ΑΝΑΙΡΕΣΗ! Με αφορμή την εξόδιο ακολουθία της 19χρονης Μυρτώς – όταν η απώλεια παύει να είναι είδηση και γίνεται συνθήκη

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΩΛΕΙΑ –

ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΙΡΕΣΗ.

Όχι ενός προσώπου μόνο –
αλλά μιας ολόκληρης τάξης.

Εκεί όπου η συνέχεια θεωρείται δεδομένη –
παρεμβάλλεται το απόλυτο.

Και τίποτα δεν παραμένει όπως πριν.

Ένα κινητό –
που δεν θα ξαναχτυπήσει –
ενώ όλοι περιμένουν ακόμα.

Μια μετατόπιση –
που δεν απορροφάται –
ούτε εξομαλύνεται.

Ένα όνομα –
που μέχρι χθες καθόριζε ρυθμό –
και τώρα –
ορίζει ΕΛΛΕΙΜΜΑ.

Ένα πέρασμα –
από τη συνέχεια –
στην ασυνέχεια –
χωρίς ενδιάμεσο.

Και εκεί –
η γλώσσα –
υποχωρεί.

Υστερεί.

Γιατί αυτό που συνέβη –
δεν εντάσσεται.

Δεν αφομοιώνεται.
Δεν εξηγείται.

Παραμένει εκτεθειμένο –
ως κατάλυση –
ως αποστέρηση –
ως ακύρωση.

Και μέσα σε αυτή τη συνθήκη –
διαταράσσεται η τάξη.

Αποδιοργανώνεται το αυτονόητο.
Ακυρώνεται η βεβαιότητα.

Όταν εκκενώνεται ο πυρήνας –
τίποτα δεν συγκρατείται –
όπως πριν.

Ούτε η συνοχή –

ούτε η αναφορά –

ούτε η ίδια η αίσθηση σταθερότητας.

Και τότε –
δεν αναζητείται απάντηση.

Τίθεται όριο.

Ένα όριο –
που δεν εξωραΐζεται –
δεν μετατίθεται –
δεν ανακαλείται.

Παραμένει.

Ως καταγραφή –

ως χάραξη –

ως θέση.

Και εκεί –

η κοινωνία –

δεν καλείται να σχολιάσει.

Καλείται να σταθεί.

Όχι με ερμηνείες –
οι ερμηνείες υστερούν.

Με θέση.
Με ευθύνη.
Με επίγνωση.

Χωρίς επιστροφή –
μόνο οριοθέτηση.

Και αυτή η οριοθέτηση –
δεν λύνει.

Δηλώνει –
και επιβάλλει.

ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ.

Και κάπου –
ένα φως –
που έμεινε αναμμένο –

χωρίς λόγο.

Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.