ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΑΛΙΚΙΑΣ: ΔΕΝ ΕΣΠΑΣΑΝ ΑΠΛΩΣ ΤΑ ΓΥΑΛΙΑ ΤΟΥ ΚΑΒΑΦΗ - ΧΤΥΠΗΣΑΝ ΜΙΑ ΜΝΗΜΗ ΠΟΥ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ. Ο ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΟΥ - Η ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ - ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΜΙΑΣ ΠΟΛΗΣ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ. Του Χρίστου Χαλικιά.
Δεν είναι όλα τα αγάλματα μέταλλο και πέτρα.
Κάποια κουβαλούν – μνήμη.
Γλώσσα.
Ιστορία.
Το αποτύπωμα ενός πολιτισμού – που επιβιώνει μέσα στον χρόνο.
Και όταν ένα χέρι βανδαλίζει το άγαλμα του Κωνσταντίνου Καβάφη στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου –
δεν σπάει απλώς ένα κομμάτι από τα γυαλιά ενός γλυπτού.
Σπάει – έστω συμβολικά –
κάτι από τον σεβασμό μιας κοινωνίας απέναντι στην ίδια της τη μνήμη.
Ο Καβάφης δεν είναι απλώς ένας ποιητής.
Είναι – μια φωνή που ταξίδεψε πέρα από την Ελλάδα.
Ένας άνθρωπος που μίλησε για τη μοναξιά – την ιστορία – την παρακμή – την επιθυμία – και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια – με τρόπο σχεδόν διαχρονικό.
Και γι’ αυτό τέτοιες εικόνες προκαλούν κάτι περισσότερο από θυμό.
Προκαλούν – θλίψη.
Τη θλίψη μιας πόλης – που βλέπει συχνά τα σύμβολά της να αντιμετωπίζονται σαν κάτι αναλώσιμο.
Οι βανδαλισμοί δεν καταστρέφουν μόνο αντικείμενα.
Φανερώνουν – και μια βαθύτερη κοινωνική φθορά.
Τη στιγμή όπου ο δημόσιος χώρος παύει να θεωρείται κοινή πολιτιστική κληρονομιά –
και μετατρέπεται σε χώρο αδιαφορίας – εκτόνωσης – και απαξίωσης.
Και όμως –
μέσα σε αυτή την εικόνα – υπήρξε και κάτι ελπιδοφόρο.
Η άμεση αποκατάσταση του αγάλματος.
Η γρήγορη αντίδραση.
Η υπενθύμιση – ότι ακόμη υπάρχουν άνθρωποι που αντιλαμβάνονται πως τα μνημεία μιας πόλης δεν είναι διακοσμητικά αντικείμενα.
Είναι – κομμάτια της συλλογικής της ψυχής.
Γιατί μια πόλη χωρίς μνήμη –
είναι μια πόλη που αρχίζει σιγά σιγά να χάνει τον εαυτό της.
Και εκεί –
βρίσκεται το πραγματικό βάρος αυτής της ιστορίας –
ότι ο πολιτισμός δεν προστατεύεται μόνο στα μουσεία – ή στα βιβλία.
Προστατεύεται καθημερινά –
στον τρόπο που μια κοινωνία αντιμετωπίζει τα πρόσωπα – τα σύμβολα – και τις φωνές που τη διαμόρφωσαν.
Και ο Καβάφης δεν ανήκει μόνο στην Αθήνα.
Δεν ανήκει μόνο στην Αλεξάνδρεια.
Ανήκει –
στη μνήμη όλων όσοι ακόμη πιστεύουν – ότι η ποίηση μπορεί να κρατήσει έναν πολιτισμό όρθιο.
ΚΑΠΟΙΕΣ ΠΟΛΕΙΣ –
ΔΕΝ ΧΑΝΟΥΝ ΠΡΩΤΑ – ΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΟΥΣ.
ΧΑΝΟΥΝ –
ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΟ –
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ –
ΠΟΥ ΤΙΣ ΚΡΑΤΟΥΣΕ ΖΩΝΤΑΝΕΣ.
Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι
καλλιτέχνης, συγγραφέας και αγιογράφος.
