Είμαι η Σεβαστή Ντρη του Κωνσταντίνου, κάτοικος Καλύμνου…

Το 1970 είχα αρρωστήσει με πολύ πυρετό, χωρίς να μπορέσουν οι ιατροί να βρουν τι είχα.

Ζητούσα βοήθεια.

Παρακαλούσα τους αγίους. Ο πόνος μου ήτο μεγάλος, διπλούς, διότι είχα και εξ (6) παιδιά.

Η αρρώστια μου κράτησε περίπου 10 μέρες.

Παρακαλούσα τον άγιο Παντελεήμονα, τους αγίους Αναργύρους.

Ένα βράδυ θυμήθηκα τον γέροντα, τον π. Σάββα [τον άγιο Σάββα της Καλύμνου].

«Ε, γέροντα πλιο [πλέον, πια], έλα και συ πλιο, βοήθησέ με. Τόσην φαμίλια έχω να μην καθήσω στο κρεβάτι».

Ε τόπα με την καρδιά μου.

«Ε, έλα πλιο γέροντα. Με ξέρεις πλιο, έλα».

Κοιμήθηκα εις τας 11.

Μόλις έκλεισα τα μάτια μου, νάτος γελαστός:

«Ε, τελευταίον μου θυμήθηκες εμένα. Για κάνε το κεφάλι σου κάτω».

Με εσταύρωσε:

«Ε, σήκω επάνω, σήκω επάνω».

Ξύπνησα αμέσως. Γύρισα να τον δω. Εγώ ούτε πυρετό ούτε τίποτε.

Έγινα καλά σαν να μην είχα αρρωστήσει.

Από το βιβλίο ο «Άγιος Σάββας ο Νέος ο εν Καλύμνω, έκδοση Ορθοδόξου Ιδρύματος «Ο Απόστολος Βαρνάβας».

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.