ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΑΛΙΚΙΑΣ: Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΧΤΥΠΗΣΕ ΜΙΑ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ – ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ! ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΜΙΑ ΝΕΚΡΗ ΚΑΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΕΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΠΙΟ ΣΚΛΗΡΟ ΤΡΟΠΟ ΟΤΙ ΟΤΑΝ Η ΒΙΑ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ – ΑΙΜΟΡΡΑΓΕΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ

Μια έκρηξη.
Μια νεκρή γυναίκα.
Τραυματίες.

Και μια πόλη –
που είδε τον τρόμο –
να ανεβαίνει –
μέχρι τον όροφο.

Στη Θεσσαλονίκη –
δεν έσπασαν μόνο –
τζάμια.

Δεν μαύρισαν μόνο –
τοίχοι.

Δεν άνοιξαν μόνο –
πληγές σε μια πολυκατοικία.

Άνοιξε –
μια πληγή –
στην ίδια την κοινωνία.

Γιατί από τη στιγμή –
που η τρομοκρατία –
δεν χτυπά ένα γραφείο –
ένα κόμμα –
ένα σύνθημα –
αλλά μια πολυκατοικία –

δεν μιλάμε πια –
για «μήνυμα».

Μιλάμε –
για εκτροπή.

Μιλάμε –
για τύφλωση.

Μιλάμε –
για τη στιγμή –
που ο τρόμος –
ξεφεύγει από το περιθώριο –
και μπαίνει –
στην καθημερινότητα.

Στο σπίτι.
Στην είσοδο.
Στο ασανσέρ.
Στο διαμέρισμα.

Εκεί όπου ο άνθρωπος –
θέλει να πιστεύει –
ότι είναι ασφαλής.

Κι όμως –
δεν ήταν.

Και αυτό είναι –
το πιο εφιαλτικό.

Όχι μόνο η έκρηξη.
Όχι μόνο ο θάνατος.
Όχι μόνο οι τραυματίες.

Αλλά η βεβαιότητα –
ότι κάποιοι αποφάσισαν –
πως το σπίτι του άλλου –
μπορεί να γίνει πεδίο πολέμου.

Πως η πολυκατοικία –
μπορεί να γίνει στόχος.

Πως ο φόβος –
μπορεί να σταθεί –
έξω από την πόρτα σου.

Και τότε –
δεν μιλάμε πια –
για πολιτική βία.

Μιλάμε –
για κοινωνική αποσύνθεση.

Για ηθική χρεοκοπία.

Για μια αρρώστια –
που δεν απειλεί μόνο πρόσωπα –
αλλά το ίδιο το νεύρο της κοινωνίας.

Γιατί όταν μια γυναίκα –
χάνει τη ζωή της –
και άνθρωποι τραυματίζονται –
μέσα στον χώρο όπου ζουν –
δεν υπάρχει ιδεολογία –
που να ξεπλένει το αίμα.

Δεν υπάρχει σύνθημα –
που να καθαρίζει τα συντρίμμια.

Δεν υπάρχει «ναι μεν, αλλά» –
που να μικραίνει το έγκλημα.

Υπάρχει μόνο –
η γυμνή αλήθεια.

Ότι η τρομοκρατία –
όταν φτάνει στα σπίτια –
δεν εκφοβίζει μόνο.

ΔΙΑΛΥΕΙ.
ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΖΕΙ.
ΕΞΕΥΤΕΛΙΖΕΙ.

Και αφήνει πίσω της –
όχι απλώς φόβο –
αλλά το αίσθημα –
ότι τίποτα δεν είναι πια ιερό.

Ούτε η ζωή.
Ούτε η κατοικία.
Ούτε η ειρήνη του ανθρώπου –
μέσα στους τέσσερις τοίχους του.

Και τότε –
η σιωπή –
δεν είναι ψυχραιμία.

Είναι συνενοχή.

Και η σχετικοποίηση –
δεν είναι ανάλυση.

ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ.

Η Θεσσαλονίκη –
δεν μετρά μόνο –
μια νεκρή και τραυματίες.

Μετρά τη στιγμή –
που ο τρόμος –
χτύπησε κουδούνι.

Και μπήκε μέσα.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ –
ΔΕΝ ΧΤΥΠΗΣΕ ΜΙΑ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ.

ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ.

ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ.

ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ.

Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι
καλλιτέχνης, συγγραφέας και αγιογράφος