ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΑΛΙΚΙΑΣ: «ΑΔΙΣΤΑΚΤΕΣ – ΒΡΩΜΙΚΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ» – Η ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ ΠΕΡΝΑ ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ – Οι δηλώσεις Κωνσταντοπούλου μετατρέπουν τη διαδικασία σε ευθεία αντιπαράθεση με την εξουσία

Δεν είναι απλώς μια δήλωση.
Είναι – ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου –
δεν περιέγραψε μια κατάσταση.
ΤΗΝ ΕΞΕΘΕΣΕ.

«Αδίστακτες –
βρώμικες εξουσίες».

Λέξεις βαριές –
Λέξεις που δεν αφήνουν περιθώριο παρερμηνείας –
Λέξεις που μετακινούν το πεδίο.

Γιατί από αυτή τη στιγμή –
η δίκη των Τεμπών
παύει να είναι μόνο ποινική διαδικασία.

Γίνεται – ΜΕΤΩΠΟ.

Μέτωπο-
ανάμεσα σε εκδοχές.
Ανάμεσα σε αφηγήσεις –
Ανάμεσα σε αυτό που παρουσιάζεται –
και σε αυτό που αμφισβητείται.

Γιατί όταν ένας συνήγορος θυμάτων
μιλά για «βρώμικες εξουσίες» –
δεν απευθύνεται μόνο στο δικαστήριο.

Απευθύνεται – στην κοινωνία.

Και αυτό –
είναι το σημείο καμπής.

Η διαδικασία –
βγαίνει από τα όρια της αίθουσας.
Και μπαίνει – στο πεδίο της πολιτικής.

Η Δικαιοσύνη –
δεν λειτουργεί σε κενό.
Λειτουργεί μέσα σε συνθήκες –

Μέσα σε ισορροπίες –
Μέσα σε εμπιστοσύνη –

Και όταν αυτή η εμπιστοσύνη
αμφισβητείται –
η δίκη
αλλάζει χαρακτήρα.

Δεν είναι πια μόνο
αναζήτηση ευθυνών.
Είναι – δοκιμασία θεσμών.

ΕΔΩ –
ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ:

Όχι στις λέξεις –
Αλλά σε αυτό που αποκαλύπτουν.

Γιατί η φράση
«βρώμικες εξουσίες»
δεν είναι υπερβολή.

Είναι – αμφισβήτηση.

Αμφισβήτηση της καθαρότητας της διαδικασίας –
Αμφισβήτηση της ισορροπίας –
Αμφισβήτηση της ίδιας της λειτουργίας.

Και όταν η αμφισβήτηση
μπαίνει στο κέντρο –
η δίκη
δεν εξελίσσεται απλώς.

ΚΡΙΝΕΤΑΙ.

Και μαζί της –
κρίνεται και κάτι ακόμη:

Η ικανότητα του συστήματος
να πείσει.

Γιατί σε μια τέτοια υπόθεση –
δεν αρκεί να αποδοθεί Δικαιοσύνη.

Πρέπει – να φανεί.

ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ –
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΦΑΣΗ.

ΕΙΝΑΙ –
Η ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΤΗΣ.

Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.