ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΤΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ.

1. Η φυλάκιση. Ήταν είδος φοβερού βασανιστηρίου διότι η διαβίωση μέσα σ’ αυτές ήταν μαρτυρική. Το σκοτάδι ήταν ψηλαφητό. Η θερμότητα ήταν μεγάλη, λόγω του μεγάλου συνωστισμού των κρατουμένων και της ελλείψεως οιουδήποτε αερισμού, πράγμα που δημιουργούσε ισχυρή δυσοσμία. Δεν εδίδετο ούτε τροφή, ούτε ύδωρ. Το φοβερώτερο όργανο του μαρτυρίου της φυλακής ήταν το λεγόμενο «κολαστήριον ξύλον» ή «νέρβος», το οποίο προσηλωμένο στο έδαφος είχε δύο οπές, εντός των οποίων ετίθεντο οι πόδες των κρατουμένων.

2. Η μαστίγωση. Εγίνετο διά κτυπημάτων αλλεπαλλήλων και ισχυρών κατά του γυμνωμένου ή ημιγύμνου σώματος του μάρτυρος με μαστίγιο που είχε πολλούς ιμάντες στο άκρο των οποίων ήσαν προσδεδεμένα τεμάχια μολύβδου ή σιδηρές άκανθες. Από τη μαστίγωση εδημιουργούντο πληγές και εφαίνοντο όχι μόνο οι φλέβες, οι αρτηρίες ή τα οστά, αλλά η διάταξη των μυών και ακόμη τα σπλάγχνα του βασανιζομένου.

3. Οι αναρτήσεις. Με σχοινί ανηρτώντο υψηλά από το ένα χέρι ή το ένα πόδι, ώστε το βάρος όλου του σώματος προξενούσε φοβερούς πόνους. Τις γυναίκες τις αναρτούσαν γυμνές διά να τις προσβάλουν.

4. Η κατάξανση των σαρκών εγίνετο όχι μόνο διά της μαστιγώσεως αλλά και με ειδικά σιδερένια όργανα που είχαν προεξοχές σαν νύχια. Οι ξυστήρες αυτοί αφαιρούσαν ολόκληρα τεμάχια σαρκός του μάρτυρος. Ακολουθούσαν και άλλα είδη μαρτυρίου. Εις τα άκρα των δακτύλων κάτω από τα νύχια επήγνυαν οξείς καλάμους ή χάλκινες λεπίδες. Σε άλλους επέχεαν στην ράχη πυρακτωμένο μολύβι.

5. Οι στρεβλώσεις των χειρών ή των ποδών διά των οποίων ο πόνος ήρχετο ολίγον κατ’ ολίγον. Ύστερα άνοιγαν τα πόδια διά μαγγάνου μέχρι να σπάσουν.

6. Ο διαμελισμός. Συνέκαμπταν τις κορυφές δύο δένδρων εις τα άκρα των οποίων προσεδένοντο τα κάτω άκρα του μάρτυρος. Ύστερα απελευθέρωναν τις κορυφές με αποτέλεσμα καθώς με ορμή ήρχοντο στη φυσική τους θέση διεμέλιζαν οικτρά τον μάρτυρα.

7. Ακρωτηριασμοί. Έκοβαν το ένα ή και τα δύο πόδια διά να μένουν διά βίου ανάπηροι. Επίσης σε άλλους έκοβαν τα χέρια, τα αυτιά, τη μύτη, την γλώσσα. Έβγαζαν τα μάτια με ξίφος που επήγνυαν εντός του οφθαλμού και εβύθιζαν πυρακτωμένο σίδηρο στην οπή.

8. Έκτηξη των σαρκών και ακρωτηριασμός. Εις τα πόδια του μάρτυρος προσέθεταν λινά πανιά εμβαπτισμένα στο λάδι. Ύστερα άναβαν τα πανιά και η φλόγα μετέδιδε τη φωτιά στις σάρκες και στα οστά, τα οποία άρχιζαν να λυώνουν, όπως το κερί και να στάζουν το λίπος. Οι πόνοι του μάρτυρος ήταν αφόρητοι.

9. Η εξορία εις καταναγκαστικά έργα. Οι καταδικάζοντες τους μάρτυρες σε εξορία και καταναγκαστικά έργα δεν ενδιεφέροντο διά εργασία, αλλά διά την κάκωση και ταλαιπωρία και εξάντληση του μάρτυρος. Η ταλαιπωρία ήταν μεγάλη διότι οι καταδικαζόμενοι εις καταναγκαστικά έργα χριστιανοί, γέροντες ή νέοι, μόλις είχαν εξέλθη από τα τρομερά βασανιστήρια της ανακρίσεως, γεμάτοι πληγές και εγκαύματα, χωλοί ή ανάπηροι, τυφλοί και ακρωτηριασμένοι. Σε τέτοια κατάσταση υπό συνοδείαν βαναύσων στρατιωτών έπρεπε να βαδίσουν επί ημέρες και εβδομάδες διά μέσου ερήμων εκτάσεων υπό δυσβάστακτο ψύχος ή αφόρητο καύσωνα μέχρις ότου άνευ τροφής ή άλλης περιθάλψεως καταλήξουν εις το ορυχείο όπου θα επεβάλλετο η εξαντλητική εργασία. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς τους καταδίκους παρέδιδαν εκεί το πνεύμα.

10. Σε περίπτωση που η καταδικαστική απόφαση ώριζε τον θάνατο του μάρτυρος, όπως και στα βασανιστήρια υπήρχε ολόκληρη διαβάθμιση όσον αφορά εις τον τρόπο της θανατικής εκτελέσεως: α) Αποκοπή της κεφαλής διά ξίφους, ή μαχαίρας, ή πελέκεως. β) Απαγχονισμός. γ) Λιθοβολισμός. δ) Πυγμαχία. ε) Απόψυξη. στ) Οβελισμός. ζ) Αιμοβόρα θηρία. η) Σταύρωση. θ) Διά πυρός θανάτωση. ι) Εντός λέβητος. ια) Επί πυρακτωμένης εσχάρας.

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.