ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΑΛΙΚΙΑΣ: «ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΤΙ ΕΧΩ» - Η ΔΥΝΑΜΗ ΕΝΟΣ 9ΧΡΟΝΟΥ - ΠΟΥ ΜΑΣ ΜΑΘΑΙΝΕΙ - ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΘΑΡΡΟΣ ΨΥΧΗΣ. Του Χρίστου Χαλικιά. Υπάρχουν λόγια που δεν γράφονται εύκολα. Όχι επειδή είναι δύσκολα - αλλά επειδή απαιτούν σιωπή πριν ειπωθούν.
Ο 9χρονος Κωνσταντίνος –
που φιλοξενείται – στον ξενώνα της «Ελπίδας» –
δεν μιλά – σαν παιδί – που ζητά συμπόνια.
Μιλά – σαν άνθρωπος –
που στάθηκε – απέναντι στον φόβο –
και – δεν έκανε πίσω.
«Δεν φοβάμαι – να ακούσω – τι έχω –
και είμαι έτοιμος – να το αντιμετωπίσω», λέει.
Και μέσα – σε μία φράση –
χωρά – κάτι –
που πολλοί ενήλικες –
δεν καταφέρνουν –
σε μια ολόκληρη ζωή.
Ο Κωνσταντίνος –
διαγνώστηκε – με ραβδομυοσάρκωμα –
και πέρασε – εννέα μήνες – στο νοσοκομείο.
Εννέα μήνες – μακριά – από το σπίτι.
Εννέα μήνες – μακριά – από παιδικές συνήθειες.
Εννέα μήνες – που – όπως λέει ο ίδιος –
δεν ήταν – μόνο πόνος.
Ήταν – δύναμη.
«Όταν έκανα – χημειοθεραπεία – φοβόμουν πολύ», εξομολογείται.
«Έλεγα – το “Πάτερ Ημών” –
και έπαιρνα – δύναμη».
Δεν το λέει – για να συγκινήσει.
Το λέει – όπως λέγονται – τα αυτονόητα –
από εκείνους –
που δεν έχουν –
την πολυτέλεια – του ψέματος.
Υπήρξαν στιγμές –
που ρώτησε –
«γιατί – σε εμένα».
Και υπήρξαν στιγμές –
που κατάλαβε – όπως λέει –
ότι αυτή – η ερώτηση –
δεν τον βοηθούσε – να προχωρήσει.
Από αυτό – που περνά –
παίρνει – δύναμη.
Και – μαθαίνει.
Μιλά – με αγάπη – για τον πατέρα του –
που του λέει – ότι είναι δυνατός.
Μιλά – με τρυφερότητα – για τον αδελφό του –
και εδώ –
η ωριμότητα – του παιδιού –
συγκλονίζει – περισσότερο – απ’ όλα:
«Σκέφτομαι – ότι μπορεί – να περνάει – πιο δύσκολα – από εμένα –
γιατί είναι – μόνος του –
χωρίς – την οικογένειά μου».
Δεν ζητά – τίποτα – για τον εαυτό του.
Ζητά – μόνο – κατανόηση –
για τα άλλα παιδιά.
«Θέλω – να πω – στα παιδιά – που με βλέπουν –
να ρωτήσουν – τους γονείς τους –
τι περνούν – τα παιδιά – που έχουν καρκίνο», λέει.
Όχι – για να λυπηθούν.
Αλλά – για να καταλάβουν.
Και στο τέλος –
ευχαριστεί.
Όλους.
Τους φίλους του.
Όσους – τον στηρίζουν.
Όσους – τον βλέπουν.
Σε μια εποχή –
όπου ο πόνος – συχνά – γίνεται θέαμα –
ο Κωνσταντίνος – μας θυμίζει –
κάτι απλό – και σπουδαίο:
Ότι – η δύναμη – δεν φωνάζει.
Ότι – το θάρρος – δεν χρειάζεται – μεγάλα λόγια.
Και ότι – μερικές φορές –
ένα παιδί – μπορεί – να μας μάθει –
τι σημαίνει – να στέκεσαι – όρθιος.
Με – ΣΕΒΑΣΜΟ.
Με -ΣΙΩΠΗ.
Και με –
ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ.
* Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.
Δείτε το σχετικό βίντεο:




































