Στην πρώτη Εκκλησία ο νηπιοβαπτισμος δεν ηταν η επικρατούσα συνήθεια. Υπηρχε δοκιμασια, κατηχουμενοι κλπ
Ο μόνος λόγος που επεκράτησε ο νηπιοβαπτισμός στην Εκκλησια ήταν η πρόκριση της Θειας Κοινωνιας εναντι του Βαπτισματος. Από τον 5ο αιωνα οι χριστιανοί ηταν η πλειοψηφία, τα παιδια μεγάλωναν σε χριστιανικές οικογένειες και μπορουσε η Εκκλησια να εμπιστευθει τα νηπια στους γονεις τους, για να τα αναθρεψουν χριστιανικα χωρις να προηγηθει κατηχηση.
Αλλωστε είπαμε άρχισε η Εκκλησια να δίνει μεγαλυτερο βάρος στην Κοινωνία. Τα βαπτιζανε για να κοινωνουν! Τοσο απλά!
Η Εκκλησια λοιπόν δεν δίνει πιστη σε τετοιες οικογενειες, ο Θεος να τις κανει οικογένειες!Εξ άλλου δεν αναγνωριζει γαμο και υιοθεσία σε τετοιες οικογένειες. Πώς να τους εμπιστευθεί την ψυχή και την διαπλαση ενός νέου χριστιανού; Ή μηπως πρεπει να τους βάλει στη μέση της Εκκλησίας και να τους εμπιστευθεί το παιδί πανηγυρικα και με τον νόμο;
Οσο για την καταληξη αυτων των παιδιων ειναι στην κριση του Θεού.Κανενα νηπιο που φευγει αβαπτιστο δεν παει χαμένο. Ο Θεός δεν τους φωτίζει ολους αλλα ολους τους ελεεί. Ειδικά τα αθωα νηπια .
Άλλωστε δεν καταλαβαίνω. Αφ ενος κράζαμε τους ιερείς που έκαναν τέτοιες βάφτισεις για δημοσιοσχεσίτες,
αφ’ ετέρου η προοδευτική κοινωνία κόπτεται για την ελευθερια της συνειδησης και την καταπιεση των νηπιων επειδη τα βαπτιζουμε λεει χωρις να τα ρωταμε. Τωρα τι μας πειραζει; Αυτό δεν ζητούσατε ολοι; Φιλιοι και ενάντιοι;
π.Παντελεήμων Κρούσκος.
Άλλωστε το έκανε σαφές και ο Αρχιεπίσκοπος σήμερα. Θα βαπτίζονται όταν ενηλικιωθούν και το επιθυμούν.
