ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΑΛΙΚΙΑΣ: ΔΟΛΩΜΑΤΑ ΘΑΝΑΤΟΥ - 21 ΖΩΕΣ - ΚΑΙ Η ΒΙΑ ΠΟΥ ΠΑΓΙΩΝΕΤΑΙ. Του Χρίστου Χαλικιά. Η μαζική δηλητηρίαση ζώων στον Βάβδο Χαλκιδικής δεν είναι μεμονωμένο συμβάν - είναι ένδειξη ενός φαινομένου που επαναλαμβάνεται και ριζώνει.
Δεν πρόκειται για μια είδηση που περνά.
Είναι ένα γεγονός που επιμένει.
Είκοσι μία ζωές χάθηκαν –
σκυλιά –
ενήλικα και κουτάβια –
όχι από αμέλεια –
αλλά από ενέργεια που σχεδιάστηκε.
Και όταν κάτι σχεδιάζεται –
δεν ανήκει στην τύχη.
Ανήκει στην ΕΠΙΛΟΓΗ.
Η εξόντωση με δηλητηριασμένα δολώματα –
δεν είναι μεμονωμένη εκτροπή.
Είναι ΜΟΤΙΒΟ.
Ένα μοτίβο που επανέρχεται –
σε διαφορετικούς τόπους –
με την ίδια λογική –
και την ίδια ΣΙΩΠΗ γύρω του.
Γιατί αυτό που δεν αντιμετωπίζεται –
δεν εξαφανίζεται.
ΕΓΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ.
Και όσο εγκαθίσταται –
μετατοπίζει το ΟΡΙΟ.
Αυτό που χθες θα προκαλούσε αντίδραση –
σήμερα καταγράφεται.
Και αύριο –
ενδέχεται να μην καταγράφεται καν.
Εδώ βρίσκεται το ΚΡΙΣΙΜΟ ΣΗΜΕΙΟ.
Όχι μόνο στην πράξη –
αλλά στην ΑΝΟΧΗ που τη συνοδεύει.
Γιατί η ΑΝΟΧΗ δεν είναι απουσία θέσης.
Είναι ΣΥΝΘΗΚΗ.
Και κάθε συνθήκη-
διαμορφώνει ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.
Ένα περιβάλλον στο οποίο –
τέτοιες ενέργειες βρίσκουν χώρο.
Χωρίς εμπόδιο.
Χωρίς κόστος.
Χωρίς συνέπεια.
Και τότε –
το ζήτημα δεν αφορά μόνο το παρόν γεγονός.
Αφορά τη ΣΥΝΕΧΕΙΑ.
Αφορά το αν αυτό που συνέβη –
θα θεωρηθεί εξαίρεση –
ή θα ενταχθεί σιωπηλά –
σε μια νέα ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ.
Γιατί όταν το όριο δεν προστατεύεται –
παύει να υφίσταται.
Και στη θέση του –
παραμένει ένα ΚΕΝΟ.
Ένα κενό που δεν είναι ουδέτερο.
Είναι το σημείο –
από το οποίο ξεκινά η επόμενη ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ.
Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.
