Γράφει ο Αρχιμ. Διονύσιος Λαζαρίδης.
50 χρόνια συμπληρώνονται από τον θλιβερό Αύγουστο του 1974.
Η τουρκική πολεμική απόβαση στην Κύπρο, δεν θα γινόταν ποτέ εάν δεν είχε τον ύπουλο σχεδιασμό και την άνανδρη κάλυψη της Μεγάλης Βρετανίας.
Στις 14 Αυγούστου 1974, ο Πρωθυπουργός Χάρολντ Γούιλσον συνεδριάζει στην Downing St. 10 London.
Eκεί αποφασίζεται να επιτρέψει στα τουρκικά στρατεύματα να εισβάλλουν για δεύτερη φορά στην Κύπρο, χωρίς να εμπλακεί η Βρετανική κυβέρνηση για να τα εμποδίσει.
Την πολιτική τους αυτή απόφαση οι Βρετανοί διεμήνυσαν και στον ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ, που την ασπάστηκε ασμένως. (Φανούλα Αργυρού, ΚΥΚΕΜ).
Ακριβώς την ίδια μέρα, 14 Aυγούστου, ο Κ. Καραμανλής ζητάει κάλυψη από τον τότε Βρετανό ΥΠΕΞ (Foreign Secretary) και μετέπειτα πρωθυπουργό της Αγγλίας James Callaghan, για να στείλει αεροπορικώς από την Κρήτη, δύναμη 10.000 ανδρών στην Κύπρο για την ενίσχυση της εθνικής φρουράς.
Φυσικά η απάντηση του Callaghan είναι αρνητική, διότι, οι Βρετανοί με το ελικοπτεροφόρο «ΕΡΜΗΣ» του αγγλικού Βασιλικού Ναυτικού, ήδη παρέχουν αλλού κάλυψη.
Μα που αλλού, στα τουρκικά αποβατικά στρατεύματα.
Πώς αλλιώς θα αποφάσιζαν να επέμβουν στρατιωτικά στην Κύπρο οι δειλοί Τούρκοι εάν δεν είχαν τα στρατιωτικά εχέγγυα των Βρετανών;
Όμως, συνετό θα είναι να δούμε πώς εξελίχτηκαν τα γεγονότα ένα μήνα πριν, ώστε να αποτυπώσουμε το μέγεθος της σκευωρίας της 14ης Αυγούστου.
Στις 19 Ιουλίου, στο Λονδίνο, ο Γεώργιος Μαύρος (μετέπειτα ΥΠΕΞ της κυβέρνησης Καραμανλή) σε συνέντευξη του στο BBC ζήτησε «να επέμβουν οι εγγυήτριες δυνάμεις, για να αποκαταστήσουν τη συνταγματική νομιμότητα στην Κύπρο».
Τον ρωτάει ο δημοσιογράφος: «Τί εννοείτε να επέμβουν οι εγγυήτριες δυνάμεις; Εγγυήτρια δύναμις είναι και η Τουρκία.
Λέτε δηλαδή να επέμβει και η Τουρκία;» Ο Μαύρος χαρακτηριστικά απαντά «είπον».
Δυσοσμία προκαλεί το γεγονός, ότι από την πρώτη Τουρκική πολεμική απόβαση του Ιουλίου, Λευκωσία και Αθήνα γνώριζαν τα πάντα και με κάθε λεπτομέρεια.
Ο τότε επικεφαλής του κλιμακίου Κυρήνειας της ΚΥΠ, Συνταγματάρχης εα. Αλέξανδρος Σημαιοφορίδης αναφέρει σε συνέντευξη του στο ΡΙΚ το 2018 τα εξής συγκλονιστικά: «Γνωρίζαμε τα πάντα για την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο από τον Απρίλιο του 1974 και ενημερώναμε τους πάντες. (Αθήνα και Λευκωσία). Τρεις μέρες κουβαλάγανε πυρομαχικά… τόνους ολόκληρους… για την απόβαση. Ξέραμε ακόμη και τί χρώμα εσώρουχο φορούσαν οι Τούρκοι….Αν ήθελε η ελληνική ηγεσία, οι Τούρκοι θα πάθαιναν πανωλεθρία».
Παρ’όλα αυτά, οι Τούρκοι εισβολείς πράγματι παθαίνουν πανωλεθρία από τους λίγους ψυχωμένους υπερασπιστές.
«Ο φόβος και ο τρόμος κυριεύουν τους Τούρκους στρατηγούς που καίνε απεγνωσμένα έγγραφα και συζητούν στο τηλέφωνο: «δεν έχουμε σχέδιο εκκένωσης».
Απελπισμένοι οι Τούρκοι βλέποντας το τραγικό αδιέξοδο που βρίσκονται, ζητούν ανακωχή από την χουντική ηγεσία της Αθήνας που προδοτικά τους την παρέχει, ώστε να διευκολύνει το βρωμερό σχέδιο του Αττίλα.
Στις 22 Ιουλίου 1974 κηρύσσεται η αμοιβαία κατάπαυση του πυρός. Αυτή την ευκαιρία ζητούσαν απεγνωσμένα οι εκτοπισμένοι και ευρισκόμενοι σε μέγα διασυρμό Τούρκοι.
Όμως, από την 23η Ιουλίου οι τουρκικές αποβατικές δυνάμεις δεν κάθονται με σταυρωμένα χέρια. Παραβιάζουν την ανακωχή που οι ίδιοι ζήτησαν, (μα για αυτό τη ζήτησαν και για αυτό την έλαβαν) και ενισχύονται με μεραρχίες αρμάτων Μ47-48.
Εν συνεχεία, αποβιβάζουν νέες δυνάμεις και εξαπολύουν αιματηρές επιθέσεις με σκοπό να διευρύνουν τις δυσμενείς θέσεις τους.
Στις 24 Ιουλίου, ο χουντικός Στρατηγός και Πρόεδρος της Δημοκρατίας Φαίδων Γκυζίκης, (θα παραμείνει στη θέση του μέχρις τις 18 Δεκεμβρίου), διορίζει πρωθυπουργό χωρίς εθνικές εκλογές, τον αυτοεξόριστο από το Παρίσι Κ. Καραμανλή!!
Έκτοτε, η κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή απλά παρατηρεί με απάθεια τα παράνομα κατοχικά στρατεύματα των Τούρκων να παραβιάζουν την κατάπαυση του πυρός.
Στο ίδιο μοτίβο, οι ελληνικές δυνάμεις που βρίσκονται στην Κύπρο διατάσσονται από τις ηγεσίες Αθηνών και Λευκωσίας να επιδείξουν «αυτοσυγκράτηση» στα τουρκικά στρατεύματα που καίνε, αφανίζουν και βιάζουν ό,τι βρουν στο πέρασμα τους.
Το βρετανικό σχέδιο διχοτόμησης της Κύπρου εκτελείται πιστά.
Στις 30 Ιουλίου 1974, ο ΥΠΕΞ Γεώργιος Μαύρος της κυβέρνησης Καραμανλή, σε τριμερή διάσκεψη στη Γενεύη με τους ομολόγους του το Βρετανό Κάλαχαν και τον Τούρκο Γκιουνές, καταλήγουν στην άθλια «συμφωνία» ταφόπλακα για την μαρτυρική Κύπρο!!
Υπογράφεται η προδοτική συμφωνία να παραδώσουν στους Τούρκους εισβολείς τα μαρτυρικά εδάφη που έχουν μέχρι τότε καταλάβει παράνομα από τον Αττίλα Ι !!!
H δε Εθνική Φρουρά εκ της συμφωνίας αυτής υποχρεώνεται να αποχωρήσει από τους τουρκικούς θύλακες που με το εκχυθέν αίμα των ελάχιστων αγωνιστών έχει καταλάβει!!
Κατά την επαίσχυντη αυτή συμφωνία, συνυπογράφεται η δημιουργία «Ζώνης ασφαλείας», ήτοι, γραμμή διχοτόμησης της Κύπρου.
Σαφέστατα ο Βρετανικός σχεδιασμός της Downing St. 10 London προετοιμάζει χωρίς εμπόδια την έλευση του Αττίλα ΙΙ.
Βλέποντας ο προεδρεύων της Κύπρου, Γλαύκος Κληρίδης τους Τούρκους εισβολείς να παραβιάζουν την ανακωχή, ζήτησε από τον Κ. Καραμανλή βοήθεια.
Ο Καραμανλής στις 14 Αυγούστου 1974 συνομιλεί με τους Βρετανούς, (που έχουν ήδη προαποφασίσει να αφήσουν την Τουρκία ανενόχλητη να προχωρήσει στο σχέδιο Αττίλα ΙΙ κατάληψης της νήσου) και τους ζητά αεροπορική κάλυψη, με σκοπό να μεταφέρει 10.000 άνδρες από την Κρήτη στην Κύπρο προς ενίσχυση της Εθνικής Φρουράς.
(Μέγα ερώτημα εγείρεται εδώ: Από ποιους ζητά κάλυψη ο Καραμανλής; Από τους σκηνοθέτες του Αττίλα Ι και ΙΙ Βρετανούς και τί απάντηση περιμένει να λάβει, θετική;) Οι Άγγλοι φυσικά αρνούνται κατηγορηματικά μέσω του ΥΠΕΞ Τζέημς Κάλλαχαν.
Σε τηλεφωνική επικοινωνία στις 15.8.1974, 10:43 ώρα ΗΠΑ, ο Callaghan με τη σειρά του ενημερώνει τον Kissinger για το ελληνικό αίτημα που έγινε μέσω (του ΥΠΕΞ Μαύρου) και την απόρριψη του προσθέτοντας το εξής.
«Ένας λόγος που ενδιαφέρει είναι ότι όταν είδα τον Μακάριο το πρωί, τον ρώτησα ποια ήταν η άποψη του αν μας εζητείτο να κάνουμε κάτι τέτοιο και μου είπε, «μα τι θα έκαναν τα ελληνικά στρατεύματα αν πήγαιναν εκεί;»
Έτσι ήμουν στη θέση να δώσω οδηγίες στον πρέσβη μας (στην Αθήνα), ότι ο Μακάριος δεν έβλεπε λόγο για να κάνουν κάτι τέτοιο. Έτσι νομίζω μπορούμε να θεωρούμε το θέμα αυτό νεκρό.» (US Department of State, Freedom of Information, Act, Cyprus, Telecon Kissinger-Callaghan 8/15/1974, 10:43 a.m SC54).
Η συμπόρευση Καραμανλή-Μακαρίου με την ρυπαρή άρνηση των Βρετανών να μην παρέχουν κάλυψη στα ελληνικά στρατεύματα στις 14 Αυγούστου, απέβη καταλυτική για τον Αττίλα ΙΙ.
Έτσι φτάσαμε στην περιβόητη δήλωση του Κ. Καραμανλή ότι «η Κύπρος κείται μακράν».
Ο Κολοκοτρώνης όταν μίλησε στην Πνύκα (1838) είπε: «Όταν αποφασίσαμε να κάνουμε επανάσταση δεν σκεφτήκαμε ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχωμε άρματα..»
Οι οπλαρχηγοί του 1821 δεν είχαν κάλυψη από πουθενά, όταν διέλυαν τις βαρβαρικές ορδές των Τούρκων.
Δεν είχαν FANTOMS oύτε υποβρύχια ΤΥΠΟΥ 209, (που δεν διέθετε η Τουρκία), αλλά που διέθετε η κυβέρνηση Καραμανλή και απαξίωσε να στείλει στην Κύπρο.
Είχαν όμως οι οπλαρχηγοί του ’21 για κάλυψη το Θεό και οδηγό την αδάμαστη ελληνική ψυχή!! Κάτι που έλειπε από τους κυβερνώντες πολιτικούς του 1974.
Συμπερασματικά, οι σκοτεινοί Βρετανοί κηδεμόνες των Τούρκων φρόντισαν να διασφαλίσουν μέσω των Αττίλα Ι και ΙΙ την μόνιμη παρουσία των παράνομων τουρκικών στρατευμάτων κατοχής στο 37% της Κύπρου.
Αντικειμενικός τους σκοπός να αποκλείσουν την έστω παραμικρή σκέψη για μελλοντική ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.
Πως; Αφού για να επιτευχθεί η ένωση πρέπει να αποχωρήσουν τα παράνομα τουρκικά στρατεύματα. Kαι αυτά αποχωρούν ως γνωστόν μόνο με πόλεμο. Με πόλεμο ήρθαν και με πόλεμο θα φύγουν.
Οι πολιτικοί μας 50 χρόνια τώρα έχουν συνταυτισθεί με το βρετανικό μοντέλο φύτευσης και παραμονής των στρατευμάτων.
Το δείχνουν οι φάκελοι της Κύπρου που παραμένουν ερμητικά κλειστοί, οι χειραψίες με τους Τούρκους ομολόγους, τα εγκάρδια χαμόγελα, οι δήθεν διπλωματικές συνομιλίες επίλυσης, τα τουρκικά προπαγανδιστικά σίριαλ αποχαύνωσης συνειδήσεων, οι διακρατικές μυστικές συμφωνίες υποχωρήσεων και τέλος οι κρυφές ατζέντες με την τουρκική πλευρά.
Τα θαλάσσια οικόπεδα νοτίως της Κύπρου που κρύβουν τους ανυπολόγιστους θησαυρούς υδρογονανθράκων και φυσικού αερίου είναι το έρεισμα.
Εάν είχε επιτευχθεί όταν ήταν καιρός η πολυπόθητη ένωση Ελλάδας και Κύπρου τώρα τα δεδομένα θα ήταν διαφορετικά.
Θα υπήρχε μια ενιαία υφαλοκρηπίδα και μία πανίσχυρη Ελληνική ΑΟΖ που θα στερούσε το δικαίωμα από την Τουρκία να διεκδικεί θαλάσσια οικόπεδα, (βλέπε Γαλάζια Πατρίδα) και να αποστέλλει παράνομους χάρτες δήθεν Τουρκικής υφαλοκρηπίδας στον ΟΗΕ.
Είπαμε, οι Βρετανοί πριν δεκαετίες υποχθόνια σχεδίασαν και προνόησαν, οι πολιτικοί μας τί έκαναν και τι συνεχίζουν να κάνουν για αυτό;
Η Υπέρμαχος Στρατηγός είθε να κατευθύνει το νου και την καρδιά των κυβερνώντων εις παν έργον αγαθόν και σωτήριον για την πατρίδα μας.
