9η ημέρα – ”ΥΠΑΠΑΝΤΙΑ 2025”

Ἠ σημερινὴ τελευταία ἡμέρα τῶν ἐκδηλώσεών μας ξεκίνησε μὲ Ὄρθρο καὶ θεία Λειτουργία, στὴν ὁποία προέστη ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης καὶ Ἱεροκήρυκας τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, π. Ἰωὴλ Κωνσταντάρος.

Μαζί του συλλειτούργησαν οἱ ἱερεῖς τοῦ Ναοῦ: ὁ Αἰδεσιμολογιώτατος Πρωτ. καὶ Προϊστάμενος τοῦ Ναοῦ, π. Θεμιστοκλῆς Χριστοδούλου καὶ οἱ πρεσβύτεροι, π. Σπυρίδων Βίτσης καὶ π. Θωμᾶς Μάντζιος. Τὸν θεῖο λόγο ἐκήρυξε ὁ π. Ἱωὴλ Κωνσταντάρος. Ἀφορμώμενος ἀπὸ τὴν σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπὴ εἶπε:

«Ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ μᾶς ἀξιώνει γιὰ ἄλλη μιὰ χρονιὰ νὰ μποῦμε στὸ Τριώδιο. Ἡ λέξη αὐτὴ γιὰ ὅσους ζοῦν μακριὰ ἀπὸ τὸν Χριστὸ σημαίνει ξεφάντωμα, διασκέδαση, δηλ. Ἁμαρτία. Γιὰ ταὸν χριστιανὸ ὅμως σημαίνει εἴσοδο στὴν πιὸ κατανυκτικὴ καὶ πνευματικὴ περίοδο τοῦ ἔτους. Πολλὲς εἶναι οἱ σημαντικὲς πτυχὲς τῆς πνευματικῆς. Ἀπὸ τὶς σημαντικότερες εἶναι ἡ προσευχή, ἡ ὁποία εἶναι ὁ δίαυλος ἐπικοινωνίας μὲ τὸν Χριστό μας, τὴν Παναγία καὶ τοὺς Ἁγίους μας.

Γι’ αὐτὸ οἱ Ἅγιοι Πατέρες ὅρισαν αὐτὴ τὴν Κυριακὴ νὰ ἀκούγεται τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Τελώνου καὶ τοῦ Φαρισαίου. Σ’ αὐτὴ τὴν εὐαγγελικὴ περικοπὴ ὁ Κύριός μας ζωγραφίζει μὲ μοναδικὸ τρόπο τὴν προσευχἠ. Δύο ἄνθρωποι ἀνέβηκαν στὸν Ναὸ νὰ προσευχηθοῦν. Ὁ ἕνας Φαρισαῖος καὶ ὁ ἄλλος Τελώνης.

Γιὰ τὸν Φαρισαῖο ὁ Κύριος χρησιμοποιεῖ τὴν φράση «σταθεὶς πρὸς ἑαυτόν», τὴν ὁποία σχολιάζοντας ὁ Μ. Βασίλειος λέει ὅτι ὁ Φαρισαῖος δὲν στάθηκε πρὸς τὸν Θεὸ ἀλλὰ πρὸς τὸν ἑαυτό του. Εἶναι ἡ προσωποποίηση τοῦ ἐγωισμοῦ καὶ τῆς ὑπερηφάνειας. Ἀρχίζει νὰ ἀπαριθμῆ τὶς ἀρετές του πέφτοντας χαμηλὰ μ’ αὐτὸ τὸν τρόπο καὶ ξεπέφτει ἀκόμη περισσότερο ὅταν συγκρίνη τὸν ἑαυτό του μὲ τὸν Τελώνη λέγοντας μὲ περιφρόνηση ὅτι δὲν εἶναι σὰν τὸν Τελώνη.

Ὁ Θεὸς δὲν δέχτηκε αὐτὴ τὴν προσευχὴ ποὺ δὲν ἦταν προσευχὴ ἀλλὰ ἦταν ἐπίδειξη. Σ’ αὐτὴν ὁ Φαρισαῖος ἔβγαζε ὅλο αὐτὸ ποὺ μισεῖ καὶ ἀποστρέφεται ὁ Θεός. Κι ὁ Θεὸς ἀποστρέφεται καὶ βδελύσσεται τὴν ὑπερηφάνεια, γιατὶ αὐτὴ ἐμποδίζει τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ νὰ ἔλθη στὸν ἄνθρωπο.

Ἀπὸ τὴν ἄλλη ὁ Τελώνης, ποὺ κοινωνικὰ εἶναι ὅ,τι χειρότερο. Οἱ τελῶνες ἦταν μισητοὶ στὸν λαό, γιατὶ ἦταν συνδεδεμένοι μὲ τὴν βία καὶ τὴν πίεση ποὺ ἀσκοῦσαν στὸν λαό, γιὰ νὰ εἰσπράξουν ὅσα περισσὀτερα μποροῦσαν.

Ὁ τελώνης τῆς παραβολῆς μὲ συναίσθηση ἔτυπτε τὸ στῆθος καὶ δὲν τολμοῦσε νὰ σηκώση τὰ μάτια του στὸν οὐρανό. Μὲ ταπείνωση ζητοῦσε τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Μ’ αὐτὴ τὴν στάση του ὁ Τελώνης κατέβηκε δικαιωμένος ἀπὸ τὸν Ναό.
Εἶναι λογικὸ κι ἑπόμενο νὰ προσεύχεται ὁ ἄνθρωπος. Δὲν γίνεται ὁ χριστιανὸς νὰ μὴν προσεύχεται.

Ο ἄνθρωπος ποὺ δὲν προσεύχεται, εἶναι σὰν τὸ ψάρι ἔξω ἀπὸ τὸ νερὀ. Ὁ χριστιανὸς προσεύχεται παντοῦ. Και στὴν ἐκκλησία καὶ στὸ σπίτι του.

Καὶ ἀναρωτιέται ὁ π. Ἰωήλ: Ἂν κατέβαινε ἕνας ἄγγελος καὶ ρωτοῦσε πόσοι προσεύχεστε μισὴ ὥρα τὴν ἡμέρα καὶ πόσοι ἀσχολεῖστε ὅλη τὴν ἡμέρα μὲ τὰ κινητά, τἰ ἀπαντήσεις ἂραγε θὰ ἔπαιρνε;

Γονατίζουμε στὸ σπίτι μας, ἀνάβουμε τὸ καντηλάκι μας νὰ προσευχηθοῦμε; Προσευχόμαστε παντοῦ, στὸ σπίτι, στὸ δρόμο, στὴν ἐργασία μας;

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος λέει: «Μνημονευτέον Θεοῦ μᾶλλον ἢ ἀναπνευστέον». Δηλ. ἡ προσευχὴ εἶναι προτιμότεη ἀπὸ τὴν ἀναπνοή. Ἀλλὰ σ’ αὐτὸ τὸ σημεῖο ὁ ἄνθρωπος φθάνει ὅταν γλυκαθῆ ἀπὸ τὴν προσευχή.

Τὸ ἐπίπεδο τῆς προσευχῆς, ποὺ πρέπει νὰ εἶναι ταπεινή, δείχνει καὶ τὴν πνευματικότητα τοῦ ἀνθρώπου.

Ὁ ἄνθρωπος πρέπει νὰ συνειδητοποιοῦμε ὅτι εἴμαστε ἁμαρτωλοὶ λόγῳ, ἔργῳ καὶ διανοίᾳ. Νὰ ἔχουμε συναίσθηση τῆς ἁμαρτωλότητός μας. Ἅπαντες πταίομεν καθημερινὰ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

Τὸ μεγάλο μήνυμα τῆς σημερινῆς περικοπῆς εἶναι ἡ προσευχὴ ταυτόχρονα μὲ τὸ μήνυμα τῆς ταπείνωσης. Ὅσο περισσότερο ταπεινωνόμαστε, τόσο περισσότερο θὰ προσελκύουμε τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ.

Τὸ Τριώδιο πρέπει νὰ εἶναι ἀρχὴ μετανοίας καὶ πνευματικοῦ ἀγώνα. Ὁ πνευματικὸς ἀγώνας πρέπει νὰ γίνεται πάντοτε, πολὺ περισσότερο ὅμως αὐτὴ τὴν περίοδο, ἡ ὁποία μᾶς βοηθᾶ μὲ τὶς θαυμάσιες ἀκολουθίες καὶ τὰ κείμενα.

Καὶ κατέληξε εὐχόμενος νὰ αἰσθανόμαστε τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ τὸν δοξάζουμε πάντοτε γι’ αὐτό.

Οἱ πρεσβεῖες τῆς Παναγίας Θεοτόκου νὰ μᾶς ἐνισχύουν στὸν πνευματικὸ ἀγώνα. Καὶ ἡ ζωή μας νὰ εἶναι μεστὴ ἀπὸ εὐλογίες.

Κι ὅταν ἔρθη ἡ ὥρα νὰ κλείσουμε τὰ μάτια μας νὰ ἀκούσουμε τὴν μακαρία φωνὴ τοῦ Κυρίου μας: «εὖ δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ, ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω».

Μετὰ τὴν θεία Λειτουργία ἀκολούθησε πρωινὸ ἐνοριακὸ ἀρχονταρίκι, όπου προσφέρθηκε καφὲς καὶ ὁ π. Ἰωὴλ συζήτησε μὲ τοὺς πιστοὺς καὶ ἀπάντησε σὲ ἐρωτήματα ἐπὶ πνευματικῶν θεμάτων.

Τὴν ἴδια στιγμὴ ἐθελοντὲς καὶ ἐθελόντριες τοῦ Τμήματος φορτοεκφορτώσεων τῆς Νεανικῆς Ἑστίας τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγ. Ἐλευθερίου-ὁδοῦ Ἀχαρνῶν ἀπὸ τὶς 10:00 π.μ. ἕως τὶς 5:00 μ.μ. φόρτωσαν εἴδη ἱματισμοῦ, ὑπόδησης, τρόφιμα καὶ ἐκκλησιαστικὰ εἴδη σὲ κοντέινερ μὲ προορισμὸ τὴν Ἑπισκοπὴ Τολιάρας στὴν Νότια Μαδαγασκάρη.

Στὶς 6:00 τὸ ἀπόγευμα ἐψάλη ὁ Ἑσπερινὸς καὶ παράκληση στὸν Ἅγιο Παΐσιο τὸν Ἁγιορείτη.

Στὴν συνέχεια, στὸ πλαίσιο τῶν ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων πρὸς τιμὴν τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Κυρίου μας, ἑορτὴ κατὰ τὴν ὁποία ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας ὅρισε νὰ τιμᾶται τὸ ἱερὸ πρόσωπο τῆς μητέρας, βραβεύθηκαν δύο νέες μητέρες: ἡ Ἀντωνία καὶ ἡ Εἰρήνη Στρατηγάκη, κατὰ σάρκα ἀδελφές.

Οἱ δύο αὐτὲς μητέρες ἐπελέγησαν νὰ βραβευτοῦν διότι, ὅπως ἐξήγησε ὁ π. Θεμιστοκλῆς, ὅταν ἦρθε ἐκεῖνος στὴν ἐνορία, οἱ δύο ἀδελφές, μικρὰ κορίτσια τότε, ἦταν ἤδη στὴν ἐνορία. Ἡ πνευματική τους σχέση μὲ τὸν π. Θεμιστοκλῆ πηγαίνει ἀρκετὰ πίσω στὸν χρόνο. Ἐπίσης πρόκειται γιὰ ἀνθρώπους ποὺ δὲν ἀποκόπηκαν ποτὲ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία.

Καὶ τέλος μεγαλώνουν τὰ παιδιά τους , τρία ἡ Ἀντωνία καὶ δύο ἡ Εἰρήνη μέχρι τώρα, χωρὶς τηλεόραση, κινητὰ καὶ τάμπλετ. Καὶ οἱ δύο τὰ μεγαλώνουν μέσα στὴν Ἐκκλησία. Δὲν ἐργάζονται, γιὰ νὰ ἀναθρέψουν τὰ παιδιά τους σωστά, νὰ εἶναι συναισθηματικὰ καὶ πνευματικὰ ἰσορροπημένα καὶ νὰ διαμορφώσουν μὲ βιωματικὸ τρόπο ὀρθόδοξο χριστιανικὸ ἦθος μέσῳ τοῦ παραδείγματος τῶν γονιῶν τους. Τὸ σπίτι τους εἶναι κατ’ οἶκον ἐκκλησία.

Συγκινημένες καὶ οἱ δύο μητέρες ἐξέφρασαν τὶς εὐχαριστίες τους στὸν π. Θεμιστοκλῆ, δηλώνοντας ὅτι χωρὶς τὶς εὐχὲς καὶ τὶς προσευχὲς ἐκείνου, τοῦ πνευματικοῦ τους πατέρα, δὲν θὰ εἶχε γίνει τίποτε ἀπ’ ὅλα αὐτά.

Ἀκολούθησε ἡ τελευταία ὁμιλία τῶν ΥΠΑΠΑΝΤΙΩΝ 2025 ἀπὸ τὸν κ. Γεώργιο Φίλη, Καθηγητὴ Γεωπολιτικῆς στὸ ΕΚΠΑ, μὲ θέμα: Τὸ Ἀνατολικὸ ζήτημα ἄνοιξε. Ὁ ρόλος τῆς Ρωμιοσύνης».

Ὁ Προϊστάμενος τοῦ Ναοῦ, Αἰδεσιμολογιώτατος Πρωτ. π. Θεμιστοκλῆς Χριστοδούλου, καλωσόρισε τὸν κ. Γεώργιο Φίλη καὶ τὸν παρουσίασε στὸ ἀκροατήριο διαβάζοντας τὸ ἐντυπωσιακὰ πλούσιο βιογραφικό του.

Ὁ κ. Φίλης εὐχαρίστησε τὸν π. Θεμιστοκλῆ καὶ μὲ σεμνότητα εἶπε ὅτι τὸ οὐσιαστικότερο ἀπ’ ὅλα εἶναι ὅτι εἶναι πνευματικὸ παιδὶ τοῦ π. Θεμιστοκλῆ.

Στὴν συνέχεια ἀνέπτυξε τὸ πολὺ ἐνδιαφέρον θέμα του μὲ λόγο σαφῆ καὶ ἁπλό, περιέγραψε τὴν κατάσταση τοῦ διεθνοῦς συστήματος, ὅπως ἐξελίσσεται ἐπισημαίνοντας ὅτι ζοῦμε μιὰ ἐποχὴ μεταβατικὴ ἐδῶ καὶ πενήντα χρόνια, χαρακτηριστικὸ τῆς ὁποίας εἶναι ἡ ἀστάθεια.

Αὐτὴ ἡ ἀστάθεια ὁλοκληρώνοντας τὸν κύκλο της θὰ δώση ἕνα καινούργιο σύστημα, τὸ ὁποῖο εκτιμᾶ ὁ κ. Φίλης ὅτι θὰ εἶναι ὑβριδικό.

Ἐξηγώντας τὸν ὅρο τὸ περιέγραψε ὡς ἕνα διπολικὸ σύστημα μὲ πολλὲς περιφερειακὲς δυνάμεις μὲ σχετικὲς ἐλευθερίες.

Εἶπε ἐπίσης ὅτι κατὰ τὴν διαδικασία αὐτῆς τῆς μεταβολῆς θὰ δοῦμε κράτη νὰ ἐξαφανίζονται καὶ κράτη νὰ ἀναδύονται, μὲ ὑπαρκτὸ τὸν κίνδυνο μιᾶς παγκόσμιας ἀνάφλεξης.

Γιὰ τὸν ρόλο τῆς Ἀμερικῆς στὴν παγκόσμια σκακιέρα εἶπε ὅτι ἡ νέα της ἡγεσία ἐπὶ τῆς οὐσίας προσπαθεῖ νὰ πραγματοποιήση μιὰ ἀντικατάσταση ἐλίτ. Ἡ προηγούμενη ἦταν μιὰ χρηματοπιστωτικὴ ἐλίτ, γιὰ τὴν ὁποία ἡ πατρίδα δὲν ἔχει σημασία.

Ἡ ἐλὶτ ποὺ ἦρθε τώρα στὸ προσκήνιο τῆς Ἀμερικῆς θέλει τὴν παγκοσμιοποίηση μὲ ὅρους ὅμως ἐθνικοῦ συμφέροντος.

Σ’αὐτὴ τὴν προοπτικὴ θὰ προσπαθήση ἀλλάζοντας τὰ σύνορα νὰ δημιουργήση ἕναν χῶρο, στὸν ὁποῖο ἀφενὸς δὲν θὰ πλησιάζουν οἱ ἀνταγωνιστὲς Κινέζοι καὶ ἀφετέρου θὰ ἐξασφαλίση οἰκονομικὴ καὶ στρατιωτικὴ αὐτάρκεια.

Ὅσο γιὰ τὸ Ἀνατολικὸ ζήτημα, ἐπὶ τῆς οὐσίας ἔχει νὰ κάνη μὲ τὸ κατὰ πόσο οἱ δύο πλευρὲς τοῦ Αἰγαίου θὰ βρίσκονται ὑπὸ τὸν ἔλεγχο ἑνὸς γεωπολιτικοῦ δρώντα ἢ περισσοτέρων.

Καὶ φυσικὰ μὲ τὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο καὶ μὲ τὰ Στενά. Ὅλοι οἱ πόλεμοι αὐτὴ τὴν στιγμὴ ἔχουν νὰ κάνουν μὲ αὐτὴ τὴν περιοχἠ. Καὶ ἡ «μοῖρα» τοῦ ἑλληνισμοῦ θὰ παιχτεῖ στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο καὶ στὴν Συρία.

Τὸ Ἀνατολικὸ ζήτημα εἶναι ἀνοιχτό, ἀλλὰ συνάμα καὶ πολὺ πολύπλοκο, διότι δροῦν πολλοὶ παράγοντες, οἱ ὁποῖοι δὲν μποροῦν νὰ ἐλεγχθοῦν.

Μεταξὺ τῶν δυνάμεων ποὺ δροῦν στὴν περιοχὴ εἶναι καὶ ἡ Τουρκία, ποὺ εἶναι δύναμη ἀναθεωρητική, ἐπιδιώκει δηλ. ἀλλαγὴ τῶν συνόρων μέσα ἀπὸ μιὰ τριπλῆ ἐπιδίωξη: ἐδαφικὴ ἐπέκταση, ἐπέκταση πρὸς τὴν θάλασσα καὶ μὲ τὸ ἰδεολόγημα τῆς πατρίδας τῶν αἰθέρων.

Γιὰ ὅλα αὐτὰ ἡ Τουρκία προετοιμάζεται συστηματικά. Προετοιμάζει τὸν λαό της, περνᾶ τὰ ἰδεολογήματά της στὸ ἐκπαιδευτικό της σύστημα καὶ βέβαια ἔχει πολεμικὴ βιομηχανία.

Ἡ Τουρκία κάνει χρήση τῆς ἤπιας, ἔξυπνης καὶ σκληρῆς ἰσχύος. Ἀκολουθεῖ ἕναν ἐπιθετικὸ ρεαλισμὸ προσπαθώντας νὰ αὐξήση τὴν ἰσχύ της σὲ κάθε ἔκφανση.

Ἡ τακτικὴ τῆς Ἑλλάδας, ἀντίθετα, εἶναι ὁ ὁρισμὸς τοῦ ἀπόλυτου κατευνασμοῦ.

Δηλ. παραχωροῦμε κομμάτια τοῦ ἑλληνισμοῦ, π.χ. Κύπρος, νομίζοντας ὅτι θὰ περισώσουμε ταὰ ὑπόλοιπα καὶ δὲν καταλαβαίνουμε ὅτι τελικὰ θὰ πέσουμε.

Αὐτὰ ποὺ ἔχει ἀνάγκη ἡ Ἑλλάδα, ἐπισημαίνει ὁ κ. Φίλης εἶναι: ἐξοπλιστικὸ πρόγραμμα, ἀμυντικὴ ἐπάρκεια, οἰκονομικὴ ἰσχύς, πολιτικὴ σταθερότητα, ὁμοψυχία, ὅραμα.

Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι ἀπὸ τὴν μεταπολίτευση καὶ μετὰ δὲν ἔχουμε ὅραμα νὰ δώσουμε στὰ παιδιά μας.

Ἀλλὰ γιὰ νὰ ἔχης ὅραμα, πρέπει νὰ γνωρίζης τὴν ταυτότητά σου. Καὶ στὴν Ἑλλάδα εἶναι τεράστιο τὸ ταυτοτικὸ ζήτημα.

Τὰ ΥΠΑΠΑΝΤΙΑ 2025 ἔκλεισαν μὲ τὸ Μικρὸ Ἀπόδειπνο μετὰ Χαιρετισμῶν στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο καὶ τὴν μονολόγιστη εὐχή.