Ή αγία Τατιανή πατρίδα της είχε τη Ρώμη και ήταν κόρη λαμπρής οικογένειας, τόσο που ο πατέρας της τρεις φορές έγινε ύπατος. Ζούσε στη χρόνια του αυτοκράτορα Αλεξάνδρου Σεβήρου, 208-235, και ήταν διακόνισσα της Εκκλησίας της Ρώμης.
Την πρώτη εκείνη εποχή υπήρχε στην Εκκλησία ο θεσμός των διακονισσών, οι οποίες είχαν ορισμένες ειδικές υπηρεσίες, όχι τόσο στο λειτουργικό, όσο στο ποιμαντικό έργο της Εκκλησίας. Ας το ξέρουμε αυτό τώρα, που κάποιοι συζητούν τάχα γιατί και οι γυναίκες να μη γίνονται ιερείς. Η Εκκλησία έχει μία τάξη και μία παράδοση, την οποία ποτέ δεν υπερβαίνει.
Στο διωγμό, πού ξεσήκωσε ὁ αὐτοκράτορας Σεβήρος κατά των χριστιανών, συνελήφθη και ἡ Τατιανή. Τὸ έργο της στην Εκκλησία την έκανε γνωστή και δεν ήταν δύσκολο να την σημαδέψουν και νὰ τὴν κατηγορήσουν. Τόσο περισσότερο, που κοινωνικά ἀνῆκε στην ανώτατη τάξη, πράγμα που δεν τῆς τὸ συγχωρούσαν εύκολα να είναι χριστιανή. Οι χριστιανοί ήσαν οἱ αίτιοι καὶ οἱ υπεύθυνοι για όλα τα κακά, που μπορούσανε να συμβαίνουν στο ρωμαϊκό κράτος. Δεν πρέπει να μας κάνει εντύπωση το πράγμα, γιατί και τώρα το ίδιο συμβαίνει. Σε πολλά μέρη που διώκεται η Εκκλησία, όπως στην Αλβανία, κάθε χριστιανός θεωρείται και είναι φανερός εχθρός του κράτους.
Συνελήφθη λοιπόν ἡ αγία Τατιανή και οδηγήθηκε στον ίδιο τον αὐτοκράτορα• αυτό απαιτούσε η επίσημη καταγωγή της και σαν κόρη ὑπάτου ποὺ ἦταν. Καὶ ἡ διαδικασία ἦταν γνωστὴ· θὰ τὴν προκαλούσαν νὰ θυσιάσει στὰ εἴδωλα, κι αὐτὸ ἦταν ὅλο. Ἂν δεχότανε νὰ προσφέρη θυσία στοὺς ψεύτικους θεούς, αὐτὸ θὰ ἦταν ἄρνηση τοῦ Χριστού. Ἂν ὄχι, τότε ακολουθούσε μία σειρά ἀπὸ βασανιστήρια, ὅπου στὸ τέλος ὁ μάρτυρας τοῦ Χριστοῦ, ἐξαντλημένος σωματικά, άφηνε τὴν ψυχή του στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ. Στοὺς πρώτους αἰῶνες τῆς ζωής τῆς Εκκλησίας, ἀλλὰ καὶ μέχρι σήμερα, ἀφοῦ ἡ πίστη πάντα διώκεται, εἶναι ἀναρίθμητοι οἱ μάρτυρες, ποὺ προτίμησαν κι ἔδωκαν τὴ ζωὴ τοὺς παρά νὰ ἀρνηθοῦν τὴν πίστη τους.
Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου εδώ: Αγία Τατιανή γιορτή 12 Ιανουαρίου: Ο βίος και τα βασανιστήρια της Αγίας
