Μια γεύση πολύ ευχάριστη και οικεία για το ελληνικό τραπέζι είναι το γνωστό τζατζίκι που πολλοί αρέσκοντε να το αποκαλούν «γιαουρτοσκόρδιον».

Τις ημέρες της νηστείας όμως είναι γνωστό ότι το γιαούρτι ως γαλακτοκομικό προϊόν δεν καταλύεται.

Η λύση είναι απλή.

Παρασκευάζουμε το δικό μας Νηστίσιμο τζατζίκι το οποίο αν το δοκιμάσει κανείς με κλειστά μάτια θα χάσει το στοίχημα ότι δεν είναι κανονικό τζατζίκι!

Υλικά:
Ανοιχτόχρωμο ταχίνι (3 μεγάλες κουταλιές της σούπας)
Ξύδι (1 κουταλιά της σούπας)
Λεμόνι στιμμένο (2 κουταλιές της σούπας)
2 σκελίδες σκόρδο
1 αγγούρι
λίγο Άνηθο
λίγο Αλάτι

Εκτέλεση:
Χτυπάμε στο μπλέντερ το ταχίνι, το ξύδι, το χυμό του λεμονιού, το άνηθο, το σκόρδο, το αλάτι και 2-3 κουταλιές νερό προσέχοντας να μη γίνει ο χυλός πολύ αραιός αλλά να είναι παχύρευστος.

Εάν μας ξέφυγε λίγο το νερό προσθέτουμε ταχίνι.

Τρίβουμε στο ρεντέ το αγγούρι με τη φλούδα του.

Ανακατεύουμε σε ένα μπωλ το χυλό με το αγγούρι καλά.

Το Νηστίσιμο τζατζίκι μας είναι έτοιμο!

Συνταγή του π. Παλαμά, Ηγούμενου της Ιεράς Μονής Καλλίπετρας στη Βέροια

Λίγα λόγια για το ταχίνι

Το ταχίνι (επίσης tahina, αραβικά: طحينة) είναι λιπαρή πάστα από ψημένο, τριμμένο, ξεφλουδισμένο σουσάμι που χρησιμοποιείται στις κουζίνες της Βόρειας Αφρικής, της Ελλάδας, του Ιράν, της Τουρκίας και της Μέσης Ανατολής. Το ταχίνι κυκλοφορεί στην αγορά σε δύο τύπους: από σουσάμι αποφλοιωμένο ή αναποφλοίωτο.

Το ταχίνι επίσης, σερβίρεται ως βούτηγμα (ντιπ) από μόνο του ή ως ένα σημαντικό συστατικό του χούμους, του baba ghanoush και του χαλβά.
Το ταχίνι είναι μια δανεική λέξη από το Αραβικό: طحينة [tˤaħiːna] ή ακριβέστερα ṭaḥīniyya طحينية, που προέρχεται από τη ρίζα ط ح ن t-h-N, το οποίο ως ρήμα طحن ṭaḥana σημαίνει «να αλέσει»,[4] η ίδια ρίζα όπως طحين [tˤaħiːn], «αλεύρι» σε ορισμένες Αραβικές διαλέκτους.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.