Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Έγκυρες πληροφορίες μας αναφέρουσι ότι ο σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Ιασσίου και Μητροπολίτης της Μολδαβίας και Βουκοβίνης κ. Θεοφάνης εξαπολύει σφοδρώτατον διωγμό έναντι Κλήρου και Λαού ευσεβών προσκυνητών πιστών και μελών της ιεράς Σκήτης Ορασένι νομού Μποτοσάνι της Ρουμανίας.

Στις 5 του Μαΐου 2017 το Βασίλειον Ιεράτευμα των αντιοικουμενιστών και ιερώς Αποτειχισθέντων Κληρικών και Λαϊκών της Μολδαβίας, αντιστάθηκε ρωμαλέα, κατά των «εκκλησιαστικών» διωκτικών ενεργειών του λυκοποιμένος κ. Θεοφάνη.

Ο εν λόγω κακόδοξος Οικουμενιστής και Αρχιεπίσκοπος Ιασσίου, απέστειλεν μίαν ισχυράν ομάδα τριάντα περίπου Κληρικών του, όπως επιβάλλωσι με το έτσι θέλω έτερον Κληρικόν, ίνα μνημονεύει το «πανάγιον» όνομά του, μιάς και ο σύγχρονος Ομολογητής και εφημέριος (έγγαμος Κληρικός) της Σκήτεως ο π. Ιωάννης Ουνγκουρεάνου (Pr.Ioan Ungureanu) , αρνείτο, ακριβώς μετά την σατανοκίνητον Σύνοδον της Κρήτης, να τον μνημονεύει, διότι εφήρμωσε, Κανονικώς, το δικαίωμά που του παρέχει, δυνητικώς και ένεκα τινάς ρωμαλέας ομολογιακής διαμαρτυρίας, ο ΙΕ΄ Ιερός Κανών της Πρωτοδευτέρας Αγίας Συνόδου.

Το εκπληκτικόν και ωραίον παράδοξον του Ομολογιακού και ηρωϊκού αγώνος, αυτών, των Ρουμάνων αντιΟικουμενιστών αδελφών μας, είναι που άπαντες οι ενορίτες είναι συνεννωμένοι και ομοθυμαδόν απόλυτα σύμφωνοι με τον παπά τους, διό και συμφωνούσι με μία καρδιά και μία ψυχή, στην Διακοπή του Μνημοσύνου, εξάπαντος του αιρετίζωντος Αρχιεπισκόπου Ιασσίου κ. Θεοφάνους. Στην Ελλαδική και Κυπριακή επικράτεια, κάποιοι ακόμη ξύνονται και άλλοι ίσως προβληματίζονται, ενώ οι Βαλκανικές και Σλαβικές χώρες μας διδάσκωσι την ορθόδοξη Πατερική Θεολογία και Ορθοπραξία δια της διακοπής κοινωνίας και επικοινωνίας με τους κακοδόξους αρχιεπισκόπους πατριάρχες και επισκόπους των.

Έν τέλει, έχει γίνει ο φόβος και ο τρόμος, τόσον των σκληροπυρηνικών Αρχιοικουμενιστών όσον και μερικών «βελούδινων αντιΟικουμενιστών» ο εν λόγω ΙΕ΄ Ιερός Κανών. Αυτό που ανησυχεί, και προφανώς καίγει πολλών τας συνειδήσεις, ενώ απασχολεί τους μορφωμένους σχολαστικώς, είτε από ημιμάθεια είτε από αμάθεια, αμφότερες τις αντιμαχόμενες παρατάξεις, είναι η Διακοπή ή καί η μη Διακοπή του Μνημοσύνου του οικείου Επισκόπου, Μητροπολίτου ή και Πατριάρχου αυτών.

Το μέγα ζητούμενον βέβαια, και το κέντρον βάρους, κατά την προσωπικήν μας εκτίμηση, που πρέπει να απασχολεί τον κάθε νόρμαλ Ορθόδοξον και πολεμίον του πανθρησκειακού Οικουμενισμού, δεν είναι η διακοπή ή η μή διακοπή της κοινωνίας με τον Επίσκοπον ή Μητροπολίτην ή και Πατριάρχην, ούτε κάν η Διακοπή του Μνημοσύνου αυτών, αλλά το κύριον είναι η μη διακοπή της Κοινωνίας μας μετα της θείας καί Θεανθρωπίνης Φύσεως του Χριστού μας.

Η Καθολική ιερά Παράδοση των Ορθοδόξων, προσφέρει το δυνητικό δικαίωμα, και την αναντίρρητη υποχρέωση, σε όσους έχωσι ξεκάθαρα τα ζητήματα Πίστεως, εξάπαντος καλυπτώμενοι βάσει των Ιερών Κανόνων και της Αγίας Γραφής, δια της ιεράς Αποτειχίσεως, να προχωρούσι στη Διακοπή του Μνημοσύνου κατά τινών αδιαμφισβήτητων αιρετιζόντων Επισκόπων ή Μητροπολιτών ή Πατριαρχών. Αλλά ως εκεί! Πρόκειται δηλαδή για το έσχατον σημείον αντίστασης, και το πυρηνικόν υπερόπλον στο οπλοστάσιον του κάθε Χριστιανού (Κληρικού, Μοναχού και Λαϊκού) έναντι της οιασδήποτε Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Αρχής.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

από τα  http://apologitikaa.blogspot.gr/

 

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.