῾Ο ἅγιος Σπυρίδων ἐγεννήθη εἰς τὴν Κύπρον τὸ 270 μ.Χ. ᾽Αφοῦ ἔμαθε τόσα γράμματα, ὅσα ἦτο δυνατὸν νὰ μάθη διαμένων εἰς τὴν πατρίδα του, ἔγινε κατόπιν ποιμήν, ὅπως καὶ οἱ γονεῖς του, συντηρῶν τὰ πρόβατα ποὺ κληρονόμησεν ἀπ’ αὐτούς μὲ τὴν βοήθειαν τῶν ὑπηρετῶν καὶ ποιμένων, οἱ ὁποῖοι διετέλουν πρὶν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ πατρός του.
Ὅταν ἦλθεν εἰς ὥριμον ἡλικίαν, ἐνυμφεύθη κόρην εὐσεβῆ καὶ ἐνάρετον. Εἰς πολὺ ὅμως νεαρὰν ἡλικίαν ἡ σύζυγός του ἀπέθανε καὶ ὁ νεαρὸς Σπυρίδων ἔμεινε μόνος προστάτης τῶν μικρῶν ἀκόμη τέκνων, τά ὁποία ἐκ τοῦ γάμου του εἶχεν ἀποκτήσει.
Ἡ μεγάλη ἐκείνη δοκιμασία ἐνίσχυσεν ἀκόμη περισσότερον τὴν ἀφοσίωσίν του πρὸς τὸν Θεὸν. Δι’ αὐτὸ οἱ χριστιανοὶ τῆς πατρίδος τον τὸν ἐτίμησαν μὲ τὸ ἀξίωμα του ἱερέως.
Εἰς τὸ νέον αὐτόν ἔργον τοῦ ποιμένος ψυχῶν διεκρίθη τόσον πολὺ ὁ Σπυρίδων, ὥστε ὅταν ἐπί τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου ἐχήρευσεν ἡ Επισκοπή Τριμυθοῦντος, ἐξελέγη ἐπίσκοπος αὐτής διὰ βοῆς κλήρου καὶ λαοῦ.
Καὶ εἰς τὸ ἀνώτερον δὲ αὐτὸ ἀξίωμα ἀνεδείχθη ἀντάξιος. Ἦτο ὁ πατήρ τοῦ λαοῦ, ὁ προστάτης τῶν ἀσθενῶν, ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἐσκόρπιζε παντοῦ τὴν ἐλπίδα, τὸ φῶς, τήν χαράν.
῾Η θαυματουργική δύναμίς του
᾽Απὸ τὸ ἄλλο μέρος, ἄν καὶ ἧτο ἐπίσκοιπος μιᾶς τοιαύτης πόλεως, διετὴρησεν ὅλην τὴν ἀπλὸτητά του. Δι’ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς, ποὺ ἀγαπᾷ τοὺς ταπεινούς ἀνθρώπους, ἔδιδεν εἰς αὐτὸν πλουσίαν τήν χάριν του.
Εἰς ἐποχὰς δὲ κατὰ τὰς ὁποίας ὑπέφερεν ἡ νῆσος ἀπὸ ἔλλειψιν βροχῆς καὶ ξηρασίαν, ἡ ἰδικὴ του προσευχὴ ἔφερε τήν εὐλογίαν τοῦ οὐρανοῦ μὲ βροχὰς εὐεργετικάς.
᾽Αλλὰ καὶ ὅταν ὁ αὐτοκράτωρ τοῦ Βυζαντίου Κωνστάντιος, υἱὸς τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, ἠσθένησε μέ κίνδυνον νὰ ἀποθάνη, ἐπειδή ἐγνώριζεν ἐκ φήμης περὶ τῶν θαυμάτων, τὰ ὁποῖα ἐνήργει διὰ μέσου τοῦ ᾽Αγίου Σπυρίδωνος ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ, τὸν ἐκάλεσε νὰ ἔλθῃ διὰ νὰ τόν θεραπεύσει. ῾
Ο Σπυρίδων μετέβη, ἀφοῦ δέ προσηυχήθη καὶ ἔθεσεν ἐπάνω εἰς αὐτὸν τὴν χεῖρα του, τὸν ἐθεράπευσεν.
῾Ο Κωνστάντιος γεμάτος εὐγνωμοσύνην προσέφερεν εἰς αὐτον γενναῖον χρηματικὸν ποσόν, τὸ ὁποῖον ἠναγκάσθη νὰ δεχθῇ ὁ ἁγιος Σπυρίδων πρὸ τῆς ἐπιμονῆς τοῦ αὐτοκράτορος, ᾽Αλλὰ μόλις ἐξῆλθε το διεμοίρασεν ὅλον εἰς τούς πτωχούς.
῾Ο ἅγιος Σπυρίδων παρευρέθη καὶ εἰς τὴν πρώτην οἰκουμενικὴν σύνοδον καὶ ἔλαβε μέρος εἰς τὰς συζητὴσεις.
’Απέθανε τὴν 12 Δεκεμβρίου του 350 μ.Χ. Τὸ ἅγιον λείψανὸν του διεφυλάχθη κατ’ ἀρχάς εἰς τὴν πατρίδα του καὶ ἔπειτα εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, ἀπὸ ὅπου μετεφέρθη μετὰ τήν ἃλωσιν εἰς τὴν Κέρκυραν, ὅπου καὶ εὑρίσκεται σήμερον.
Διὰ τοῦ λεψάνου του ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ ἐπιτελεῖ θαύματα πολλά.
