Η Ιερά Μονή της Αγίας Μαρίνας με το αγίασμα και την θαυματουργική εικόνα της Αγίας βρίσκεται στην περιοχή των Αποικίων, βόρεια της Χώρας. Η Μονή εορτάζει την 17 Ιουλίου στην μνήμη της Αγίας.

Αγία Μαρίνα: 17 Ιουλίου

Η προσωπική κατάθεση της μαθήτριας Άντρης Αναστασίου από την Υψούπολη – Ύψωνα.

Είμαι η Άντρη Αναστασίου από την Υψούπολη – Ύψωνα. Από δώδεκα χρονών άρχισε το μεγάλο μου πρόβλημα στο πόδι.

Είχα πολλούς πόνους και πρήξιμο. Πήγαμε σε διάφορους ορθοπεδικούς, αλλά κανένας δεν ήξερε τι είχα.

Όταν πέρασε ένας χρόνος, στο σημείο εκείνο που πονούσα, είχε εμφανιστεί ένα κουβαράκι. Τότε οι γονείς μου με πήραν σ’ ένα ογκολόγο – παιδοχειρουργό και αυτός μας είπε ότι πρέπει να αφαιρεθεί, για να φύγουν οι πόνοι. Κάναμε την εγχείρηση, αλλά οι πόνοι συνεχίζονταν. Μετά από πολλές προσπάθειες μας είδαν οι Αμερικανοί γιατροί, που έρχονται στο Παρασκευαΐδιο.

Αυτοί μας είπαν ότι πρέπει να πάω στην Αμερική για εγχείρηση. Έτσι στις 6 Οκτωβρίου 2002 μετέβηκα μαζί με τη γιαγιά μου στην Αμερική.

Μου έκαναν εγχείρηση, μου αφαίρεσαν το σαπισμένο κόκαλο και μου έβαλαν σκόνη από οστά. Αυτοί μου είπαν ότι σε δύο χρόνια θα γινόταν στερεό. Έμεινα τρεις μήνες ακίνητη και μετά με έστειλαν στην Κύπρο με το γύψο στο πόδι.

Στο μήνα, όταν μου αφαίρεσαν το γύψο στη Λευκωσία, το πόδι μου ζάβωσε και δεν μπορούσα να περπατήσω. Οι πόνοι συνεχίζονταν. Αμέσως ειδοποιήσαμε τους γιατρούς, που με έκαναν εγχείρηση, έστειλα και αξονικό και αμέσως μου είπαν ότι έπρεπε να επιστρέψω στην Αμερική. Τις μέρες που ήμουν εκεί ξαναεμφανίστηκε όγκος στο σημείο εκεί του ποδιού. Οι γιατροί για ενάμιση μήνα μου έκαναν διάφορες εξετάσεις αλλά δεν καταλάβαιναν τι ήταν. Στο τέλος αποφάσισαν να μου κάνουν μια εγχείρηση. Δε μου έδιναν ελπίδες, ότι θα γινόμουν καλά.

Μέσα μου πάντα είχα την ελπίδα στο Θεό ότι σ΄ αυτό το Γολγοθά που ανέβαινα δε θα με εγκαταλείψει, γιατί μόνο αυτός έχει τη δύναμη και θέληση να με γιατρέψει. Για πολύ καιρό έβαζα μύρο της Αγίας Μαρίνας που μου έστειλαν από το μοναστήρι στην Άνδρο. Την παρακαλούσα να κάνει το θαύμα της, γιατί οι γιατροί δε μου έδιναν ελπίδα και μου είπαν ότι πιθανόν να επρόκειτο για κακοήθεια.

Το βράδυ στις 7/7/2003 ημέρα Παρασκευή, ενώ έκλαιγα και την παρακαλούσα, ένιωσα την Αγία δίπλα μου και με τη γλυκιά της φωνή να μου λέει: «Είμαι η Αγία Μαρίνα, μην κλαις και αύριο που θα σηκωθείς θα σε κάνω καλά και δε θα γίνει εγχείρηση».

Το πρωί του Σαββάτου 8/7/2003 όταν σηκώθηκα και πήγα να πιω το γάλα μου ένιωσα ένα πολύ δυνατό πόνο, διαφορετικό πόνο, από ότι ένιωθα άλλες φορές.

Άρχισε το πόδι μου να ισιώνει, ο όγκος που είχα να φεύγει και μέσα σε δεκαπέντε λεπτά μου έφυγαν οι πόνοι. Την ώρα που γινόταν το θαύμα βρίσκονταν κοντά μου η γιαγιά μου, η συνοδός και μια Κύπρια.

Όταν με είδαν οι γιατροί, δεν πίστευαν τι έβλεπαν. Μου έκαναν εξετάσεις, μ΄ έβαζαν να τρέχω, που δεν μπορούσα πριν. Ο ίδιος ο γιατρός που με έκανε εγχείρηση δάκρυσε και μου είπε ότι όντως είναι θαύμα.

Ευχαριστώ το Θεό, εγώ η ταπεινή του δούλη, διότι μέσω της Αγίας Μαρίνας έκανε το θαύμα του. Προσκυνώ με δάκρυα χαράς το σεπτό εικόνισμά της, γιατί χωρίς τη βοήθειά της θα υπέφερα σ΄ όλη μου τη ζωή.

Μετά από λίγες μέρες επέστρεψα στην Κύπρο και οι γονείς μου με πήραν στην Άνδρο για να προσκυνήσουμε και να ευχαριστήσουμε την Αγία.

Γιορτή Αγίας Μαρίνας 17 Ιουλίου

Το θαύμα της Αγίας Μαρίνας στο Γιαννάκη από τις Σέρρες.

Ο Γιαννάκης, ένα παιδάκι με ειδικές ανάγκες, από τις Σέρρες ετοιμάζεται μαζί με τη μητέρα του για το προσκύνημα στην Αγία Μαρίνα στην Άνδρο στις 19 Ιουνίου 2008. Το προσκύνημα αυτό πραγματοποιείται κάθε χρόνο από την κ. Ζαχαρούλα Σισάνη. Ο Γιαννάκης με την μητέρα του συμμετείχε κι άλλες φορές σ’ αυτό το προσκύνημα. Φέτος παρ’ όλη την προετοιμασία και επιθυμία να πάνε στην Αγία Μαρίνα, δυστυχώς συμπίπτει το προσκύνημα να έχει την ίδια ημερομηνία με την γιορτή του σχολείου που φοιτά το παιδί, Παρασκευή 20 Ιουνίου.

Ο Γιαννάκης και η μητέρα του ήταν στενοχωρημένοι γι’ αυτό που συνέβη και δεν ήξεραν τι να κάνουν. Η παρουσία του Γιαννάκη ήταν απαραίτητη στο σχολείο, γιατί συμμετείχε στις εκδηλώσεις του σχολείου.

Ένα βράδυ, λίγες μέρες πριν την αναχώρηση, ο Γιαννάκης βλέπει στο δωμάτιό του την Αγία Μαρίνα που τον ρωτάει:

-«Γιαννάκη θα έρθεις στο σπίτι μου στην Άνδρο με τη Ζαχαρούλα; »

-«Θέλω να έρθω Αγία Μαρίνα, αλλά έχω τη γιορτή στο σχολείο», απαντάει ο Γιαννάκης.

Η Αγία Μαρίνα τότε του λέει: «Μη στεναχωριέσαι Γιαννάκη εγώ θα τους πω να κάνουν τη γιορτή Τετάρτη, για να μπορείς να έρθεις στο σπίτι μου».

Μετά τη συνομιλία του παιδιού με την Αγία η μητέρα ακούει τις φωνές του παιδιού και τρέχει στο δωμάτιο του όπου το παιδί της διηγείται την παρουσία της Αγίας Μαρίνας και τι του είπε.

Η μητέρα του χαίρεται, βέβαια, αλλά του εξηγεί ότι η ημερομηνία είναι αδύνατο ν’ αλλάξει, γιατί είναι απόφαση του σχολικού συμβουλίου. Την άλλη μέρα το μεσημέρι που το παιδί επιστρέφει από το σχολείο στο σπίτι δίνει ένα χαρτί στη μητέρα του στο οποίο ανακοινώνεται η αλλαγή της ημερομηνίας της γιορτής από Παρασκευή 20 Ιουνίου, την Τετάρτη 18 Ιουνίου. Η έκπληξη και η χαρά της μητέρας του ήταν μεγάλη. Αυτά που της διηγήθηκε ο Γιαννάκης βγήκαν αληθινά. Η Αγία Μαρίνα πραγματοποίησε αυτό που είπε στο παιδί. Η ημερομηνία της γιορτής του σχολείου άλλαξε από 20 Ιουνίου σε 18 Ιουνίου.

Έτσι το παιδί και η μητέρα πραγματοποίησαν το προσκύνημα στην Αγία Μαρίνα.

 

 

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.