Τσίπρας: Επιστροφή ή rebranding;

Κι όμως –
στις μέρες μας –
η σκηνή επιστρέφει πιο δυνατά από την ευθύνη.

Η παρουσίαση ενός βιβλίου –
μπορεί να μοιάζει με επιστροφή.
Αλλά η επιστροφή –
δεν μετριέται με χειροκροτήματα –
Μετριέται με το τι αλλάζει.

Και εδώ –
μπαίνει ο Αλέξης Τσίπρας.
Όχι ως πρόσωπο –
αλλά ως φαινόμενο.

ΟΤΑΝ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ – ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ.

Υπάρχει μια λεπτή γραμμή –
ανάμεσα στην αυτοκριτική
και στην αυτοπροβολή.

Μια λεπτή γραμμή –
ανάμεσα στο «επιστρέφω για να αλλάξω κάτι»
και στο «επιστρέφω για να αλλάξω την εικόνα μου».

Και το ερώτημα –
που κανείς δεν θέλει να πει δυνατά –
είναι ωμά απλό:

Τι επιστρέφει;
Ο πολιτικός;
Ή το brand;

Γιατί η πολιτική –
περνά κρίση ανθρώπων.
Αλλά το marketing –
ποτέ.

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΟΪΟΝ.

Βιβλίο –
φώτα –
πλήθος –
κάμερες.

Όλα μοιάζουν με comeback.
Αλλά η πολιτική –
δεν είναι περιοδεία.

Δεν μετριέται σε views –
Δεν μετριέται σε χειροκροτήματα –
Δεν μετριέται σε παρουσιάσεις –
Μετριέται σε συνέπειες.

Κι αν η «επιστροφή»
δεν συνοδεύεται από ευθύνη –
τότε δεν είναι επιστροφή.
Είναι ΑΝΑΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΙΚΟΝΑΣ.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ:

ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΙΚΟΝΑ – ΟΧΙ ΕΥΘΥΝΗ.

Μα η χώρα –
δεν χρειάζεται ιστορίες –
Χρειάζεται λογοδοσία.

Δεν χρειάζεται ωραία εξώφυλλα –
Χρειάζεται γενναίες απαντήσεις.

Όσοι φεύγουν –
οφείλουν να πουν γιατί έφυγαν.
Όσοι γυρίζουν –
οφείλουν να πουν τι έμαθαν.

Το βιβλίο –
δεν είναι θεσμική πράξη.
Είναι αφήγηση.

Και η αφήγηση –
όσο καλοφτιαγμένη κι αν είναι –
δεν λύνει προβλήματα.
Τα μεταμορφώνει.

Η ΧΩΡΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ REBRANDING –

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΥΘΥΝΗ.

Δεν χρειάζεται περισσότερη εικόνα –
αλλά περισσότερο βάρος.

Δεν χρειάζεται περισσότερα φώτα –
αλλά περισσότερη αλήθεια.

Γιατί το πραγματικό ερώτημα –
δεν είναι αν ο Τσίπρας γράφει καλό βιβλίο.

Το πραγματικό ερώτημα είναι:

Τι κάνει με όσα έγραψε;
Πού οδηγεί αυτή η εξομολόγηση;
Σε νέα στάση;
Ή σε νέα καμπάνια;

ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ:

ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ Ή ΘΕΛΟΥΜΕ BRANDS;

Γιατί η δημοκρατία –
δεν κινδυνεύει από τα λάθη των ηγετών.
Κινδυνεύει όταν οι ηγέτες –
γίνονται προϊόντα.

Και όταν ο πολιτικός
γίνεται εικόνα –
η κοινωνία
γίνεται καταναλωτής.

Και τότε –
η πολιτική παύει να είναι ευθύνη –
Και γίνεται επιλογή ραφιού.

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΠΟΥ ΘΑ ΚΡΙΘΕΙ –

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ –
ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ.

Το rebranding –
κερδίζει εντυπώσεις.
Η πολιτική –
κερδίζει την ιστορία.

Και η ιστορία –
δεν γράφεται με φιέστες.
Γράφεται με ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ.

ΤΣΙΠΡΑΣ –
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ Ή ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ;

Η απάντηση δεν θα δοθεί
ούτε στη σκηνή –
ούτε στο βιβλιοπωλείο –
ούτε στο χειροκρότημα.

Θα δοθεί εκεί όπου κρίνονται όλα:

ΣΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ.

Και όταν φτάσει εκείνη η στιγμή –
η Ιστορία δεν θα κοιτάξει το βιβλίο.

Θα κοιτάξει τον άνθρωπο
που το υπέγραψε.

* Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.