Στις 23 Ιουνίου, η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη της Αγίας Αγριππίνας, μιας νεαρής και γενναίας μάρτυρος, που με την ακλόνητη πίστη και την καθαρότητα της ζωής της έγραψε το δικό της κεφάλαιο στο συναξάρι των Αγίων. Η Αγία Αγριππίνα δεν ήταν απλώς μια γυναίκα που βασανίστηκε για την πίστη της – ήταν φως μέσα στο σκοτάδι της ειδωλολατρικής Ρώμης, ένα παράδειγμα θάρρους που αντηχεί μέχρι σήμερα στις καρδιές των πιστών.
Η Αγριππίνα γεννήθηκε στη Ρώμη τον 3ο αιώνα, σε μια εποχή κατά την οποία ο Χριστιανισμός θεωρούταν έγκλημα. Αν και είχε την κοινωνική θέση και τις προϋποθέσεις για μια ζωή γεμάτη τιμές και πλούτη, εκείνη διάλεξε τον στενό δρόμο του Ευαγγελίου. Αρνήθηκε να υποταχθεί στις απαιτήσεις της κοσμικής κοινωνίας και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στον Χριστό, ζώντας με αγνότητα, προσευχή και ελεημοσύνη.
Όταν οι Ρωμαίοι άρχισαν τους σκληρούς διωγμούς κατά των Χριστιανών, η Αγριππίνα συνελήφθη επειδή αρνήθηκε να προσκυνήσει τα είδωλα. Οι αρχές τής πρότειναν να σώσει τη ζωή της αν αρνηθεί τον Χριστό, αλλά εκείνη με παρρησία απάντησε: «Χωρίς τον Χριστό δεν υπάρχει ζωή». Ακολούθησαν φρικτά βασανιστήρια. Παρά τις πληγές και τον πόνο, δεν λύγισε. Το σώμα της πονούσε, μα η ψυχή της τραγουδούσε δοξολογίες.
Η Αγία Αγριππίνα πέθανε από τα βασανιστήρια, μα ο θάνατός της έγινε σπόρος πίστης για χιλιάδες. Το τίμιο σώμα της το παρέλαβαν τρεις ευσεβείς γυναίκες – η Βάσσα, η Παύλα και η Αγάθη – και το μετέφεραν στη Σικελία, όπου το ενταφίασαν με τιμές. Στον τόπο του τάφου της επιτελούνται θαύματα έως σήμερα.
Η μορφή της Αγίας Αγριππίνας αποτελεί φωτεινό πρότυπο για τη νεολαία μας, ιδιαίτερα σε εποχές πνευματικής σύγχυσης. Με τη σταθερότητά της απέναντι στην αλήθεια, διδάσκει ότι η ελευθερία δεν βρίσκεται στην αποδοχή των πάντων, αλλά στην απόφαση να μείνεις πιστός σε Αυτόν που σου χάρισε ζωή αιώνια.
Η Αγία Αγριππίνα δεν νίκησε με όπλα ή εξουσία. Νίκησε με την πίστη της. Και αυτή η νίκη, που φαινομενικά έγινε μέσα από θάνατο, είναι η πραγματική νίκη της ζωής.
