Σαν σήμερα 13 Απριλίου: 13 κορίτσια συγκεντρώνονται στη γέφυρα της Αραπίτσας και ρίχνονται στον καταρράκτη της Νάουσας – Φρικαλεότητες των Τούρκων

Διαβάστε το Εορτολόγιο κάθε ημέρα από την ΕΚΚΛΗΣΙΑ Online.

Γεγονότα Σαν Σήμερα 13 Απριλίου

• 1822: Μνημείο στη γέφυρα της Αραπίτσας. Οι πολιορκημένοι από τους Τούρκους στον πύργο του Ζαφειράκη στη Νάουσα πραγματοποιούν ηρωική έξοδο. 13 κορίτσια της Νάουσας, μανάδες και παιδιά, συγκεντρώνονται στη γέφυρα της Αραπίτσας και ρίχνονται στον καταρράκτη, επαναλαμβάνοντας το χορό του Ζαλόγγου (Η Καταστροφή της Νάουσας). Προηγήθηκαν σκληρές μάχες γύρω από την πόλη καθώς και η πολιορκία της Νάουσας 15 (περίπου) ημερών από τον Τούρκο βαλή της Θεσσαλονίκης Μεχμέτ Αμπντούλ Εμπού Λουμπούτ. Ακολούθησε η εισβολή του τουρκικού στρατού στην πόλη, που προκάλεσε την ολοκληρωτική καταστροφή του οικισμού, καθώς και τη σφαγή και αιχμαλωσία του συνολικού πληθυσμού. Ο βαλής της Θεσσαλονίκης, Εμπού Λουμπούτ, ανέλαβε ο ίδιος την ηγεσία της επίθεσης εναντίον της Νάουσας, επικεφαλής 20.000 ανδρών, από τους οποίους οι μισοί τουλάχιστον ήταν τακτικός στρατός και οι υπόλοιποι άτακτοι. Την πόλη υπεράσπιζαν 4.000-5.000 επαναστάτες. Στις 26 Μαρτίου, ο Εμπού Λουμπούτ ζήτησε από τους επαναστάτες να καταθέσουν τα όπλα «ίνα τύχουν συγγνώμης», προειδοποιώντας τους ότι σε αντίθετη περίπτωση θα έχουν «πολύ δυσάρεστον τέλος». Η απάντηση των Ναουσαίων ήταν αρνητική και έτσι στις αρχές Απριλίου άρχισε η πολιορκία. Ύστερα από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες και σκληρή αντίσταση των Ναουσαίων, οι Τούρκοι καταφέρνουν να μπούν στη Νάουσα μετά από γενική επίθεση και σφοδρό κανονιοβολισμό των Ελληνικών θέσεων. Κατά τη διάρκεια των οδομαχιών οι Ναουσαίοι αντιστάθηκαν σθεναρά εναντίον των Οθωμανών. Για παράδειγμα ο οπλαρχηγός Ζώτος οχυρωμένος στην άνω πόλη, είδε τους Τούρκους να καταφθάνουν και για να μην πέσει ζωντανός στα χέρια τους, ανατίναξε την πυριτιδαποθήκη σκοτώνοντας μαζί και τους εχθρούς του. Εν τω μεταξύ η πόλη είχε μεταβληθεί σε κόλαση από τις σφαγές. Δεκατρείς, κατά την παράδοση, νέες γυναίκες έπεσαν με τα παιδιά τους στον καταρράκτη της Αράπιτσας, στη θέση Στουμπάνοι, για να μην ατιμαστούν από τους Τούρκους. Στο σημείο αυτό σήμερα έχει αναγερθεί το χάλκινο άγαλμα μιας Ναουσαίας με τα παιδιά της. Μετά το πέρας των εχθροπραξιών και την πλήρη επικράτηση των Τούρκων όσοι αιχμαλωτίστηκαν συγκεντρώθηκαν στο Κιόσκι. Έπειτα ο Εμπού Λουμπούτ, σε εφαρμογή του Ιερού Φετβά διέταξε να ξεκινήσουν οι αποκεφαλισμοί των συλληφθέντων. Οι σφαγές δεν σταμάτησαν παρά μόνο όταν κατά τη παράδοση το αποκεφαλισμένο σώμα του Νικόλαου Κοκοβίτη περπάτησε ορισμένα μέτρα. Στις εκτελέσεις έλαβαν ενεργό μέρος και 600 Εβραίοι της Θεσσαλονίκης που ακολουθούσαν τους Οθωμανούς. Οι νεκροί και οι αιχμάλωτοι, κατά τον ιστορικό Σπυρίδωνα Τρικούπη, έφτασαν τις 5.000 ενώ, κατά τον ίδιο ιστορικό, σημειώθηκαν βαρβαρότητες σε βάρος των αιχμαλώτων και των γυναικοπαίδων. Ο Στουγιαννάκης υπολογίζει τους εκτελεσμένους στο Κιόσκι Ναουσαίους στους 1.241, αντίθετα ο Βασίλης Νικολαΐδης αναφέρει πως ο αριθμός των αποκεφαλισμένων άγγιξε τους 1.500. Τη μανία των Τούρκων εναντίον των κατοίκων της Νάουσας πιστοποιεί και έγγραφο του ίδιου του Εμπού Λουμπούτ το οποίο αναφέρει: «πάνω από 2.000 Ναουσαίοι σφαγιάστηκαν ή απαγχονίστηκαν, τα παιδιά και οι σύζυγοί τους εξανδραποδίσθηκαν, οι περιουσίες τους δημεύθηκαν ενώ οι οικίες τους παραδόθηκαν στις φλόγες». Στις 7 Μαΐου 1822 ο Εμπού Λουμπούτ επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη με 400 Ναουσαίους αιχμαλώτους, κυρίως γυναίκες και παιδιά. 60 απ’ αυτούς κρεμάστηκαν στις πύλες της Θεσσαλονίκης για εκφοβισμό. Οι περισσότερες από τις γυναίκες πωλήθηκαν και οδηγήθηκαν στα χαρέμια πλούσιων Οθωμανών, ενώ άλλες θανατώθηκαν με φρικτά μαρτύρια. Αυτή τη μοίρα ειδικότερα επεφύλαξαν για τις γυναίκες των αρχηγών της επανάστασης στη Νάουσα, τη Ζαφειράκαινα και τη Μαρία Καρατάσαινα. Σύμφωνα με την πιο διαδεδομένη εκδοχή, η πρώτη χτίστηκε ζωντανή στην Αγιά Σοφία της Θεσσαλονίκης, η δεύτερη θανατώθηκε μέσα σε ένα σακί από φίδια.
• 1924: Ιδρύεται στην Αθήνα από πρόσφυγες της Κωνσταντινούπολης η Αθλητική Ένωση Κωνσταντινούπολης, που πρωταγωνιστεί στα αθλητικά δρώμενα με τα αρχικά ΑΕΚ.
• 1943: Ομαδικοί τάφοι 4.000 πολωνών πολιτών και αξιωματικών ανακαλύπτονται από τους Ναζί στο δάσος Κατίν της Ρωσίας. Οι Σοβιετικοί αρνούνται ότι ευθύνονται για τις εκτελέσεις με απτές αποδείξεις και κατηγορούν τους ναζί Γερμανούς. Η προβοκατόρικη εκδοχή του Γκέμπελς έχει ως εξής: Στη γερμανική εξουσία η εκτέλεση των Πολωνών στα περίχωρα του Σμολένσκ έγινε γνωστή στις 2 Αυγούστου 1941 από τις υποδείξεις κάποιου Μέρκουλεβ, ο οποίος βρέθηκε αιχμάλωτος των Γερμανών, όμως αυτές τις υποδείξεις δεν τις έλεγξαν. Μετά, σύμφωνα με αυτό τον ισχυρισμό, τους τάφους των Πολωνών αξιωματικών τους εντόπισαν και τους έσκαψαν το Φλεβάρη – Μάρτη του 1942 Πολωνοί στρατιώτες από τους στρατοπεδευμένους στην περιοχή του Κατίν τάγματος μηχανικού. Το έκαναν εκ νέου γνωστό στους Γερμανούς, που και πάλι «δεν ενδιαφέρθηκαν». Αρχισαν να τους «ενδιαφέρουν» μόνο μετά τη συντριβή των χιτλερικών στο Στάλινγκραντ και τη ριζική στροφή στον πόλεμο. Τότε, όπως επιβεβαιώνουν οι συνήγοροι του Χίτλερ και του Γκέμπελς, οι Γερμανοί άρχισαν «να ερευνούν» επισταμένως και στις 18 Φλεβάρη του 1943 «εντόπισαν» μερικά κοινοτάφια Πολωνών αξιωματικών. Στη συνέχεια «βρήκαν» μάρτυρες από τους κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι εννοείται ότι «επιβεβαίωσαν» πως τους Πολωνούς τους εκτέλεσαν την ανοιξη του 1940, τότε που οι Γερμανοί μόλις ολοκλήρωναν την επεξεργασία των σχεδίων τους για την επίθεση κατά της ΕΣΣΔ. Η φασιστική ηγεσία έθεσε επικεφαλής της «διεθνούς επιτροπής» για την εξέταση των πτωμάτων τον καθηγητή τους Γκέρχαρντ Μπουτς και άρχισε η θορυβώδης αντισοβιετική προπαγάνδα. Ηδη από τις 16 Μάρτη 1943 συνενώθηκε με αυτούς η πολωνική εμιγκρέδικη κυβέρνηση, που δε βρήκε το χρόνο να ζητήσει κάποιες εξηγήσεις από τη σύμμαχό τους ΕΣΣΔ, αλλά αμέσως προσχώρησε στην προπαγάνδα του Γκέμπελς, δικαιολογώντας την αισχρή συμπεριφορά της με εντυπώσεις από «τις πλουσιοπάροχες και λεπτομερείς πληροφορίες όσον αφορά τον εντοπισμό εκείνων των χιλιάδων Πολωνών αξιωματικών στο Σμολένσκ και με την κατηγορηματικότητα των διαβεβαιώσεων ότι αυτοί δολοφονήθηκαν από τη σοβιετική εξουσία την άνοιξη του 1940»! Σύμφωνα με εντολή του Αδόλφου Χίτλερ το 1939: «Οι Πολωνοί θα πρέπει να έχουν ένα μόνο αφεντικό – τον Γερμανό. Δεν μπορούν και δεν πρέπει να υπάρχουν δυο αφεντικά, γι’ αυτό θα πρέπει να εξολοθρευτούν όλοι οι εκπρόσωποι της πολωνικής διανόησης. Ακούγεται σκληρό, όμως αυτός είναι ο νόμος της ζωής». Σημαντικό ενδιαφέρον έχει το πώς οι χιτλερικοί ετοίμασαν το χειμώνα του 1943 την προβοκάτσια στο Κατίν. Εγινε με τη γερμανική σχολαστικότητα και εκ βάθρων. Ηταν επιλεγμένοι οι «απαραίτητοι» συγγραφείς, δημοσιογράφοι, ειδικοί στον τομέα της ιατροδικαστικής. Την περιοχή των βουνών Αιγών, που έως την άφιξη των κατακτητών ήταν η αγαπημένη τοποθεσία για βόλτες των κατοίκων του Σμολένσκ, οι χιτλερικοί τη μετέτρεψαν σε απαγορευμένη ζώνη. Στην αρχή της προπαγανδιστικής δράσης τους οι ναζί ενίσχυσαν τη φρούρηση, την οποία, εκτός από τους Πολωνούς, που υπηρετούσαν τη Βέρμαχτ, είχαν αναλάβει με επιτυχία και τα SS. Στο Κατίν εγκατέστησαν γερμανική ομάδα της προπαγάνδας. Ο Γκέμπελς υποδείκνυε με επιμονή στους υφισταμένους του: «Οι Γερμανοί αξιωματικοί, που θα αναλάβουν την καθοδήγηση θα πρέπει να είναι εξαιρετικά προετοιμασμένοι πολιτικά και έμπειροι άνθρωποι, ικανοί να ενεργούν με ευελιξία και βεβαιότητα. Μερικοί άνθρωποί μας πρέπει να είναι εκεί πιο πριν, έτσι ώστε όλα να είναι έτοιμα κατά την άφιξη του Ερυθρού Σταυρού και κατά τις εκταφές να μην αντιμετωπίσουν καταστάσεις που δεν αντιστοιχούν στη γραμμή μας. Θα ήταν πρόσφορο να επιλεχτεί ένα άτομο από μας και ένα ακόμη OVK, οι οποίοι ήδη από τώρα θα προετοιμάσουν λεπτό προς λεπτό το πρόγραμμα στο Κατίν». Κατά συνέπεια, ο Γκέμπελς δεν έκρυψε από τους υφισταμένους του, ότι η υπόθεση Κατίν είναι πλαστή. Στη μετακομμουνιστική Ρωσία το 1992 τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της χώρας εξαπέλυσαν επίθεση ενάντια στο Κομμουνιστικό Κόμμα με την ίδια μανία όπως και η προπαγάνδα των χιτλερικών το 1943, στην οποία ο Γκέμπελς τους εκπαίδευε. Η «εργασία πάνω στα λάθη» απαίτησε πολύ χρόνο και συνοδεύτηκε με την απόρριψη πολλών προηγούμενων ισχυρισμών των προπαγανδιστών. Ειδικά άσχημα έγιναν γι’ αυτούς τα πράγματα μετά από την εμφάνιση το 1995 του μικρού σε όγκο, αλλά γεμάτου από γεγονότα βιβλίου του Γ. Μούχιν «Η έρευνα για το Κατίν». Μεταξύ πολλών έμμεσων αποδείξεων που πιστοποιούσαν ότι η εκτέλεση των Πολωνών αξιωματικών έγινε το φθινόπωρο του 1941 από τους Γερμανούς, ο Γ. Μούχιν σημειώνει τρεις άμεσες αποδείξεις: 1) Τα συμπεράσματα των ιατροδικαστών εμπειρογνωμόνων, συμπεριλαμβάνοντας μια σειρά απ’ αυτούς, οι οποίοι το 1943 ήταν στην επιτροπή του Γερμανού καθηγητή Γ. Μπουτς, για το ότι βάσει του βαθμού της αποσύνθεσης των πτωμάτων, της κατάστασης του ιματισμού τους και άλλων σημαδιών, μέχρι τη στιγμή της εκταφής από τους χιτλερικούς, οι σκοτωμένοι ήταν θαμμένοι στη γη λιγότερο από ένα χρόνο, το πολύ 1 1/2 χρόνο. Δηλαδή, ο χρόνος της δολοφονίας τους προσδιορίζεται στο φθινόπωρο του 1941. 2) Οι σφαίρες και οι κάλυκες, που ανακαλύφθηκαν στους τάφους, είχαν διαμέτρημα 7,65 χιλιοστών και 6,35 χιλιοστών και τα χαρακτηριστικά του γερμανικού εργοστασίου παραγωγής σφαιρών «Genshovik», σε συντομογραφία «Geko», δηλαδή, παράχθηκαν στη Γερμανία. 3) Περίπου στο 20% των πτωμάτων τα χέρια δέθηκαν με σπάγκο, ο οποίος πριν από τον πόλεμο δεν παραγόταν καθόλου στην ΕΣΣΔ, αλλά παραγόταν στη Γερμανία. Μετά από δεκαετίες προσχώρησης της Ρωσίας στην αντικομμουνιστική – αντισοβιετική προπαγάνδα, για τη διευκόλυνση της διείσδυσης των ρωσικών μονοπωλίων στην Πολωνία και στις άλλες χώρες της ΕΕ. Τις τελευταίες εβδομάδες ήρθαν στο φως νέα ντοκουμέντα που αποδεικνύουν την ενοχή της ναζιστικής Γερμανίας για το έγκλημα στο Κατίν. Συγκεκριμένα, η διοίκηση της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφάλειας (FSB) του Σμολένσκ «αποχαρακτήρισε αρχειακά έγγραφα σχετικά με τα εγκλήματα που διέπραξαν οι ναζί στην περιοχή κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, μεταξύ αυτών και αρχειακά υλικά για εκτελέσεις Πολωνών και την πλαστογραφία από τις γερμανικές ειδικές υπηρεσίες της “Υπόθεσης Κατίν”». Στο παρόν σημείωμα πρέπει να αναφερθούμε στο ρόλο των σημερινών Γερμανών στην αποκαλούμενη έρευνα για τα γεγονότα στο Κατίν. Αυτός ο ρόλος είναι μόλις ορατός, αλλά σαφώς υπάρχει. Μετά από τους Πολωνούς και, για την ακρίβεια, μαζί με αυτούς οι Γερμανοί είναι η πλέον ενδιαφερόμενη πλευρά έτσι ώστε η ευθύνη για τις εκτελέσεις των Πολωνών αξιωματικών να αποδοθεί στη Σοβιετική Ενωση. Οι Γερμανοί τίποτα και σε κανένα δε συγχωρούν και ξέρουν πώς να περιμένουν να έρθει η ώρα τους.
• 1970: Ολοκληρώνεται η δίκη της αντιστασιακής οργάνωσης «Δημοκρατική Άμυνα», η οποία εξελίχθηκε σε δριμύ «κατηγορώ» κατά της Χούντας, τόσο από τους κατηγορούμενους, όσο κι από τους μάρτυρες υπεράσπισης. Μεταξύ των καταδικασθέντων: Σάκης Καράγιωργας (ισόβια), Γ. Α. Μαγκάκης (18 χρόνια), Νίκος Κωσταντόπουλος (8 χρόνια) και Χρήστος Πρωτόπαππας (8 χρόνια).
• 2000: Ο Κώστας Σημίτης ορκίζεται για τρίτη φορά πρωθυπουργός.
• 2003: Τραγωδία στα Τέμπη. 21 μαθητές από το Λύκειο Μακροχωρίου Ημαθίας χάνουν τη ζωή τους, όταν νταλίκα διεμβολίζει το τουριστικό λεωφορείο στο οποίο επιβαίνουν. Έξι άτομα θα καταδικαστούν για το δυστύχημα σε ποινές φυλάκισης από 4 έως 15 χρόνια.

Γεννήσεις Σαν Σήμερα 13 Απριλίου

• 1906: Σάμιουελ Μπέκετ. Σάμιουελ Μπέκετ, Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας. Βραβεύτηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1969. («Περιμένοντας τον Γκοντό») (Θάνατος 22 Δεκεμβρίου 1989)
• 1926: Έλλη Λαμπέτη. Έλλη Λαμπέτη, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Ελένης Λούκου, Ελληνίδα ηθοποιός. (Θάνατος 3 Σεπτεμβρίου 1983)
• 1947: Θάνος Μικρούτσικος. Θάνος Μικρούτσικος, Έλληνας συνθέτης και πολιτικός. (Θάνατος 28 Δεκεμβρίου 2019)

Θάνατοι Σαν Σήμερα 13 Απριλίου

• 1984: Διονύσης Παπαγιαννόπουλος. Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Έλληνας κωμικός ηθοποιός. (Γέννηση 12 Ιουλίου 1912)
• 2015: Εντουάρντο Γκαλεάνο. Εντουάρντο Γκαλεάνο, Ουρουγουανός συγγραφέας. (Γέννηση 3 Σεπτεμβρίου 1940)
• 2015: Γκίντερ Γκρας. Γκίντερ Γκρας, νομπελίστας Γερμανός συγγραφέας. (Γέννηση 16 Οκτωβρίου 1927)

Διαβάστε επίσης τα 501 Ονόματα Της Παναγίας.

Ποιοι Γιορτάζουν Σήμερα 13 Απριλίου

• Γερόντιος.
• Μαρτίνος, Μαρτίνη.
• Μαρτίνα, Τίνα.

Εορτολόγιο 13 Απριλίου

• Ο Άγιος Μαρτίνος ο Ομολογητής και πάπας Ρώμης.
• Ο Άγιος Ζωΐλος ο Ρωμαίος και οι λοιποί Μάρτυρες.
• Ο Άγιος Αρσένιος ο Αρχιεπίσκοπος Ελασσώνος.
• Η Αγία Θεοδοσία η βασίλισσα και Γερόντιος ο υπηρέτης της.

Δείτε στο βίντεο παρακάτω για τον βίο και το Απολυτίκιο του Αγίου Αρσενίου Ελασσώνος.

Διαβάστε επίσης την γιορτή σήμερα 13 Απριλίου: Άγιος Μαρτίνος.

Για να μαθαίνετε πρώτοι όλα τα νέα ακολουθήστε μας στα Google News.