Τόνισα, την λάθος τοποθέτηση του κενοταφίου, καθώς και τη μη συμβατή με τα αγιορείτικα πρότυπα κατασκευής του.
Όπως είχα προαναφέρει ο Όσιος Πορφύριος διάλεξε το συγκεκριμένο τόπο και το ακριβές σημείο για να ταφεί δίνοντας σαφέστατες οδηγίες.
Ο ίδιος έλεγε ότι στο σημείο εκείνο, είχε ταφεί παλιά ένας αγιασμένος μοναχός με το όνομα Μιχαήλ, που τον είχε σε μεγάλη εκτίμηση και είχαν αληθινή φιλία.
Είναι παρήγορο ότι δημιουργήθηκε με καθυστέρηση 11 ετών το κενοτάφιο του Αγίου, αν και έπρεπε η Σκήτη να το δημιουργήσει την επομένη της αγιοκατατάξεως και όχι η συνοδεία του Αγίου Πορφυρίου.
Θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί άμεσα αν δεν υπήρχαν αντιδράσεις δυστυχώς από κάποιους μοναχούς της Σκήτης, που διέδιδαν ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο δέχθηκε πιέσεις και άλλα πράγματα για να κάνει την αγιοκατάταξη.
Επίσης, οι ίδιοι μοναχοί δεν ήθελαν να μπει προσκυνητάρι με κανδήλα στο Κυριακό της Σκήτης των Καυσοκαλυβίων, αλλά και όταν ανακοινώθηκε η αγιοκατάταξη δεν χτύπησαν ούτε τις καμπάνες.
Επιβεβαίωση των όσων προανέφερα είναι ότι τελικά μετά την παρέμβασή μου, έγινε εκ νέου επανατοποθέτηση του κενοταφίου στο σημείο όπου ήταν το μνήμα του Αγίου Πορφυρίου, διατηρώντας ωστόσο τη μη αγιορείτικη κατασκευή με κάγκελα και κορνίζα του Αγίου.
Θα υπενθυμίσω τα λόγια του Αγίου Πορφυρίου σε όσους ήθελαν να τον έχουν σε φωτογραφίες, ότι τους έλεγε: «Δεν θέλω να με έχετε σε φωτογραφίες, στην καρδιά σας να με έχετε».
Μπορώ να πω ότι επιτέλους αποκαταστάθηκε ως προς τη θέση το κενοτάφιο του Αγίου Πορφυρίου, όχι όμως ο Άγιος, αφού η ζωή μας, τα έργα μας και οι διαθέσεις μας είναι εκείνα που τιμούν τους Αγίους και καθορίζουν το ποιοί είμαστε.
Δυστυχώς, εμείς σήμερα δείχνουμε τη σπουδή μας στο να φτιάχνουμε τα μνήματα των Αγίων, αλλά η ζωή μας είναι μακριά από να τους τιμά, μακριά από το να τους μιμούμαστε.
Κλείνοντας, παραθέτουμε και φωτογραφίες που δείχνει ότι το κενοτάφιο του Αγίου Πορφυρίου τοποθετήθηκε στην σωστή θέση.
