Οι Βίοι των Αγίων μας , μας διδάσκουν, μας δείχνουν το δρόμο που κι εμείς, κατά το δυνατόν, οφείλομε να ακολουθήσομε για να φτάσουμε στον προορισμό μας , που είναι η Βασιλεία του Θεού.

Οι σημερινοί εορταζόμενοι Άγιοι Μάρτυρες Σέργιος και Βάκχος και ο Όσιος Ιωάννης ο Ερημίτης με τους 98 συν αυτώ Οσίους Πατέρας , που τελειώθηκαν στην Κρήτη μας διδάσκουν, μας προτρέπουν να ομολογούμε με παρρησία την Πίστη μας στον Αληθινό Θεό και την Αγάπη και την Ειρήνη και την Ομόνοια μεταξύ μας σε μια εποχή που προσπαθούν άλλες δυνάμεις, εξωγενείς, να δημιουργήσουν διχόνοια και διχασμό στον τόπο μας και αλλαχού.
Οι Άγιοι Σέργιος και Βάκχος τον 4ο αιώνα, Στρατιωτικοί, κοντά στο Μαξιμιανό τον Αυτοκράτορα, ανδρείοι και γενναίοι στο φρόνημα, με νίκες στους πολέμους, αλλά και με σύνεση και ηθικό φρόνημα στη ζωή τους. Χριστιανοί γαρ…
Δεν μπορούσε να το πιστέψει ο Μαξιμιανός όταν το έμαθε αυτό γι’ αυτό θέλησε να το διαπιστώσει ιδίοις όμμασι. Και τους κάλεσε σε ναό ειδωλολατρικό να θυσιάσουν στα είδωλα.
Εκείνοι ,όμως, αρνήθηκαν, ομολόγησαν με παρρησία, με θάρρος, ότι πιστεύουν στον Ζωντανό, στον Αληθινό Θεό, τον Τριαδικό των Ορθοδόξων.
Και τότε τους παρέδωσε σ’ ένα Δούκα σκληρό της Ανατολής, τον Αντίοχο και το μεν Βάκχο τον μαστίγωσε σε τέτοιο σημείο που πέθανε απ’ τις μαστιγώσεις, το δε Σέργιο, επειδή κάποτε τον είχε ευεργετήσει ο Σέργιος, προσπάθησε με κολακείες, με απειλές, να του πει να αρνηθεί την πίστη του και θα του χαρίσει τη ζωή.
Αλλά εκείνος απαντούσε σταθερά :
ΕΜΟΙ ΤΟ ΖΗΝ ΧΡΙΣΤΟΣ
ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΘΑΝΕΙΝ ΚΕΡΔΟΣ.
Για μένα η ζωή, έλεγε, είναι ο Χριστός.
Το Παν είναι ο Χριστός!
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝ..
μας έλεγε ο Άγιος Πορφύριος, ο σύγχρονος αυτός Άγιος και όλοι οι Άγιοι Πατέρες.
Για μένα αυτό είναι η ζωή, έλεγε ο Άγιος Σέργιος, αλλά και αν πεθάνω για μένα θα είναι κέρδος.
ΓΙΑΤΙ;
Γιατί θα ενωθώ τότε ολοκληρωτικά με τον Θεό μου, με το Χριστό.
Και βέβαια τον οδήγησε στο θάνατο και ο θάνατος ήταν το διαβατήριο με το οποίο ανήλθε στην Άνω Ιερουσαλήμ και ενώθηκε με το Χριστό.
Τα λείψανά τους τιμώνται και είναι χαριτόβρυτα και δίνουν ευλογίες.
Ο Ιουστινιανός, πολύ αργότερα, έκτισε έναν Ναό που ονομάστηκε “η μικρή Αγία Σοφία ” κι εκεί αποθησαυρίστηκαν τα Ιερά Λείψανά τους.
Ο Άγιος Ιωάννης, ο Ερημίτης…
Πω! Πω! Παράδειγμα, μαζί με τους 98 Αγίους Πατέρες..
Παράδειγμα Ενότητος, Αγάπης, Ειρήνης.
Ξεκίνησαν από την Αίγυπτο 38 Πατέρες ή 36.
Θέλανε την ηρεμία, την έρημο, για να μπορούν χωρίς αποσπάσεις του νου τους να προσεύχονται, να λατρεύουν το Θεό και πήγαν σε ένα μέρος της Κύπρου.
Όμως η φήμη τους, ως αγίων ανθρώπων, διαδόθηκε και τρέχανε κοντά τους πολλοί άνθρωποι για να πάρουν από τη γύρη της διδασκαλίας τους, από το άρωμα της αγίας ζωής τους κι έτσι αυτό τους ενοχλούσε και άλλαξαν τόπο. Φύγανε στην Αττάλεια της Μικράς Ασίας αφού προηγουμένως 38 Κύπριοι αφιερώθηκαν στο Θεό μαζί τους.. κοντά τους.
Αλλά και στην Αττάλεια το ίδιο. Βλέπετε η Αγιότης δεν κρύβεται.
Κι έτσι και πάλι αποφάσισαν να αλλάξουν τόπο, ερημικό, για να μπορούν να δοξολογούν, να λατρεύουν το Θεό απερίσπαστα και πήγαν για την Κρήτη.
Όμως τρικυμία, θαλασσοταραχή, τους εμπόδισε να φτάσουν στο νησί και πήγαν για λίγο στο νησί της Γαύδου. Εκεί έμειναν για 24 ημέρες. Όταν σταμάτησε η κακοκαιρία πήραν το καραβάκι για να πάνε για την Κρήτη.
Φτάσανε στην Κρήτη, 98 Πατέρες πλέον, αλλά είδαν ότι ο Ιωάννης, ο λεγόμενος Ερημίτης, έλειπε.
Ένα νέφος τον είχε καλύψει με τη Χάρη του Θεού και δεν τον είδαν ότι έμεινε στη Γαύδο. Κι έτσι περίμεναν στην παραλία εκεί των Χανίων να έρθει κι ο συνασκητής τους.
Εκείνος έκανε προσευχή, ηρέμησε τη θάλασσα κι έκανε κάτι που μας θυμίζει το βίο του Αγίου Δαυίδ.
Τι έκανε;
Το ρασάκι του, το μανδύα του, τον πέταξε στη θάλασσα, το έκανε βάρκα και ταξίδεψε τη θάλασσα του Αιγαίου για να φτάσει στα Χανιά.
Το ίδιο έκανε κι ο Άγιος Δαυίδ. Όταν ο βαρκάρης του αρνήθηκε να τον εξυπηρετήσει στην παραλία της Αταλάντης έριξε το ράσο του και έπλευσε πάνω στο ράσο του από την Αταλάντη μέχρι εδώ, τις Ροβιές.
Βλέπετε;
ΘΕΛΗΜΑ ΤΩΝ ΦΟΒΟΥΜΕΝΩΝ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΕΚΕΙΝΟΣ ΤΟ ΠΟΙΕΙ..
Και όταν έφθασε, λοιπόν, ο Άγιος Ιωάννης ο Ερημίτης, με θαυματουργικό τρόπο εκεί εις τα Χανιά περιήλθαν από τόπου εις τόπον για να βρουν την ηρεμία, την έρημο.
Στους διαφόρους τόπους ,όμως , που περνούσαν και κυρίως εκεί σε σπήλαια έκτιζαν ναούς, ανήγειραν Μονές και εδίδασκαν το Λόγο του Θεού.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Ερημίτης διάλεξε στο τέλος εκεί της Κρήτης, στο Ακρωτήρι, σε ένα Ακρωτήρι των Χανίων, εκεί να ασκητεύσει.
Κι ένα πρωινό, ακόμη δεν είχε χαράξει η ημέρα, δεν είχε ξημερώσει, καθώς είχε βγει απ’ το ασκητήριό του να βρει τροφή και νερό ένας κυνηγός μέσα στο σκοτάδι θεώρησε ότι ήταν θήραμα και τον σκότωσε, τον χτύπησε, μάλλον, δεν απέθανε εκείνη την ώρα και ο Άγιος Ιωάννης ο Ερημίτης στάζοντας στα αίματα πήγε σιγά-σιγά προς την καλύβη του, προς το ασκητήριό του για να κοιμηθεί εκεί δοξολογώντας και υμνολογώντας το Θεό.
Ο κυνηγός ακολούθησε τα ίχνη των αιμάτων και έφτασε στο ασκητήριο του Αγίου Ιωάννου του Ερημίτου, κατάλαβε τι έκανε, έβαλε μετάνοια, ζήτησε συγχώρεση την οποίαν ασφαλώς του έδωσε ο Όσιος Ιωάννης ο Ερημίτης και παρέδωσε την ψυχή του στα χέρια του Ζώντος Θεού.
Όμως είχαν παρακαλέσει το Θεό, όταν ήταν 99, όταν κοιμηθεί ο ένας να κοιμηθούν και οι υπόλοιποι.
Κι έτσι, ο ένας μετά τον άλλον, οι 98 υπόλοιποι Πατέρες εκοιμήθησαν.
Άλλος πάνω στο ραβδί του, άλλος γονατιστός, άλλος κάνοντας μετάνοιες, άλλος στην προσευχή, όλοι κατά παράδοξο, για τη λογική μας, τρόπο, όλοι έφυγαν στην άλλη ζωή, εν Ομόνοια, εν Ειρήνη..
Κι από κει μας δείχνουν το δρόμο όλους μας πώς να βαδίσομε, αν θέλουμε, να αξιωθούμε κι εμείς μιας θέσης στη Βασιλεία του Θεού την οποίαν την ευχόμεθα σε όλους σας. Αμήν! 》
( Κήρυγμα Γέροντος Γαβριήλ, Ηγουμένου Ι.Μ.Οσίου Δαυίδ,
στην Ι.Μ.Οσίου Δαυίδ.

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.