Χρίστος Χαλικιάς: Ο προσωπικός αριθμός και η απρόσωπη εποχή – «Μην ανησυχείς», του λένε, «είναι για το καλό σου»

Έτσι δεν αρχίζουν όλες οι σιωπηλές κατοχές;
Όχι με τανκς, αλλά με εφαρμογές.
Όχι με σφαίρες, αλλά με “όρους χρήσης” που κανείς δεν διάβασε.

Μας ποτίζουν την ευκολία σαν κρασί –
μα είναι κρασί πνευματικά νοθευμένο.
Το πίνουμε αμέριμνα και λέμε «στην υγειά μας».
Μόνο που δεν ρωτήσαμε ποτέ ποιος σήκωσε πρώτος το ποτήρι.

Ο “Προσωπικός Αριθμός”…
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ;
Ή το πιο απρόσωπο μέτρο που γνώρισε ποτέ ο άνθρωπος;
Γιατί δεν βλέπει το πρόσωπο – βλέπει το νούμερο.
Και κάθε φορά που ο άνθρωπος μικραίνει σ’ έναν αριθμό,
ο Θεός τραβιέται λίγο πιο πίσω.
Γιατί ο Θεός αναγνωρίζει ονόματα, όχι κωδικούς.

Δεν είμαστε εναντίον της προόδου.
Μα κάθε πρόοδος που ξεχνά τον άνθρωπο,
γίνεται οπισθοχώρηση της ψυχής.

Αυτό που χάνεται δεν είναι η γραφειοκρατία –
είναι η ιερότητα του προσώπου.
Το “κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν”
αντικαθίσταται από ένα QR code.
Και κανένα QR δεν σώζει ψυχή.

Η Ελλάδα έχει ξαναδει αριθμούς να παρελαύνουν:
στα μητρώα, στα στρατόπεδα, στα χαρτιά της Κατοχής.
Και κάθε φορά που σώθηκε,
ήταν γιατί ένας άνθρωπος είπε “ΦΤΑΝΕΙ!”.
Όχι με μίσος – με πίστη.
Όχι με κραυγή – με αλήθεια.

Σήμερα δεν μας ζητούν να πιστέψουμε.
Μας ζητούν να συνηθίσουμε.
Να σιωπήσουμε.
Να υπογράψουμε.
Να χωρέσουμε οικειοθελώς σ’ ένα τακτοποιημένο χάος.

Μα ο Θεός δεν αριθμεί τα παιδιά Του.
Τα γνωρίζει με το όνομά τους.
Κι αυτό το όνομα δεν μπαίνει σε βάση δεδομένων.
Δεν το χειρίζεται κανένας server.
Γιατί είναι γραμμένο στον Ουρανό.

Αν θέλετε να ξέρετε τι είναι ο ΠΑ –
δεν είναι πρόοδος.
Είναι πρόβα.
Πρόβα για έναν κόσμο χωρίς πρόσωπο,
χωρίς σταυρό,
χωρίς ψυχή.

Κι όταν όλα γίνουν εύκολα,
τότε θα ’χει χαθεί ό,τι ήταν αληθινό.

Κι εκεί,
όποιος παραμείνει άνθρωπος,
θα είναι ήδη επαναστάτης του φωτός.

Η ειρωνεία περνά – ο Λόγος μένει.
Ο αριθμός είναι το νέο είδωλο.
ΚΙ ΕΜΕΙΣ;
Ή θα μιλήσουμε τώρα –
ή θα σωπάσουμε για πάντα μέσα του.

*Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος