Αγία Κυριακή: Οι δήμιοι, πήραν την Κυριακή και την οδήγησαν έξω από την πόλη, προκειμένου να την αποκεφαλίσουν. Φτάνοντας στον ορισμένο τόπο, η μεγαλομάρτυς τους παρακάλεσε να της επιτρέψουν για λίγη ώρα να προσευχηθεί. Οι δήμιοι δεν της το αρνήθηκαν.
Τότε εκείνη γονάτισε και υψώνοντας τα χέρια της στον ουρανό, την δε ψυχή της στον παντοδύναμο Θεό και Πατέρα, είπε: Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ και Λόγε του Πατρός, εσύ που μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα ανυμνείσαι από τις ουράνιες δυνάμεις,
Εσύ ο όποιος δεν είσαι ορατός από κανέναν άνθρωπο κατά τη θεότητα, ευαρεστήθηκες όμως να κατεβείς στη γη και να φανείς κατά σάρκα στους ανθρώπους, Εσύ που ενδυνάμωσες κι εμένα την ταπεινή και ανάξια δούλη σου να ομολογήσω το άγιο Όνομά σου μπροστά σε βασιλιάδες και τυράννους, Εσύ που με προστάτεψες ώστε να μείνω μέχρι σήμερα αγνή παρθένος, Εσύ που είσαι Κύριος του ουρανού και της γης, Εσύ που εξουσιάζεις την ζωή και τον θάνατο, Εσύ που είσαι δημιουργός των ψυχών και των σωμάτων, παράλαβε και τη δική μου ψυχή και κατάταξε την μαζί με τις φρόνιμες παρθένες [πρβλ. Ματθ. 25, 1-13].
Διότι δεν έσβησα το λυχνάρι της παρθενίας όπως οι μωρές παρθένες, δεν νύσταξε η ψυχή μου από αμέλεια και οκνηρία στην πορεία του κόσμου αυτού. Πίσω σου έτρεξα και Εσένα ακολούθησα.
Διαβάστε τη συνέχεια στο άρθρο:
