ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΑΛΙΚΙΑΣ: ΦΟΒΟΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ – ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ; Βία στην καθημερινότητα με δράστες ολοένα νεότερους – και μια πραγματικότητα που δεν αγνοείται πλέον

Ο φόβος –
δεν εμφανίζεται ξαφνικά.
Εγκαθίσταται.
Συσσωρεύεται.

Σε γειτονιές που έμαθαν να σιωπούν.
Σε δρόμους που έμαθαν να προσπερνούν.
Και σε βλέμματα που έπαψαν να αντιδρούν.

Και κάποια στιγμή –
παύει να είναι αίσθημα.
Μετατρέπεται σε καθεστώς.

Μαχαίρια.
Πιστόλια.
Λεπίδες που δεν προειδοποιούν.
Απειλές που δεν διαπραγματεύονται.

Εκρήξεις βίας –
χωρίς προοίμιο.

Και συχνά –
από χέρια νεαρά.

Όχι ως «παρέκκλιση».
Αλλά ως σύμπτωμα.

Γιατί όταν η βία
κατεβαίνει ηλικιακά –
δεν πρόκειται για σύμπτωση.

Πρόκειται για αλλοίωση.
Μια αλλοίωση –
που διαπερνά τον κοινωνικό ιστό.

Δεν είναι μόνο οι πράξεις.
Είναι τα όρια που κατέρρευσαν.
Οι θεσμοί που καθυστέρησαν.
Οι μηχανισμοί που αδρανοποιήθηκαν.

Η ευθύνη –
δεν εξαντλείται στην αυστηρότητα των νόμων.

Οι νόμοι –
χωρίς εφαρμογή –
εκφυλίζονται σε κενό γράμμα.

Και ένα κράτος
που αρκείται στη διατύπωση κανόνων –
δεν προστατεύει.

Οχυρώνεται.
Και συχνά –
καταρρέει πίσω από αυτούς.

Η κοινωνία δεν δοκιμάζεται
όταν συγκλονίζεται.
Δοκιμάζεται
όταν αποτυγχάνει να προλάβει.

Και εκεί –
η καθυστέρηση
δεν είναι ουδέτερη.
Είναι επιλογή.

Με κόστος.

Γιατί κάθε φραγμός
που δεν προστατεύεται εγκαίρως –
επιστρέφει.

ΣΚΛΗΡΟΤΕΡΟΣ.
ΩΜΟΤΕΡΟΣ.
ΑΝΕΛΕΗΤΟΣ.

Και τότε –
ο φόβος
δεν περιγράφεται.

ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ.

Και η ασφάλεια –
παύει να είναι δικαίωμα.
Γίνεται διακύβευμα.

Και τότε –
δεν απομένουν περιθώρια.

ΜΟΝΟ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ.

Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.