Έφυγε από τη ζωή ο ιερέας π. Χριστόφορος Λάνι από το Λάμποβο Αργυροκάστρου. Του π. Ηλία Μάκου. Ο ιερέας π. Χριστόφορος Λάνι από το χωριό Λάμποβο Αργυροκάστρου, που ήταν και τόπος καταγωγής των μεγάλων ευεργετών Ευάγγελου και Κωνσταντίνου Ζάππα, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 72 ετών, αφού υπηρέτησε με ευσυνειδησία την Εκκλησία του Χριστού.

Στα χρόνια του αθεϊστικού καθεστώτος σπούδασε και στη συνέχεια δούλεψε ως οικονομολόγος, ενώ μετά το άνοιγμα των συνόρων ήρθε στο Βόλο για δουλειά.

Αποφάσισε, όμως, να επιστρέψει το 2002 στη γενέθλια γη με πρόθεση και διάθεση να ενταχθεί ως ιερωμένος στο σώμα της Εκκλησίας και να συνεισφέρει στο αναδημιουργικό και αναγεννητικό έργο του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου.

Ακολουθώντας την προτροπή του Μακαριωτάτου, ο οποίος επιθυμεί οι κληρικοί να έχουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη θεολογική και εκκλησιαστική κατάρτιση, φοίτησε στη Θεολογική Ακαδημία Δυρραχίου, απ’ όπου αποφοίτησε.

Χειροτονήθηκε διάκονος από τον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο και ιερέας από τον Μητροπολίτη Αργυροκάστρου Δημήτριο.

Ο Σεβασμιώτατος παρέστη και προεξήρχε στη νεκρώσιμη ακολουθία του π. Χριστοφόρου, που τελέστηκε στο χωριό Μεγάλο Λάμποβο των Ζαππαίων.

Μιλώντας τόνισε ότι ο αλησμόνητος ιερέας «ανανέωσε, μέσα από την πίστη, την ελπίδα σε δύσβατα μέρη, όπου οι εναπομείναντες πιστοί ήταν λίγοι και οι οικονομικές ευκαιρίες περιορισμένες».

Ο αξέχαστος π. Χριστόφορος, μέσα σε δύσκολες κοινωνικές συνθήκες, έκανε το καθήκον του, έκανε ό,τι εξαρτώνταν από αυτόν.

Τα πάρα πέρα τα εμπιστευόταν στον Θεό και ήταν πάντα ήρεμος. Είχε μάθει να στηρίζεται στον Κύριο και να συνδέει τα ανθρώπινα με την πανίσχυρη δύναμη Εκείνου.

Στην Θεία Πρόνοια ανέθετε και τα προβλήματά του, και τα προβλήματα των άλλων, και ένιωθε έτσι ασφαλής.

Ήταν προνοητικός και τον απασχολούσαν οι ανθρώπινες αδυναμίες και η κατιούσα κατάσταση της κοινωνίας, όμως με τις διόπτρες της πίστης έβλεπε το μέλλον με αισιοδοξία.

Διατηρούσε ακμαίες τις ψυχικές του δυνάμεις, πλήρης τη διαύγεια του νου του και αναπτερωμένη την όρεξή του για ποιμαντική εργασία και δράση και δημιουργία.

Έτσι πορεύτηκε. Άφησε το σκεπτικισμό και τις αμφιβολίες και διέπλευσε επιτυχώς το πολυκύμαντο πέλαγος της ζωής.

Έστω και αν εγείρονταν απειλητικά τα κύματα του βίου, πίστευε ακράδαντα ότι κυβερνήτης του σκάφους της ζωής είναι ο στοργικός ουράνιος Πατέρας.

Και την εμπιστοσύνη του αυτή την εκδήλωνε στις ωραίες πράξεις του.

Ένιωθε τον Θεό να μεριμνά για τους ανθρώπους και έκανε και αυτός το ίδιο. Δεν έμενε αδιάφορος στους πόνους και στα βάσανα των άλλων, δεν κώφευε στους στεναγμούς και στις ανάγκες και στα προβλήματά τους.

Είχε συνειδητοποιήσει, μέσα στην απλότητά του ότι η Πρόνοια του Θεού δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Την αισθανόταν και τη βίωνε ως απτή, ζωντανή και χειροπιστή πραγματικότητα.

Είχε ως βασικό του τρόπο ζωής το:

Κύριος ποιμαίνει με και ουδέν με υστερήσει.

πάτερ Ηλίας Μάκος

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.