Η Εκκλησία μας τιμά στις 16 Σεπτεμβρίου τη μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Ευφημίας, μιας από τις πιο λαμπρές γυναικείες μορφές των πρώτων χριστιανικών αιώνων. Η ζωή και το μαρτύριό της αποτελούν απόδειξη ότι η αγάπη προς τον Χριστό είναι ανώτερη από κάθε φόβο, και η πίστη μπορεί να μετατρέψει την αδυναμία σε δύναμη.
Η Αγία Ευφημία γεννήθηκε στα τέλη του 3ου αιώνα στη Χαλκηδόνα της Μικράς Ασίας, σε εύπορη και επιφανή οικογένεια. Παρά τα προνόμια της κοινωνικής της θέσης, από μικρή ηλικία αφιερώθηκε στον Χριστό, ζώντας με αγνότητα, προσευχή και ελεημοσύνη.
Η εποχή της όμως ήταν δύσκολη: οι διωγμοί εναντίον των χριστιανών ήταν συνεχείς, ιδιαίτερα επί αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Όταν ζητήθηκε από τον λαό να συμμετάσχει σε ειδωλολατρική θυσία, η Ευφημία αρνήθηκε με θάρρος, δηλώνοντας ότι μόνο στον Χριστό οφείλει λατρεία.
Η άρνησή της αυτή την έφερε αντιμέτωπη με σκληρά βασανιστήρια. Υπέστη φρικτά μαρτύρια, φυλακίστηκε και βασανίστηκε με σιδερένια όργανα, όμως παρέμεινε ακλόνητη στην πίστη της. Με προσευχή και γενναιότητα, αντλούσε δύναμη από τον Χριστό, προκαλώντας τον θαυμασμό ακόμη και των δημίων της.
Τελικά, η Αγία Ευφημία παρέδωσε την ψυχή της στον Κύριο, μαρτυρώντας την αλήθεια του Ευαγγελίου. Ο θάνατός της υπήρξε νίκη της πίστης απέναντι στην τυραννία της ειδωλολατρίας.
Η Αγία Ευφημία συνδέθηκε άρρηκτα με την ιστορία της Εκκλησίας και μετά το μαρτύριό της. Το 451 μ.Χ., στη Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο στη Χαλκηδόνα, προέκυψε μεγάλη διαμάχη για τη φύση του Χριστού. Οι Πατέρες της Συνόδου τοποθέτησαν στο λείψανο της Αγίας δύο ομολογίες: την ορθόδοξη και την αιρετική. Μετά από προσευχή, άνοιξαν τη λάρνακα και βρήκαν την ορθόδοξη ομολογία στα χέρια της Αγίας, ενώ η αιρετική πεταμένη κάτω από τα πόδια της.
Το θαύμα αυτό σφράγισε την αλήθεια της Ορθοδοξίας και ανέδειξε την Αγία Ευφημία ως προστάτιδα και υπερασπιστή της πίστεως.
Το λείψανο της Αγίας τιμήθηκε ιδιαίτερα στην Κωνσταντινούπολη, όπου πλήθος πιστών προσέτρεχε για να λάβει ευλογία και θαυματουργική βοήθεια. Μέχρι σήμερα, η μνήμη της παραμένει ζωντανή και η μορφή της εικονίζεται σε πλήθος ναών, θυμίζοντας τη δύναμη και την αρετή της.
