Παραθέτουμε το βίντεο με την άφιξη του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου και του Πατριάρχου Βουλγαρίας κ. Δανιήλ, σήμερα, Τρίτη 9 Ιουνίου 2026, το απόγευμα, στο χωριό των Αγίων Θεοδώρων, γενέτειρα του Οικουμενικού Πατριάρχου.

Οι μαθητές των Ομογενειακών Σχολείων της Ίμβρου παρουσίασαν ένα εορταστικό πρόγραμμα προς τιμήν των δύο Προκαθημένων.

Ένα πλήθος πιστών κατέκλυσε το παρεκκλήσιο της Μονής για να συμμετάσχει προσευχητικά στην πανήγυρή της. Στο πλαίσιο της Θείας Λειτουργίας τελέστηκε και η αρτοκλασία. Κατά την προσφώνησή του προς το εκκλησίασμα, ο Σεβασμιώτατος ανέγνωσε απόσπασμα από την πρόσφατη εγκύκλιό του για την Κυριακή της Πρεσβυτέρας: «Εφέτος, την Κυριακή των Αγίων Πάντων, καλούμαστε να τιμήσουμε με βαθιά ευγνωμοσύνη και την Κυριακή της Πρεσβυτέρας. Η συγκεκριμένη ημέρα, αφιερωμένη στις εκατοντάδες Πρεσβυτέρες και Διακόνισσες της Εκκλησίας μας, επιλέχθηκε επειδή είναι η πλησιέστερη Κυριακή προς την εορτή των αδελφών του Λαζάρου (4 Ιουνίου). Οι Αγίες Μάρθα και Μαρία φανερώνουν δύο συμπληρωματικούς τρόπους διακονίας προς τον Χριστό: η Μάρθα εκφράζει την έμπρακτη προσφορά και η Μαρία, την αφοσιωμένη πνευματική προσήλωση».

Και συνέχισε: «Η Αδελφότητα της Πρεσβυτέρας, της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής, ενσαρκώνει και τις δύο αυτές όψεις διακονίας που εκπροσωπούν οι Αγίες Μάρθα και Μαρία, αποτελώντας ένα πρότυπο προσφοράς και μαρτυρίας. Με έργα αγάπης και με διάφορες πρωτοβουλίες που αναλαμβάνουν, οι εν Χριστώ αδελφές μας αποτελούν ένα φωτεινό παράδειγμα χριστιανικής ζωής στην οποία μας καλεί ο Θεός».

Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε ακόμη στις θυσίες που καταβάλλουν οι πρεσβυτέρες και οι διακόνισσες της Εκκλησίας μας, οι οποίες διακονούν ακούραστα στις ενορίες «για να καλλιεργήσουν ένα πνεύμα ειρήνης και χάριτος που αποτελεί δώρο Θεού διά του Κυρίου μας, Ιησού Χριστού. Οι ίδιες αποτελούν ένα πρότυπο αυταπάρνησης και γενναιοδωρίας που συνάδει με μια ζωή αγιότητας. Ένα πνεύμα αυταπάρνησης, αφού πολύ συχνά θέτουν την οικογένεια της Εκκλησίας πάνω από τις δικές τους ανάγκες, αλλά και γενναιοδωρίας, διότι με την προθυμία και την αγάπη τους στηρίζουν τη διακονία των συζύγων τους, των πρεσβυτέρων και των διακόνων».

Στον Αρχιερατικό Εσπερινό και στο Ιερό Ευχέλαιο χοροστάτησε και κήρυξε τον θείο λόγο ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής, Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Δομενίκου κ. Αθηναγόρας και συμμετείχαν κληρικοί της Ιεράς Μονής.

Πλήθος κόσμου συρρέει στην Ιερά Μονή της Παναγίας Δοβρά για να προσκυνήσει την Ιερά Εικόνα της Παναγίας της Ελαιορίτισσας, η οποία θα τίθεται σε προσκύνηση έως και την Κυριακή 14 Ιουνίου μαζί με το χαριτόβρυτο Ιερό Λείψανο του Αγίου Λουκά του Ιατρού. Ο Ιερός Ναός μέχρι τις 13 Ιουνίου θα παραμένει ανοιχτός καθημερινά από τις 7:00 π.μ. μέχρι τις 9:00 μ.μ. και θα τελούνται Ιερές Ακολουθίες.

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Δομενίκου κ. Αθηναγόρας, κηρύττοντας τον θείο λόγο αναφέρθηκε στη μεγάλη πνευματική ευλογία της μεταφοράς της Ιεράς Εικόνας της Παναγίας από το Όρος των Ελαιών στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά, τονίζοντας τη στενή σχέση του Αγίου Λουκά του Ιατρού με την Υπεραγία Θεοτόκο. Παράλληλα, ανέδειξε τη σημασία του Μυστηρίου του Ιερού Ευχελαίου ως δωρεά της Εκκλησίας για την ενίσχυση και τη θεραπεία του ανθρώπου, υπογραμμίζοντας ότι η χάρη του Θεού, η πρεσβεία των Αγίων και η μητρική προστασία της Παναγίας συνοδεύουν τον πιστό στις δοκιμασίες της ζωής.

Αναλυτικά ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Δομενίκου κ. Αθηναγόρας ανέφερε:
«Αυτές τις ημέρες, εδώ στην Ιερά Μονή της Παναγίας Δοβρά, ζούμε μία ξεχωριστή πνευματική ευλογία. Μόλις χθες το βράδυ υποδεχθήκαμε με πολλή συγκίνηση τη χαριτόβρυτη εικόνα της Παναγίας από το Όρος των Ελαιών, τον ιερό εκείνο τόπο που συνδέεται με την επίγεια ζωή του Κυρίου μας, με την Ανάληψή Του, αλλά και με την παρουσία και την προσευχή της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Θεωρούμε την έλευση της ιερής αυτής εικόνας ως μία ξεχωριστή ευλογία του Αγίου Λουκά, του προστάτου και εφόρου της Ιεράς μας Μονής. Ο Άγιος Λουκάς ο Ιατρός και Θαυματουργός έτρεφε μεγάλη ευλάβεια προς την Παναγία μας και πάντοτε επικαλούνταν τη χάρη και τη βοήθειά της. Πριν από κάθε χειρουργική επέμβαση προσευχόταν μπροστά στην εικόνα της και ζητούσε την ευλογία της, γνωρίζοντας ότι κάθε θεραπεία είναι τελικώς δώρο του Θεού.

Γι’ αυτό και σήμερα τελέσαμε το ιερό Μυστήριο του Ευχελαίου. Ο Θεός, ως εύσπλαχνος και πολυέλεος Πατέρας, προσφέρει στον άνθρωπο ευκαιρίες θεραπείας τόσο των σωματικών όσο και των ψυχικών ασθενειών του. Και μία από αυτές τις μεγάλες δωρεές της Εκκλησίας μας είναι το μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου.

Όπως ακούσαμε και στα αναγνώσματα, ο απόστολος Ιάκωβος μάς προτρέπει, όταν κάποιος ασθενεί, να προσκαλεί τους πρεσβυτέρους της Εκκλησίας για να προσευχηθούν γι’ αυτόν και να τον αλείψουν με το ευλογημένο έλαιο.

Βεβαίως, το ιερό Ευχέλαιο δεν αντικαθιστά το μυστήριο της Εξομολογήσεως. Η συγχώρηση των αμαρτιών συνδέεται με τη μετάνοια και την εξομολόγηση. Το Ευχέλαιο όμως προσφέρει τη χάρη του Θεού και την ευλογία Του σε όσους προσέρχονται με πίστη, ταπείνωση και διάθεση μετανοίας.

Το ιερό Ευχέλαιο, λοιπόν, μάς υπενθυμίζει ότι δεν είμαστε μόνοι μέσα στις δοκιμασίες, τις ασθένειες και τους πόνους της ζωής. Η χάρη του Θεού μάς συνοδεύει, η Εκκλησία μάς στηρίζει και οι Άγιοι του Θεού πρεσβεύουν για εμάς. Ιδιαιτέρως δε, η Υπεραγία Θεοτόκος, η Μητέρα του Ελέους και καταφυγή των χριστιανών, βρίσκεται πάντοτε κοντά στον πονεμένο και δοκιμαζόμενο άνθρωπο, ενισχύοντας την πίστη, την ελπίδα και την υπομονή του.

Σήμερα, έχοντας ανάμεσά μας την ιερά εικόνα της Παναγίας του Όρους των Ελαιών, αισθανόμαστε ακόμη περισσότερο τη στοργική παρουσία της Μητέρας του Κυρίου μας.

Η Παναγία μας είναι η Μητέρα του Ελέους, η προστάτιδα και καταφυγή των χριστιανών. Είναι εκείνη που με την ταπείνωση, την καθαρότητα και την υπακοή της έγινε το όργανο του μεγάλου μυστηρίου της σωτηρίας μας.

Γι’ αυτό και η Εκκλησία μας τη μακαρίζει και τη μεγαλύνει ως “τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ καί ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ”. Την τιμούμε, διότι πρώτος την ετίμησε ο Θεός. Την επικαλούμαστε, διότι γνωρίζουμε ότι “πολλά γαρ ισχύει δέησις Μητρός προς ευμένειαν Δεσπότου”. Πιστεύουμε στη μητρική της παρρησία και στην αγάπη της για κάθε πονεμένο και δοκιμαζόμενο άνθρωπο.

Ας αξιοποιήσουμε, λοιπόν, αυτή τη μεγάλη ευλογία των ημερών αυτών.

Ας προσκυνήσουμε με πίστη την ιερά εικόνα της Παναγίας μας, ας ζητήσουμε τη χάρη της και ας της εμπιστευθούμε τις αγωνίες, τις θλίψεις, τις ασθένειες και τους πόνους μας. Ας την παρακαλέσουμε να χαρίζει υγεία ψυχής και σώματος, να στηρίζει τους ασθενείς, να παρηγορεί τους θλιμμένους, να προστατεύει τα Πανάγια Προσκυνήματα των Αγίων Τόπων και να χαρίζει ειρήνη στον κόσμο μας, που τόσο πολύ την έχει ανάγκη».

Κατά την επιμνημόσυνη δέηση, αναπέμφθηκαν δεήσεις προς τον Θεό για την ανάπαυση των αοιδίμων Αρχιερέων, οι οποίοι διακόνησαν με αφοσίωση και αυταπάρνηση την τοπική Εκκλησία, αφήνοντας ανεξίτηλη την πνευματική και ποιμαντική τους παρακαταθήκη. Η ημέρα της εορτής του προστάτη Αγίου τους αποτελεί κάθε χρόνο αφορμή προσευχής, μνήμης και ευγνωμοσύνης προς τους μακαριστούς Ιεράρχες, οι οποίοι συνέδεσαν το όνομά τους με σημαντικές σελίδες της εκκλησιαστικής ιστορίας της Ιεράς Μητροπόλεώς μας.

Ο Ποιμενάρχης προσευχήθηκε ο Κύριος της ζωής και του θανάτου να κατατάξει τις ψυχές των αοιδίμων Αρχιερέων «εν χώρα ζώντων και εν σκηναίς δικαίων», χαρίζοντάς τους την αιώνια ανάπαυση και τη μετοχή στη δόξα της Βασιλείας Του.

Η επιμνημόσυνη αυτή προσευχητική σύναξη αποτέλεσε έκφραση σεβασμού και ευγνωμοσύνης προς τους μακαριστούς προκατόχους, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη και την προσφορά τους στη ζωή της τοπικής Εκκλησίας.

Μια νεαρή γυναίκα έπεσε από τον 6ο όροφο κτιρίου στο Μοναστηράκι.

Το περιστατικό συνέβη στην οδό Αθηνάς 2. Η γυναίκα περίπου 20 ετών παρελήφθη εν ζωή από το ΕΚΑΒ και διακομίστηκε στο νοσοκομείο ΚΑΤ σε σοβαρή κατάσταση.

Εξετάζεται αν πρόκειται για απόπειρα αυτοκτονίας.

Στη σύντομη ομιλία του, ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων είπε: “Η Εκκλησία τιμά και εορτάζει τους Προφήτας , τους Αγίους Αποστόλους, τους Μάρτυρας, τους Ιεράρχας, τους Νεομάρτυρας και τους Οσίους.
Τους τιμά διότι οι Άγιοι Πάντες με τη ζωή τους εδόξασαν το όνομα του Κυρίου. Κατεννόησαν ότι ο σκοπός και ο προορισμός του ανθρώπου είναι ο αγιασμός και η σωτηρία της αθανάτου ψυχής μας.
Οι Άγιοι δεν αγάπησαν τίποτε περισσότερο σε αυτόν τον κόσμο από τον Χριστό. Μήτε γονείς, μήτε τέκνα, μήτε συγγενείς, μήτε την ίδια τους τη ζωή. Αγάπησαν τον Σταυρό του Χριστού και ακολούθησαν οπίσω Αυτού. Για την αγάπη του Χριστού και την πίστη πέρασαν θλίψεις, στεναχώριες και φρικτά μαρτύρια.
Ενώ ζούσαν στη γη, η καρδιά τους ήταν στραμμένη στον ουρανό, στα άφθαρτα και στα αιώνια.
Ας αγαπήσουμε και εμείς την αγιότητα. Ας μισήσουμε τα έργα του σκότους για να αξιωθούμε να γίνουμε υιοί φωτός. Ας βαδίζουμε πάνω στα χνάρια των Αγίων της Εκκλησίας μας, που είναι τα χνάρια του Ιησού Χριστού, τα οποία θα μας οδηγήσουν στην αιώνια ζωή.
Γέφυρα μεταξύ ουρανού και γης αποτελούν τα Μοναστήρια, από τους κόλπους των οποίων αναδείχθηκαν μυριάδες Αγίων. Τα Μοναστήρια είναι οι φρουροί της παράδοσης και της Ορθοδόξου πνευματικότητας, είναι τόποι ιεροί, μετανοίας και αγιότητας.Τα Μοναστήρια είναι οι πνεύμονες της Ορθοδοξίας και οάσεις πνευματικές, λειτουργούν ως φάροι πίστεως, πνευματικά καταφύγια και οδοί σωτηρίας”.
Ο Θεοφιλέστατος μετέφερε στους πιστούς τις πατρικές εγκάρδιες ευχές του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου προς τον Καθηγούμενο αρχιμ. Αρτέμιο Αργυρόπουλο, τους Πατέρες της Ιεράς Μονής, τους πιστούς, έτη αγιασμένα, ευλογημένα και πάμπολλα.

Στο τέλος του Παρακλητικού Κανόνος ο Ποιμενάρχης μας κ. Παντελεήμων τέλεσε την κουρά (ρασοευχή) του κ. Χρήστου Ζερδαλή, πρωτοψάλτου της Ενορίας Αγίας Παρασκευής Βεροίας και του έδωσε το μοναχικό όνομα Αιμιλιανός, προς τιμήν του μακαριστού γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου.

Τον νέο μοναχό προσήγαγε ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας Δοβρά Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Δομενίκου κ. Αθηναγόρας και Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας Αρχιμ. Αρσένιος Χαλδαιόπουλος.

Την Πέμπτη 11 κατά το πολυαρχιερατικό συλλείτουργο της κυρίας πανηγύρεως του Αγίου Λουκά θα γίνει και η εις διάκονον χειροτονία του μοναχού Αιμιλιανού.

Ομιλία Σεβασμιωτάτου

Προπαραμονή τῆς ἑορτῆς τοῦ μεγάλου καί θαυματουργοῦ ἁγίου μας, τοῦ ἁγίου Λουκᾶ, ἀρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως, τοῦ ἰατροῦ, καί ἐνώπιον τοῦ ἱεροῦ του λειψάνου καί τῆς σεπτῆς καί χαριτοβρύτου εἰκόνος τῆς Παναγίας τοῦ ὄρους τῶν Ἐλαιῶν, τήν ὁποία ὑποδεχθήκαμε πρίν ἀπό δύο ἡμέρες μέ χαρά καί συγκίνηση, ψάλαμε τήν Παράκληση τοῦ ἁγίου Λουκᾶ.

Μέσα σέ αὐτό τό κλίμα τῆς πνευματικῆς χαρᾶς πού μᾶς προσφέρει ἡ παρουσία τῆς ἱερᾶς εἰκόνος τῆς Παναγίας μας ἀλλά καί ἡ ἐγγίζουσα ἑορτή τοῦ ἁγίου Λουκᾶ ζοῦμε σήμερα καί μία ἄλλη μεγάλη πνευματική χαρά καί συγκίνηση στήν Ἱερά μας Μονή, καθώς τελέσαμε τήν κουρά ἑνός νέου μοναχοῦ, ἑνός νέου ἀνθρώπου πού ἀποφάσισε νά ἀφιερώσει τή ζωή του στόν Θεό καί νά ἀγωνισθεῖ κάτω ἀπό τή σκέπη καί τήν προστασία τῆς Κυρίας Θεοτόκου, τῆς ἐφόρου καί προστάτιδος τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς Μονῆς, ἀλλά καί τοῦ ἁγίου Λουκᾶ, ἡ παρουσία τοῦ ὁποίου εἶναι ζωντανή στόν τόπο αὐτό καί στή ζωή τῶν πατέρων τῆς Ἱερᾶς Ἀδελφότητος.

Μέ αὐτή τή ζωή, τήν ὁποία γνώρισες ἀπό κοντά τό τελευταῖο διάστημα, ἀποφάσισες νά συνδέσεις τή ζωή σου. Καί ἡ ἀπόφασή σου εἶναι βέβαια προσωπική, γιατί ὁ καθένας μπορεῖ καί πρέπει νά ἀποφασίζει γιά τόν ἑαυτό του, ἀλλά δέν εἶναι τυχαία ἤ ἐπιπόλαιη.

Εἶναι στό βάθος της κλήση τοῦ Χριστοῦ, στήν ὁποία ἀνταποκρίθηκες μέ προθυμία καί διάθεση ὑπακοῆς, κάνοντας ἔτσι πρῶτο βῆμα στή μοναχική ζωή, ἡ ὁποία εἶναι ζωή ὑπακοῆς.

Κάποιοι θεωροῦν τήν ὑπακοή ὡς δέσμευση καί περιορισμό τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου.

Ὅμως αὐτό δέν ἰσχύει γιά τή μοναχική ζωή, σκοπός τῆς ὁποίας εἶναι ἡ συμπόρευση καί ἡ ἕνωση τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό.

Γιά τόν μοναχό, λοιπόν, ἡ ὑπακοή δέν εἶναι δέσμευση, ἀλλά ἀπελευθέρωση, ὅπως γράφει ὁ μακαριστός Γέρων Αἰμιλιανός, καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας, καί ἕνας ἀπό τούς ἀναμορφωτές τοῦ συγχρόνου κοινοβιακοῦ καί Ἁγιορειτικοῦ Μοναχισμοῦ καί ὄχι μόνο, μιᾶς φωτεινῆς καί ἁγιασμένης μορφῆς, πού ἄφησε ἰσχυρό ἀποτύπωμα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, καί πρός τιμήν τοῦ ὁποίου σοῦ ἔδωσα κατά τή μοναχική σου κουρά τό ὄνομα Αἰμιλιανός.

Εἶναι ἀπελευθέρωση ἡ ὑπακοή, γιατί σέ ἀπελευθερώνει ἀπό ὅ,τι δέν σέ ἀφήνει νά ἀφιερωθεῖς ἀπόλυτα στόν Θεό καί νά ἀπολαύσεις τήν ἀγάπη του καί τήν κοινωνία μαζί του.

Εἶναι ἀπελευθέρωση, γιατί σέ ἐλευθερώνει ἀπό λογισμούς πού ἀπασχολοῦν τόν νοῦ τήν ὥρα τῆς προσευχῆς καί σοῦ στεροῦν τή χαρά τῆς ἀδιατάρακτης συνομιλίας μέ τόν Θεό.

Εἶναι ἀπελευθέρωση, γιατί σέ ἀπαλλάσσει ἀπό μέριμνες, ἀπό προβλήματα καί θλίψεις, γιατί ὅλα αὐτά τά ἀναθέτεις στόν Θεό μέσω τοῦ Γέροντός σου.

Εἶναι ἀπελευθέρωση, γιατί δέν χρειάζεται νά ἀνησυχεῖς ἄν βαδίζεις ὀρθά, γιατί γνωρίζεις ὅτι πορεύεσαι τήν ὁδό τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ.

Εἶναι ἀπελευθέρωση, γιατί ἡ ὑπακοή σέ ἀπαλλάσει ἀπό ὅλα ὅσα ρυπαίνουν τήν καρδιά καί μολύνουν τήν ψυχή καί ἐμποδίζουν τή χάρη τοῦ Θεοῦ νά ἐνοικήσει σ᾽ αὐτήν, ἀλλά καί καθαρίζει τήν καρδιά σου, ὥστε νά μπορεῖς νά προσέρχεσαι στό ἱερό μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας καί νά κοινωνεῖς «ἐν καθαρῷ τῷ μαρτυρίῳ τῆς συνειδήσεως» Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ ἀλλά καί νά ἐντρυφᾶς στήν καθαρά προσευχή, ἡ ὁποία ἑνώνει τόν ἄνθρωπο μέ τόν Θεό καί τόν καθιστᾶ μέτοχο τῆς θείας Χάριτος, ὅπως ἔλεγε καί πάλι ὁ Γέρων Αἰμιλιανός.

Ὅλα αὐτά εἶχες τήν εὐκαιρία νά τά ἀκούσεις καί ἀπό τόν ἐπί πολλά χρόνια πνευματικό σου, τόν μακαριστό καθηγούμενο τῆς Ἱερᾶς μας Μονῆς Γέροντα Παντελεήμονα Κορφιωτάκη, μέ τόν ὁποῖο συνεδέθης ἀπό παιδί καί σύ καί ἡ εὐσεβής οἰκογένειά σου, ἡ ὁποία καί σέ ὁδήγησε κοντά στόν Θεό καί τήν Ἐκκλησία.

Ἀλλά καί ὅταν ἐκεῖνος δέν εἶχε πλέον τίς δυνάμεις λόγω ὑγείας, ἄκουσες καί πάλι ἀπό τόν πνευματικό σου, τόν π. Μύρωνα Σιμωνοπετρίτη, ὅλα ὅσα ἐδίδασκε ὁ Γέρων Αἰμιλιανός καί, πιστεύω, ὅτι θά τά δεῖς νά πραγματώνονται στή νέα σου ζωή ὡς μοναχός τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Παναγίας Δοβρᾶ.

Ἄλλωστε ἡ ἀπό σήμερα ἰδιαιτέρα προστάτις σου, ἡ Κυρία Θεοτόκος ἀποτελεῖ γιά κάθε πιστό καί πολύ περισσότερο γιά κάθε μοναχό πρότυπο ὑπακοῆς, διότι Ἐκείνη ἐσφράγισε τήν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ της μέ μία μόνο φράση: «ἰδού ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά τό ρῆμα σου». Καί ἔτσι ἀξιώθηκε πολλῶν καί ἀνεκφράστων δωρεῶν.

Τή δική της ὑπακοή εὔχομαι πατρικά καί ἀπό καρδίας νά μιμηθεῖς, ὥστε ἡ χάρη καί ἡ εὐλογία της νά σέ συνοδεύουν καί νά σέ ἐνισχύουν στόν ἀγώνα τῆς μοναχικῆς πολιτείας, μαζί μέ τίς εὐχές καί τίς πρεσβεῖες τοῦ ἁγίου Λουκᾶ καί ὅλων τῶν ἁγίων προστατῶν τῆς Ἱερᾶς μας Μονῆς καί ἰδιαιτέρως τοῦ ὁσίου Γερασίμου τοῦ Ὑμνογράφου καί τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Αἰμιλιανοῦ, ἀλλά καί μέ τίς εὐχές καί τή συμπαράσταση τόσο τή δική μου, ὅσο καί τοῦ Θεοφιλεστάτου Καθηγουμένου, τοῦ Ἁγίου Δομενίκου κ. Ἀθηναγόρα, τῶν πατέρων τῆς Μονῆς μας καί τῶν συμπροσευχομένων πατέρων, τῶν γονέων καί τῶν ἀδελφῶν σου, τῶν οἰκείων καί τῶν φίλων σου, καί ὅλων ὅσων σοῦ συμπαρίστανται σήμερα στήν ἀρχή τῆς νέας σου ζωῆς καί εὔχονται γιά σένα.

Καί εὔχομαι νά ἀξιωθεῖς νά εὐαρεστήσεις τόν Θεό καί νά γίνεις μέτοχος τῶν δωρεῶν τῆς χάριτός του..