ομιλούμε για την τρίτη γενιά των αποδήμων μας, που δίνουν τη μάχη της Κύπρου στην Ουάσιγκτον.

Η επιμονή του να συμμετέχει στη φιέστα του Ερντογάν, έχει σχέση με το «σχέδιο» να σταματήσει η Ελληνοαμερικανική Κοινότητα να αποτελεί πονοκέφαλο για τον Τούρκο πρόεδρο. Ας μην ψάχνουμε για άλλες εξηγήσεις. Τα πράγματα είναι καθαρά και ξάστερα. Οι ισχυρισμοί των «εθνομηδενιστών» ότι τάχατες πρόκειται για «δουλειά» των εθνικιστών είναι βλακώδεις. Είναι ένα μεγάλο ψέμα. Ο κ. Ελπιδοφόρος πρέπει να κατηγορεί τον εαυτό του για την αποκάλυψη του.

Ο ρόλος του Αρχιεπισκόπου Αμερικής είναι πάνω απ’ όλα εθνικός. Δεν είναι δικαιολογία ότι είναι Τούρκος πολίτης. Άλλωστε η αμερικανική κυβέρνηση του πρόσφερε απλόχερα την αμερικανική υπηκοότητα, του πρόσφερε και προστασία.

Έφτασε βέβαια η στιγμή, ο κάθε Αρχιεπίσκοπος Αμερικής να είναι ο ηγέτης της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας, όχι της Ομογένειας. Οι Ελληνοαμερικανοί πρέπει να αφεθούν απερίσπαστοι να παλεύουν για την Ελλάδα και την Κύπρο, χωρίς τις όποιες «ανάρμοστες» σχέσεις του κάθε Αρχιεπισκόπου. Ο διαχωρισμός Εκκλησίας και Ομογένειας πρέπει να γίνει άμεσα.

Με τον τρόπο αυτό, οι ομογενείς θα μπορούν να προστατεύσουν ακόμα καλύτερα το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Άλλωστε όλες τις μάχες για το Φανάρι τις έδωσε η Ομογένεια, όχι η Εκκλησία. Ακόμα και όταν αντέδρασε ο Αρχιεπίσκοπος για την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, δεν είχε το θάρρος να αναφέρει ότι την ευθύνη είχε ο Ταγίπ Ερντογάν.

Υπάρχει και ένα άλλο θέμα: Ένας εκ των πλέον σημαντικών υποστηρικτών του Οικουμενικού Πατριαρχείου είναι ο γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ. Ο κ. Ελπιδοφόρος απέφυγε τα δύο χρόνια της ποιμαντορίας του να τον καλέσει στην Ιερά Αρχιεπισκοπή. Γιατί; Επειδή είναι ο μεγαλύτερος αντίπαλος και ο μεγαλύτερος εχθρός της κατοχικής Τουρκίας; Προφανώς…

Ο κ. Ελπιδόφορος εξέδωσε την Πέμπτη την… «απολογία» του. Ακόμα και τώρα, μετά τη θύελλα που προκάλεσε, ΔΕΝ τόλμησε να αναφέρει τη λέξη Τουρκία…

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Χριστοδουλίδης είχε πολλές συναντήσεις στη Νέα Υόρκη στο πλαίσιο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Κατά τη γνώμη μου, η πλέον σημαντική πραγματοποιήθηκε με τον Ινδό ομόλογό του, τον κ. Subrahmanyam Jaishankar. Η Ινδία διατηρεί πλέον στρατηγική σχέση με τη Γαλλία και την ίδια στιγμή βρίσκεται σε πορεία σύγκρουσης με την Τουρκία. Η κατοχική δύναμη, υποστηρίζει το Πακιστάν στην σύγκρουσή του με την Ινδία και γενικά βρίσκεται απέναντι σε σημαντικά διεθνή ζητήματα με το Νέο Δελχί. Καλώς έπραξε, λοιπόν, ο κ. Χριστοδουλίδης, αν και οι γνωστοί τύποι της Λευκωσίας, που παίζουν στο διεφθαρμένο εσωτερικό πολιτικό παιγνίδι, δεν υπάρχει περίπτωση να αντιληφθούν αυτές τις διπλωματικές κινήσεις. Η Ινδία έπαιξε θετικό ρόλο και βοήθησε την Κυπριακή Δημοκρατία στο θέμα των Βαρωσίων. Ο Κύπριος υπουργός ευχαρίστησε τον κ. Jaishankar για την πραγματικά ισχυρή στήριξη της Ινδίας, και αντιλαμβάνομαι ότι έλαβε την υπόσχεση ότι δεν θα δεχθεί πισώπλατες μαχαιριές εναντίον της Κύπρου στο Συμβούλιο Ασφαλείας και όχι μόνο.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.