Τάφηκαν μετά από 48 χρόνια στο Πέτα Άρτας τα οστά του ήρωα συνταγματάρχη Κωνσταντίνου Κόκκα. Του π. Ηλία Μάκου. Μετά από 48 ολόκληρα χρόνια τάφηκαν, μέσα σε κλίμα συγκίνησης, την Κυριακή 16 Ιανουαρίου 2022, στο Πέτα Άρτας τα οστά του ήρωα Συνταγματάρχη (Πεζικού) Κωνσταντίνου Κόκκα, που έπεσε μαχόμενος το 1974 κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.

Αναμνήσεις ξετυλίχτηκαν στο μυαλό των συγγενών και των συγχωριανών του, που δεν έφεραν δάκρυα, αλλά αγνή υπερηφάνεια, γι’ αυτό το παλληκάρι, που πότισε με το αίμα του το χώμα της Κύπρου, υπερασπίζοντάς την από τους Τούρκους κατακτητές.

Να σημειωθεί ότι η μετακομιδή και επίσημη τελετή υποδοχής των οστών του, είχε πραγματοποιηθεί στις 25 Νοεμβρίου 2021, στην Αεροπορική Βάση της Δεκέλειας, μετά από ολοκλήρωση της διαδικασίας ανεύρεσης και ταυτοποίησης, στο πλαίσιο του προγράμματος εκταφών της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων (ΔΕΑ) και του αντίστοιχου προγράμματος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Στη νεκρώσιμο ακολουθία, στο ναό του αγίου Γεωργίου Πέτα Άρτας παρέστησαν ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Νικόλαος Χαρδαλιάς, ο βουλευτής Άρτας Χρήστος Γκόκας ως εκπρόσωπος του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων, ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Γεώργιος Στύλιος, η δήμαρχος Ν. Σκουφά Ροζίνα Βαβέτση, ο αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Άρτας Βασίλειος Ψαθάς, ο Διοικητής Ιης Μεραρχίας Πεζικού υποστράτηγος Δημήτριος Βουνίσιος, o εκπρόσωπος του Υπουργείου Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας αντισυνταγματάρχης (ΠΒ) Χρίστος Πιερής, καθώς και αντιπροσωπείες στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.

Κηδεία ήρωα συνταγματάρχη Κωνσταντίνου Κόκκα

ήρωας συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Κόκκας

συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Κόκκας ταφή

Πέρασαν κιόλας τόσα χρόνια από τότε, που οι ορδές του «Αττίλα» πατούσαν τα χώματα της Κύπρου με το πρόσχημα της εγγυήτριας δύναμης και η κατάσταση παραμένει στάσιμη.

Τα περί προστασίας των Τουρκοκυπρίων από τους Έλληνες, που επικαλέστηκε η Τουρκική πλευρά, για να δικαιολογηθεί η βάρβαρη απόβαση, αποτελούν προφάσεις εν αμαρτίαις και τίποτα άλλο.

Ποτέ δεν διέτρεξαν κίνδυνο οι Τουρκοκύπριοι από τους Έλληνες και ζούσαν αρμονικά.

Έτσι, τα περί διασφάλισης της «ειρήνης», που υποστήριξε ο τότε «ειρηνευτής» Πρωθυπουργός Ετζεβίτ, πρωτοκλασάτος σοσιαλιστής της «δημοκρατικής» Τουρκίας, και τα αποδέχτηκαν ξένες δυνάμεις και διεθνείς οργανισμοί, ήταν αστειότητα.

Και το δείχνουν, μεταξύ πολλών άλλων, τρία τραγικά και συνάμα συγκλονιστικά περιστατικά.

Τούρκοι στρατιώτες συνάντησαν έξω από ένα χωριό δύο βοσκούς και τρεις εργάτες. Τους συνέλαβαν, τους βασάνισαν, τους ποδοπάτησαν στο κεφάλι και τελικά τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ.

Ενός άλλου του έκοψαν τα χέρια και τα πόδια μ’ έναν μπαλτά και κατόπιν τον δολοφόνησαν με ριπή αυτομάτου.

Ούτε οι νοσοκομειακοί Σταυροί, ούτε οι σημαίες του Ερυθρού Σταυρού τους εμπόδισαν να βομβαρδίσουν το νοσοκομείο της Αθαλάσσας, έξω από τη Λευκωσία.

Μεταξύ αυτών που με τόλμη θάρρος και πνεύμα αυτοθυσίας δεν λογάριασαν τη ζωή τους και ρίχτηκαν στη μάχη μέχρι θανάτου ήταν και ο Αρτινός Συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Κόκκας.

Ο «Αττίλας» εισέβαλε αναίτια στην Κύπρο, για να εξυπηρετήσει, όπως η πορεία των πραγμάτων έδειξε, τα Τουρκικά συμφέροντα.

Και όμως, μπορεί να ατίμασε, μπορεί να έσφαξε, μπορεί να λήστεψε, μπορεί να κατέστρεψε περιουσίες και πολιτιστικούς θησαυρούς της Β. Κύπρου, μπορεί να ξερίζωσε από τις προγονικές τους εστίες και να έστειλε 200.000 Έλληνες στην Προσφυγιά, μπορεί σήμερα να υπάρχει μαύρο σκοτάδι για την τύχη αγνοούμενων, μπορεί να κρατάει παράνομα και δια της βίας το 38% του Κυπριακού εδάφους, δεν κατάφερε να υποδουλώσει την Ελληνική ψυχή. Αυτή μένει πάντα λεύτερη και διεκδικεί το δίκαιό της.

Μπροστά στον πάνω από σαράντα χιλιάδες στρατό, μπροστά στα δεκάδες αεροπλάνα, μπροστά στα περισσότερα από τριακόσια άρματα παρατεταμένα, μπροστά στη μεγάλη ναυτική δύναμη του εχθρού, οι Έλληνες της Κύπρου δεν δείλιασαν. Αγωνίστηκαν και, αντιστάθηκαν γενναία, έστω και μόνοι, έστω και προδομένοι… Ανάμεσά τους και Ελλαδίτες αξιωματικοί και στρατιώτες, όπως ο Κωνσταντίνος Κόκκας.

Πάντως το παράδοξο είναι ότι οι ισχυροί της γης επιμένουν ακόμη, εθελοτυφλώντας, ότι το Κυπριακό είναι θέμα διαφορών Ελλήνων και Τούρκων.

Και κάθε τόσο καλούν Έλληνες και Τούρκους της Κύπρου να συνεργασθούν, να κάνουν υποχωρήσεις, για να βρεθεί λύση.

Η πραγματική λύση στο Κυπριακό, που διαιωνίζεται εδώ και 48 χρόνια, δεν θα έρθει, όπως φανερώνει η ίδια η πορεία των πραγμάτων, από τους ατέλειωτους “γύρους” διαπραγματεύσεων, από τις διασκέψεις, από τα ευχολόγια, από τα διφορούμενα ψηφίσματα, από τις υπεκφυγές, από τις υποκρισίες και όλα τα υπόλοιπα, αλλά μόνο αν η Τουρκία αποσύρει το στρατό της από την Κύπρο.

Ας μη ξεχνάμε, οι Έλληνες, το σκλαβωμένο κομμάτι της Κύπρου, για να μη το σβήσει μοιραία ο παγερός αέρας της λησμονιάς, να μη το καλύψει το ορμητικό ποτάμι της αδιαφορίας, ώστε στο τέλος να μη ξεθυμάνει τελείως, να μη βαλτώσει τελείως, να μη χαθεί τελείως η ιδέα της Κύπρου και μας πνίξει ένα παράπονο γεμάτο πίκρα.

Όχι, δεν ξεχνάμε…

πάτερ Ηλίας Μάκος

Ταφή συνταγματάρχη Κωνσταντίνου Κόκκα

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.