Πολύς λόγος γίνεται τα τελευταία χρόνια για τον αντιρατσιστικό νόμο.

Σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 14 του Συντάγματος η ελευθερία έκφρασης δίνει το δικαίωμα στον καθένα να μπορεί να εκφράζει τις απόψεις του, τα αισθήματά του κ.α. χωρίς να υφίσταται κάποια έννομη συνέπεια.

Πώς είναι δυνατόν η ελευθερία της έκφρασης να περιοριστεί από έναν νόμο που αντίκειται στη συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της νομιμοτητας;

Ποια θα είναι τα μέτρα προστασίας και ειδικότερα αν ο αντιρατσιστικός νόμος είναι μέσο αναγκαίο να προστατεύσει το σύνολο των αγαθών που συνθέτουν την προσωπικότητα ενός ατόμου π.χ. φυλή, φύλο, θρησκεία, εθνική καταγωγή, σεξουαλικός προσανατολισμός κ.α.;

Όπως είναι διατυπωμένος ο νόμος αυτός μάλλον κακό μπορεί να κάνει στον οποιοδήποτε τομέα, διότι ουσιαστικά προσβάλλει τον πυρήνα της συνταγματικά κατοχυρωμένης ελευθερίας.

Ο αντιρατσιστικός νόμος τα τελευταία χρόνια είναι στο επίκεντρο των συζητήσεων, που πολλοί χωρίς να γνωρίζουν είναι υπέρ του νόμου αυτού. Όμως βλέπουμε και στο πρόσφατο γίγνεσθαι της χώρας μας, δημόσια πρόσωπα να μιλούν περί της ελευθερίας της έκφρασης του ανθρώπου, κάτι το οποίο δεν ισχύει.

Επίσης η εκκλησία μέσω αυτού του αντιρατσιστικού νόμου πολλές φορές δέχεται επίθεση από τους επίδοξους εχθρούς που καραδοκούν για να χτυπήσουν την εκκλησία. Χρειάζεται πλέον και εμείς οι χριστιανοί να γίνει για εμάς ένα χρήσιμο εργαλείο εναντίον όσων προσβάλλουν με οποιονδήποτε τρόπο την Ορθόδοξη Πίστη μας.

Οι νόμοι που ψηφίζουν αυτοί που αρέσκονται στο να θέλουν να πολεμήσουν την εκκλησία και γενικά την ελευθερία του ανθρώπου, καλό θα ήταν να χρησιμοποιηθούν εναντίον τους, όταν θίγεται η θρησκεία μας και όχι να μιλούν για την αγάπη που πρέπει να έχουμε οι χριστιανοί και να μην κάνουμε χρήση αυτού του νόμου. Διότι η αγάπη δεν είναι μονόπλευρη και όταν μας συμφέρει.

Καραγιάννης Ανδρέας
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.