ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ – ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ! 25 ΧΡΟΝΙΑ ΕΡΓΟ – ΠΑΤΗΡ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ – Με αφορμή όσα δηλώθηκαν δημόσια

Είκοσι πέντε χρόνια.

Και μετά – στον τοίχο.

Χωρίς να ακουστεί –

Με κατασκευασμένα στοιχεία –

όπως δηλώνει.

Όχι κρίση – ΔΙΑΠΟΜΠΕΥΣΗ.

Ο Πατήρ Αντώνιος Παπανικολάου μιλά –

Και λέει το βαρύτερο:

ΠΑΙΔΙΑ – ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ.

Όχι ως πρόσωπα –

Ως εργαλεία.

Παιδιά – που στάλθηκαν με χαρτί.

Παιδιά – με βαριά ιστορία.

Παιδιά – για να στηθεί ΣΚΕΥΩΡΙΑ –

Λέει κι αυτό:

ΥΠΗΡΞΑΝ – ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ.

ΥΠΗΡΞΑΝ – ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ.

ΥΠΗΡΞΑΝ – ΧΡΗΜΑΤΑ.

Και; –

ΣΙΩΠΗ.

Όχι αδυναμία –

ΕΠΙΛΟΓΗ.

Όταν τελειώνουν όλα και δεν ακούγεσαι – η παραμονή – γίνεται συνενοχή.

Γι’ αυτό –

ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ.

Όχι φυγή –

ΚΑΤΗΓΟΡΩ.

Και το χτύπημα – δεν ήταν στο πρόσωπο. Ήταν – στο ΕΡΓΟ.

Πνευματικό –

Εκπαιδευτικό –

Κοινωνικό –

Χτισμένο με αυτοθυσία.

Και σήμερα;

ΠΑΙΔΙΑ – ΠΙΣΩ.

ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑ –

Αυτό είναι – το τίμημα.

Ο ίδιος λέει:

Δίνει – ΑΓΩΝΑ.

Αφήνει την ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΛΠΙΔΑ – ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ.

Γιατί το καλό –

βγαίνει ακόμη κι από το – ΠΟΛΥ ΟΔΥΝΗΡΟ.

Εδώ –

δεν έχουμε ιστορία.

Έχουμε ΔΗΛΩΣΗ –

Και η δήλωση λέει:

ΔΙΑΠΟΜΠΕΥΣΗ –

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΤΗΓΟΡΩ.

Και μένει –

Όχι ως άποψη –

Ως ίχνος.

Ό,τι ειπώθηκε – ειπώθηκε δημόσια.

Και ό,τι ειπώθηκε –
αποκόπηκε από τον ομιλητή του.
Δεν του ανήκει πια –
Πέρασε στο κοινό φως –
Πέρασε στον χρόνο –

Και ο χρόνος –
δεν διαλέγεται.
Δεν υπερασπίζεται –
Δεν παρηγορεί –
Δεν σβήνει –
Δεν διορθώνει.

ΧΑΡΑΣΣΕΙ.

Και ό,τι χαράχτηκε –
μένει.

Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.