Μὲ Ὄρθρο καὶ Θεία Λειτουργία ξεκίνησε καὶ ἡ σημερινή 16η ἡμέρα τῶν ΕΟΡΤΙΩΝ 2023. Στὶς 12:00 τὸ μεσημέρι ἐψάλη Ἱερὰ Παράκληση στὸν Ἅγιο Πορφύριο τὸν Καυσοκαλυβίτη, ἐνῶ στὶς 6:00 μ.μ. τελέσθηκε Ἑσπερινὸς καὶ Ἱερὰ Παράκληση στὴν Παναγία Ἐγκυμονοῦσα μετὰ προσευχῆς γιὰ τὴν ἀντιμέτώπιση τῆς ὑπογεννητικότητος στὴν πατρίδα μας καὶ ἐτέθησαν πρὸς προσκύνηση δεκάδες Ἱερῶν λειψάνων, ποὺ φυλάσσονται στὸ σκευοφυλάκιο τοῦ Ναοῦ.
Στὶς 7:00 μ.μ. ἀκολούθησε ὁμιλία ἀπὸ τὸν Αἰδεσιμολογιώτατο Πρωτοπρεσβύτερο π. Χρῆστο Παναγιωτόπουλο, Προϊστάμενο τοῦ Ἱ.Ν. Ἁγίου Στυλιανοῦ Γκύζη καῖ Ὑπευθύνου Ἐνοριακῆς Στέγης Γερόντων, μὲ θέμα: «Ἡ λύπη καὶ ὁ πόνος στὸν λόγο τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου».
Ξεκινώντας τὴν ὁμιλία του ὁ π. Χρῆστος Παναγιωτόπουλος ἐπεσήμανε ὅτι ἕνα μεγάλο πρόβλημα στὴν ζωὴ τῶν ἀνθρώπων εἶναι ὁ πόνος.
Πολλοὶ σοφοὶ ἀνὰ τοὺς αἰῶνες προσπάθησαν νὰ δώσουν νόημα στὸν ἀνθρώπινο πόνο, ἄλλοτε ἐπιτυχῶς ἄλλοτε ὄχι, ἀλλὰ αὐτὰ ποὺ λέει ὁ ἅγιος Χρυσόστομος ἐπαληθεύτηκαν μέσα ἀπὸ τὴν ἁγία βιοτή του.
Τὰ λείψανά του εἶναι ἀποδείξεις ὅτι ὁ ἅγιος ἦταν ἑνωμένος μὲ τὸν Θεὸ καὶ τὰ λόγια του εἶναι βουτηγμένα στὴν ἁγιοπνευματικὴ χάρη.
Εἶναι πολὺ εὔκολο νὰ μιλοῦμε, νὰ διαβάζουμε γιὰ ὑψηλὲς πνευματικὲς καταστάσεις καὶ νὰ θαυμάζουμε τὰ κατορθώματα τῶν παλαιῶν καὶ τῶν νέων ἁγίων, ἀλλὰ παραμένουν στὴν λήθη οἱ πόνοι καὶ οἱ θλίψεις τῶν Ἁγίων μας. Μεταξὺ αὐτῶν καὶ ὁ ἅγιος Χρυσόστομος ποὺ πέρασε πολλὲς δυσκολίες, συκοφαντίες, ἐξορίες, ἀδικίες, προδοσίες φίλων, ἀτέλειωτες νύκτες πίκρας καὶ δυσκολιῶν.
Ἀλλὰ καὶ σήμερα οἱ πόνοι εἶναι πολλοὶ καὶ δύσκολοι. Σωματικοί, ψυχικοί, συναισθηματικοί, ἀρρώστειες, θάνατοι, ἀδικίες, πόλεμοι καὶ πολλὰ ἄλλα τριγυρνοῦν στὸν κόσμο μας καὶ ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ τὰ συναντήση ὁ καθένας μας. Καὶ τότε τὰ ἐρωτηματικά, οἱ ἀπορίες, ἡ ὀλιγοπιστία, ἡ ἀπιστία, ὁ θυμός, ἡ ἐπιθετικότητα μᾶς καταλαμβάνουν.
Ὅμως δὲν δημιούργησε ὁ Θεὸς τὸν πόνο. Ὁ Θεὸς μᾶς ἔφτιαξε τὸν Παράδεισο, νὰ ζοῦμε στὴν κοινωνία τοῦ Θεοῦ. Ἡ πτώση τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἐκείνη ποὺ ἔφερε τὸν πόνο, τὴν θλίψη, τὴν φθορὰ καὶ τὸν θάνατο.
Ὁ τρόπος ἀντιμετώπισης τοῦ πόνου ἔχει διαφορὰ μεταξὺ πιστῶν καὶ ἀπίστων. Οἱ πιστοὶ τὸν ἀξιοποιοῦν πνευματικὰ καὶ οἱ πόνοι γίνονται εἰς ζωὴν αἰώνιον, ἐνῶ οἱ ἄνθρωποι ποὺ εἶναι μακρὰν τοῦ Θεοῦ τὸν μεταποιοῦν σὲ κόλαση αἰώνιο.
Γιὰ τὸν Ἱερὸ Χρυσόστομο οἱ διωγμοὶ καὶ οἱ θλίψεις εἶναι ἀφορμὴ ἐν Χριστῷ καυχήσεως καὶ ἐντονότερου πνευματικοῦ ἀγώνα. Μοναδικὴ αἰτία θλίψεως εἶναι ἡ ἁμαρτία. Διδάσκει ὅτι ἡ παροῦσα ζωὴ εἶναι πρόσκαιρη καὶ δρόμος γιὰ νὰ φτάσουμε στὴν οὐράνια πατρίδα. Ὁ πόνος δίχως πόθο Χριστοῦ εἶναι πόνος ἀτελείωτος καὶ ἀπαρηγόρητος. Οἱ θλίψεις εἶναι εὐκαιρία νὰ δείξη ὁ χριστιανὸς τὴν ἀνδρεία καὶ τὴν ἀγωνιστικότητά του.
Χειρότερο ἀπὸ ὅλα αὐτὰ εἶναι ἡ ἁμαρτία.
Ὁ Ἅγιος μιλώντας στὴ διακόνισσα Ὀλυμπιάδα γιὰ τὶς πολλὲς κακουχίες καὶ δοκιμασίες ποὺ πέρασε συστήνει ὅτι τὰ λυπηρὰ καὶ τὰ δύσκολα μπορεῖ νὰ μεταστραφοῦν, ὅπως τὸ ἔκανε ὁ ἴδιος.
Ἐπισημαίνει ὅτι οἱ λογισμοὶ φέρνουν πολλὰ δεινά, ὅταν ὁ ἄνθρωπος τοὺς ἀφήνει καὶ δημιουργοῦνται σενάρια στὸ μυαλό του ἐξ αἰτίας τῶν ὁποίων ὑποφέρει. Τὸ φάρμακο γιὰ τὶς καταστάσεις αὐτὲς, τονίζει ὁ π. Χρῆστος, εἶναι ἡ συμμετοχὴ στὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, στὰ ἱερὰ μυστήρια, στὴν θεία κοινωνία, στὴν ἐξομολόγηση καὶ στὴν μελέτη τῆς καινῆς Διαθήκης.
Ἡ πηγὴ τοῦ πόνου, κατὰ τὸν Ἱερὸ Χρυσόστομο, εἶναι ἡ παρακοὴ στὸν Θεό, ἡ παρακοὴ δηλ. τοῦ Ἀδὰμ ποὺ καταδίκασε ὅλο τὸ ἀνθρώπινο γένος νὰ ζῆ μὲ λύπη.
Ὅμως τὰ θλιβερὰ τῆς ζωῆς ποὺ μᾶς συμβαίνουν τὰ ἐπιτρέπει ὁ Θεὸς γιὰ νὰ καθαρθοῦμε, νὰ ταπεινωθοῦμε. Μᾶς ἀσκοῦν ἐπίσης στὴν ὑπομονή, δυναμώνουν τὴν θέλησή μας. Χωρὶς θλίψη δὲν μποροῦμε νὰ μάθουμε τίποτε χρήσιμο. Παιδαγωγός μας ἄριστος εἶναι ἡ θλίψη.
Οἱ πειρασμοί, λέει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης, προέρχονται ἀπὸ τοὺς δαίμονες κατὰ παραχώρηση Θεοῦ γιὰ τὴν δοκιμασία καὶ τὴν τελειοποίηση τοῦ καθενός μας.
Ὁ πόνος εἶναι ἀπόδειξη τῆς φροντίδας καὶ τῆς πρόνοιας τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος μεταβάλλει σὲ εὐλογία τὶς θλίψεις μας. Οἱ θλίψεις συγκρατοῦν τοὺς ἁμαρτάνοντες, ὁδηγοῦν στὴν αἰώνια ζωή, στὴν ἁγιότητα.
Τὰ παθήματα εἶναι ἡ ὁδὸς ποὺ ὁδήγησε τοὺς ἁγίους στὸν οὐρανό, ἀπαλλάσσουν τὴν ψυχὴ ἀπὸ τὰ πάθη, μᾶς χαρίζουν ἄφεση καὶ παρρησία, γινόμαστε προσεκτικότεροι καὶ εἰσακουόμαστε ἀπὸ τὸν Θεό, συντελοῦν στὴν πνευματικὴ ὡρίμανση τοῦ ἀνθρώπου καὶ κάνουν καθαρότερεες τὶς προσευχές μας.
Στὸ Ἑνοριακὸ Ἀρχονταρίκι ὁ π. Χρῆστος συνομίλησε μὲ τοὺς πιστοὺς καὶ δέχθηκε ἀπορίες καὶ ἐρωτήματα.
Στὴν συνέχεια ἔγινε τὸ Μικρὸ Ἀπόδειπνο μετὰ Χαιρετισμῶν στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο καὶ ἡ ἡμέρα ἔκλεισε μὲ Δοξολογία, Ἀρτοκλασία καὶ Μικρὴ Ἀγρυπνία.
